به گزارش خبرنگار تجسمی هنرآنلاین؛ اکبرفضلی پناه مجسمه سازی خودآموخته است که مجسمه سازی را از نه سال پیش به طوراتفاقی شروع کرده و تشویق نسل جوان به ویژه دانشجویان هنرومعماری، موجب دلگرمی او شده است، او با این که هیچ دوره مجسمه سازی را نگذارنده است اما در مقطعی که در کنار موزه هنرهای معاصر تهران همزمان مجسمه می ساخت و در معرض فروش می گذاشت بدون چشم داشتی آموخته هایش را به علاقمندان مجسمه سازی می آموخت.

فضلی پناه، خود را استاد بی استاد مجسمه های مفتولی می داند و معتقد است وقتی در هنرمجسمه سازی دست زیاد شود و مردم بیشتر با این هنر درگیر شوند، مجسمه سازی گسترش می یابد و مردمی می شود.

او پیش از این، سال ها در کارگاه های چاپ سیلک، جوشکاری، قالب سازی و سماور سازی مشغول کار بوده، اما به دلیل جو موجود در محیط و مشکلاتی که گریبانگیرش می شود کار را رها می کند و بعدها به صورت اتفاقی با سیم مفتولی که در دست داشت مجسمه ای ساخت و خیلی زود مجسمه سازی مفتولی را جدی گرفت.

او بیشترمجسمه هایش را با فیگورهای مختلف انسانی می سازد و مردم را منبع الهام کارهایش می داند. برخی روزها نیز به مزارع کشاورزی نزدیک محل اقامتش در ورامین می رود تا هنرش بی روح و خشک نباشد. بیشتر کارهای او در خیابان و در پیاده رو شکل می گیرند اما به دلیل وزن وحجم زیاد شان در خانه اش در ورامین ساخته می شوند.

ابراهیم اصغری، دانشجوی پیشین دانشکده صدا و سیما، هم که در حاشیه خیابان با اکبر فضلی پناه آشنا شده، از این هنرمند خیابانی فیلم مستندی ساخته که هنوز اجازه اکران نیافته است.

همچنین مریم آموسا نیز یک گزارش چند رسانه ای از این هنرمند خودآموخته با عنوان مجسمه ساز کنار خیابان ساخته است که با استقبال خوبی روبرو شده است.

او تاکنون در قالب چهار نمایشگاه انفرادی مجسمه هایش را به نمایش گذاشته است. نخستین مشوق او در برگزاری نمایشگاه، بهروز فائقیان مدیر روابط عمومی خانه فرهنگ ابوسعید بوده است که به طوراتفاقی با او و مجسمه هایش در حاشیه خیابان آشنا شده و روی فروش چند میلیونی آنها حساب کرده است.

او قصد ندارد درهیچ شرایطی کار درپباده رو را تعطیل کند. معتقد است تنها استاد او مردم هستند. می گوید: وقتی کنار خیابان می نشینم و مجسمه می سازم، مردمی که از کنارم می گذرند، گاهی با من همکلام می شوند و مرا هنرمند خطاب می کنند. در این مواقع است که احساس هنرمند بودن می کنم و رسالتم را دراین می بینم که میان مردم باشم.

فرودین ماه سال جاری نیز چند مجسمه او در نمایشگاه گروهی هنرمندان خودآموخته در خانه هنرمندان با استقبال روبرو شد.

بسیاری از مجسمه های اکبرفضلی پناه توسط مجموعه داران خریداری شده اند. همچنین تاکنون بارها پیشنهاد برپایی نمایشگاه آثار او در گالری های خارج از کشور داده شده است.

او در نمایشگاه "سایه های خیال" بیش از 50 اثر از مجموعه درختان، حیوانات و انسان‌ها را در معرض دید علاقمندان قرار داد. این آثار حجمی که با سیم مفتول خلق شده اند نگاه این هنرمند به جهان پیرامون را از دریچه فرم نشان می دهد. فضلی پناه در مجموعه انسان های خود، با سیم مفتول فرم های مختلف انسانی را در قالبی انتزاعی ارائه داده است. خمیدگی، در هم فرو رفتگی، در حال نواختن موسیقی و فرم های مختلف انسانی، موضوعی هستند که این هنرمند در مجموعه انسان ها به آن پرداخته است.

در مجموعه حیوانات نیز این هنرمند با متریال مفتول حالت فرمی بدن موجودات زنده را در مقابل مخاطبان قرار داده است.

همچنین این هنرمند در مجموعه درختان، فرم درختان از جنس آهن را بر روی پایه های چوبی ارائه داده است. تناقص متریال آهن و چوب و نوع کاربری متضاد این دو ماده، حالتی مفهومی را به این مجموعه آثار فضلی پناه بخشیده است.

نمایشگاه "سایه های خیال" علی اکبر فضلی پناه تا 16 خرداماه در نگارخانه برگ واقع در میدان هروی، خیابان شهید وفامنش، خیابان شهید جمالی، عمارت عین الدوله میزبان علاقمندان است.

انتهای پیام/

32/ مریم آموسا