به گزارش خبرنگار تجسمی هنرآنلاین؛ غلامحسین نامی درمراسم اختتامیه گنجینه هنرستان هنرهای زیبا گفت: ما ایرانی‌ها در تاریخ 92 ساله جنبش نوگرایی را در نقاشی داریم اما همه‌جا به اشتباه این تاریخ 70 ساله ذکر می‌شود و با وجود این تاریخ درخشان اما هنوز کتاب تاریخ تحلیلی نقاشی نداریم. هر چند که کسانی چون روبین پاکباز در این زمینه پژوهش و تالیفاتی ارائه داده‌اند، اما هنوز در بخش تاریخ تحلیلی هنر معاصر اثری منتتشر نشده است.

او افزود: در اروپا و آمریکا آثار متعددی وجود دارد کتاب‌های تاریخ تحلیلی متعددی برای رشته‌های هنری منتشر شده است و با بررسی این کتاب‌ها می‌توان روند شکوفایی و نوگرایی را بررسی کرد. اما در ایران از این بخش همچنان غافل مانده‌ایم.

نامی ادامه داد: من امروز بسیار خوشحالم و باید از داریوش اسدی کیارس تشکر کنم که تاریخچه هنرستان هنرهای زیبا را به رشته تحریر در آورد. هنرستان هنرهای زیبا سهم مهم و انکارناپذیری در تاریخچه نقاشی نوگرای ایران دارد. باید همواره قدر این پژوهش را بدانیم.

این نقاش پیشکسوت با بیان این مطلب که ای کاش یکی از مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در این مراسم حضور داشتند گفت: البته حتما من صحبت‌هایم را به گوش علی مرادخانی معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خواهم رساند. باید به جرات بگویم که در دنیا نهاد تاثیرگذاری همچون هنرستان هنرهای زیبا که از دوران دبیرستان هنر را به صورت تخصصی آموزش بدهد نداریم.

نامی با بیان این مطلب که اگر تحقیق کنید متوجه خواهید شد که در دنیا هیچ نهاد آموزش هنری وجود ندارد که همچون هنرستان هنرهای زیبا سهم انکارناپذیری در تمام رویدادهای هنری معاصر کشورش داشته باشد. اگر تاریخ نقاشی 92 ساله نوگرایی در ایران را بررسی کنید می‌ببنید که مهم‌ترین هنرمندان این جریان یا استاد هنرستان هنرهای زیبا و یا فارغ‌التحصیل این هنرستان بوده‌اند.

او با اشاره به جلیل ضیاء‌پور که از او به عنوان پدر هنر مدرن ایران یاد می‌شود گفت: ضیاء‌پور در کشوری که به شدت سنتی بود تمام تلاش خود را به کار بست تا نوگرایی را مطرح کرد. او سال‌ها وقت گذاشت و در هنرستان هنرهای زیبا تدریس کرد و شاگردانی تربیت کرد که هر یک از بهترین‌های هنرمندان مدرن ایران به شمار می‌روند. در این هنرستان، یحیی ذکاء، جلال آل احمد، شکوه ریاضی، لیلیت ترنیان، هانیبال الخاص، حمید تجویدی، منوچهر معتبر، محسن وزیری مقدم، سیمین دانشور و... درس داده‌اند.

نامی ادامه داد: دلم می‌خواست امروز نماینده‌ای از وزارت فرهنگ و ارشاد بود تا به او بگویم با این پیشینه و برآیند و دستاوردی که این هنرستان داشته است، بیایند و ببینند که در چه فضایی هنرجوها درس می‌خوانند. با این که ساختمان هنرستان هنرهای زیبا برای همه ما نوستالژیک است و من هنرستان هنرهای زیبا را خانه اول خودم می‌دانم. اما چنین مکان فرسوده‌ای که امکانات محدودی در اختیار دارد در خور آموزش هنر نیست و باید مسئولان زمین بزرگی را برای تاسیس هنرستان هنرهای زیبا تخصیص بدهند و در این فضا هنرستان هنرهای زیبا دختران و پسران را در کنار هم بسازند و تمام امکانات لازم را در اختیار هنرجویان بگذارند.

او افزود: در مقابل پول‌های هنگفتی که در کشور ما برای مصارف بی‌اهمیت خرج می‌شود، تخصیص بودجه‌ای برای تاسیس ساختمان جدید هنرستان هنرهای زیبا هزینه‌ای را دربرنمی‌گیرد. هر چند که در دولت فعلی بودجه‌ها تحلیل رفته است اما باید مسئولان فکر و چاره‌ای برای تاسیس ساختمان جدید هنرستان هنرهای زیبا بکنند.

نامی با اشاره به تحولات پس از انقلاب فرهنگی که منجر به تعطیلی هنرستان هنرهای زیبا و هنرستان موسیقی شد گفت: در سال 1359، حاج سید جوادی معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد من را خواستند تا راه چاره‌ای برای راه‌اندازی مجدد هنرستان هنرهای زیبا و موسیقی کنیم. به من گفتند که در هر مدرسه یک استاد به 40 دانش آموز درس می‌دهد اما در هنرستان برای 10 هنرجو 15 استاد وجود دارد که با این تفاسیر چنین مکانی که برای ما هزینه دربر خواهد داشت، اهمیتی ندارد و باید تعطیل شود.

او افزود: قرار شد که من برای راه‌اندازی مجدد هنرستان هنرهای زیبا و دهلوی برای هنرستان موسیقی برنامه درسی بنویسم. زمانی که من و دهلوی در جلسه‌ای که به این منظور ترتیب داده شده بود تا از هنرستان هنرهای زیبا در مقابل وزارت آموزش و پرورش دفاع کنیم هر بار که ما درباره واحد درسی صحبت می‌کردیم، داد آن‌ها بالا می‌رفت و قبول نمی‌کردند. مثلا اصلا نمی‌توانستند قبول کنند که رشته‌ای با عنوان مجسمه‌سازی باشد و یا در هنرستان موسیقی درسی به پیانو اختصاص داده شود.

نامی ادامه داد: خودتان می‌دانید که پیانو اصل و اساس آموزش موسیقی است که زمانی دهلوی درباره پیانو صحبت کرد برخورد بدی با او شد و راضی نمی‌شدند ناگهان من به یاد سرود "خمینی ای امام" افتادم و برای آن‌ها شرح دادم که برای اجرای موسیقی که برای این سرود نوشته شده از سازهای چون پیانو، طبل و دهل استفاده شده است اگر این سازها و صدای آن‌ها حرام است پس باید این سرود هم حرام باشد؟ این گونه بود که با این استدلال توانستم آنها را قانع کنم که موسیقی حرام نیست که در نهایت این جلسه باعث شد که این دو هنرستان دوباره فعالیت‌شان را آغاز کنند.

این نقاش پیشکسوت افزود: زمانی که هنرستان دوباره فعالیت‌اش را از سر گرفت شادی پدر و مادرها و هنرجویان واقعا دیدنی بود و این اتفاق و روند بازگشایی مجدد هنرستان بسیار دیدنی شد. اتفاقاتی و مسائلی که ما برای راه‌اندازی هنرستان هنرهای زیبا پشت سر گذاشتیم جز تاریخ شفاهی ما محسوب می‌شوند و امیدوارم که روزی این تاریخ به ثبت برسد.

نامی افزود: در سال‌های اخیر احمد رویایی برای هنرستان زحمت زیادی کشیده است که یکی از اقدامات خوب او برپایی نمایشگاه 60 سالگی هنرستان هنرهای زیبا بود. اقدامات او برای ترمیم گنجینه هنرستان هنرهای زیبا بسیار ارزشمند است و سال آینده همه خواهند فهمید که هنرستان هنرهای زیبا چه گنجینه ارزشمندی در اختیار دارد.

در پایان سخنرانی نامی؛ از او توسط احمد رویایی مدیر هنرستان هنرهای زیبا تقدیر شد. در ادامه داریوش اسدی کیارس پژوهشگر و روزنامه‌نگار حوزه ادبیات و تجسمی که کتاب تاریخچه هنرستان هنرهای زیبا را تالیف کرده است، گفت: من در تمام این سال‌ها مقالات متعددی دریاره هنرمندان و هنر معاصر ایران نوشته‌ام که بخش عمده زیرنویس‌ها و ارجاعات این مقالات به هنرستان هنرهای زیبا ربط داشته است و اگر قرار باشد روزی کتاب تاریخ تحلیلی هنر معاصر ایران نوشته شود هرکلمه و سطر آن ارجاعی به هنرستان هنرهای زیبا خواهد داشت.

او افزود: هنر یک مشعل است که دست به دست می‌چرخد و از این نظر کسانی چون محسن وزیری‌مقدم، احمد رویایی و یا رواسانی به نوعی در دست به دست شدن این مشعل به نوعی سهم دارند.

کیارس ادامه داد: از زمان تاسیس هنرستان هنرهای زیبا در دهه 30 تاکنون این هنرستان سهم بسزایی در اعتلای هنر معاصر داشته است. این هنرستان چنین قابلیتی را داشته که هنر سنتی در کنار هنر مدرن و آوانگارد با هم آموزش داده شوند.

او با اشاره به نخستین دوسالانه نقاشی در ایران که در سال 1337 برپا شد گفت: بیش از 80 درصد شرکت‌کنندگان این بینال را هنرجویان هنرستان هنرهای زیبا تشکیل می‌دهند.

به گفته کیارس همان قدر که ضیاء‌پور و شاگردانش در اعتلا و گسترش هنر در جامعه سهم داشتند، کمال‌الملک و شاگردانش نیز سهم داشته‌اند. اگر جریان‌شناسی آموزش در هنرستان هنرهای زیبا را بررسی کنیم متوجه می‌شویم که در این هنرستان همواره شیوه آموزش به گونه‌ای بوده که تعدای آرتیست و صنعت‌گر آموزش داده شده‌اند و این آرتیست‌ها و صنعتگران با هم مشعل هنر را دست به دست چرخاننده‌اند تا امروز به ما رسیده است.

او در ادامه به جریان شناسی آموزش هنر در هنرستان هنرهای زیبا پرداخت. همچنین در ادامه این مراسم جعفر نجیبی و هادی جمالی نیز به ذکر خاطراتی از دوران تحصیل‌شان در هنرستان هنرهای زیبا پرداختند.

انتهای پیام/320