بهزاد اژدری؛ مدیر انجمن سفالگران ایران و هنرمند سفالگر در گفت‌‌وگو با خبرنگار بخش هنرهای تجسمی هنرآنلاین درباره چالش‌های سفال کاربردی و معایب و مزایای آن گفت: سفال کاربردی جایگاه خودش را دارد، زیرا سفال بخشی از فرهنگ عامه است. البته این نوع از سفال به دلیل کاربردی بودن وامدار مسائل روز است و در واقع به طراحی صنعتی باز می‌گردد.

وی درباره تفاوت هنر کاربردی با کار هنری صرف نیز اظهار کرد: کار هنری چون سفارشی نیست دست هنرمند برای کار روی آن باز است. او نگرانی بازار یا نوع سلیقه مخاطب را برای ساخت آن ندارد و به این موضوع نیز فکر نخواهد کرد که مخاطب چطور باید از این اثر استفاده کند. درواقع در این رویکرد ، اثر، بازتابی از خود هنرمند بوده و پوششی دهنده نیاز مخاطب نیست.

مدیر انجمن سفالگران ایران ادامه داد: در سفال کاربردی چون ذوق و سلیقه مخاطب مطرح است، هنرمند باید به نیاز مخاطب و همینطور قابل فروش بودن کار دقت کند. البته این نکات هیچکدام مبنی بر برتری سفال هنری بر آثار کاربردی نیست و این نکات تنها تفاوت‌های این دو نوع از سفال است.

اژدری با بیان اینکه ما مرز مطلقی بین هنر و کاربرد نداریم افزود: این به ذوق ما مربوط است که یک کار را هنرمندانه بدانیم یا خیر نمی توان گفت هر پدیده کاربردی هنرمندانه نیست.

وی درباره این نکته که چه نکاتی باعث حفظ سطح کیفی سفال کاربردی می‌شود نیز اظهار کرد: کسی که سفال کاربردی کار می‎کند باید از یک هنرمند به روزتر باشد زیرا آسمانی که او در آن سیر می‎کند فردی نیست. این گروه از هنرمندان باید نیازهای مخاطب، زیبایی شناسی هنر کاربردی، فرهنگ عامه و شیوه زندگی روز را بشناسند و متوجه این نکته باشند که هنر کاربردی در خلاء ارائه نمی‎شود و مانند سینما حیات آن به مخاطب بستگی دارد.

این هنرمند سفالگر درباره تعریف هنر کاربردی نیز گفت: زمانی هنر کاربردی تنها برای مصرف روزمره بود؛ اما امروز کافی است یک شی در سابقه تاریخی خود کاربردی بوده باشد و گرچه تنها برای تزیین به کار رود اما باز هم هنر کاربردی تلقی می شود.

انتهای پیام/ 65/