به گزارش بخش تجسمی هنرآنلاین//

متاسفانه مسولان شهر تهران کمتر به این نکته توجه می‌کنند که هر نقاشی دیواری باید در قالب یک اثر هنری ماندگار خلق شود و باید از ارزش‌های هنری و بصری بالایی برخوردار باشد.

در سایر کشورها بخشی از گردشگران فرهنگی برای دیدن نقاشی‌های دیواری و مجسمه‌ها برنامه سفر خود را ترتیب می‌دهند و ساعت‌های دلپذیری را نیز در کنار این آثار هنری جاودان صرف می‌کنند، اما در ایران با وجود پیشینه تاریخی و هنری اصلا به این موضوع توجه نمی‌شود و برخی از نقاشی‌های دیواری به صورت باری به هر جهت بر روی دیوارهای شهرها به ویژه تهران جا خوش می‌کنند.

نمی‌دانم کسانی که در امر زیباسازی شهر فعالیت می‌کنند چه زمانی به این نتیجه خواهند رسید که دوران گل و بلبل و کشیدن کوه و آبشار و خانه‌های روستایی بر روی دیوارهای شهر، گذشته است و باید بر روی دیوار اثری نقش ببندد که ماندگار باشد.

در تمام دنیا مرسوم است که برای دیوارهای شهرشان برنامه‌های مختلفی ترتیب می‌دهند و سعی می‌کنند با برگزاری نشست‌های مختلف با حضور معماران و نقاشان و شهرسازان از فضاهایی از شهر که می‌تواند زیبایی خاصی را به شهروندان هدیه کند استفاده ‌می‌کند؛ اما در ایران کمتر چنین چیزی را دیده‌ایم.

تاکنون برای پیش نیامده که به عنوان یک نقاش و گرافیست از من بخواهند که دیواری از شهر را تصویر کنم و یا درباره چگونگی بازگشت هنر به فضاهای شهری از من نظر بخواهند و این اتفاق هم برای من و هم برای شهری که هنرمندان بسیاری را در خود جای داده است و هر روز از جنبه‌های بصری هنری آن کم می‌شود، بسیار بد است.

اما با وجود تصاویر زشت و بی‌معنای که در گوشه گوشه شهر تهران بر روی دیوارها نقش بسته‌اند، نقاشی‌های دیواری که با تکنیک کاشی شکسته خلق شده‌اند از زیبایی بصری خوبی برخوردار هستند و قشنگ معلوم است که هنرمند برای خلق آنها فکر کرده است.

به نظر من مدیران زیباسازی شهر تهران باید در برنامه‌های خود برای دیوارهای شهر تهران فکر تازه‌ای بکنند، چرا که دیگر نسخه‌های قدیمی آن‌ها برای شهر مدرن و امروزی تهران که هر روز برج‌ها شهر را به تسخیر خود می‌گیرند، جواب نمی‌دهد.

انتهای پیام/

320