هادی جمالی در گفت وگو با خبرنگار تجسمی هنرآنلاین درباره زمینه آشناییاش با هنرستان تجسمی هنرهای زیبا گفت: آشنایی من با هنرستان زیبا از سال 1347 شروع شد که در رشته مینیاتو، در مسابقات دانش آموزی رامسر، مدال طلا گرفتم. داور مسابقات غلامحسین نامی بود. او به همه کسانی که مدال آور بودند هنرستان هنرهای زیبا را معرفی کرد و گفت کسانی که میخواهند هنرمند شوند میتوانند در آنجا تحصیل کنند. من هم به تهران آمدم کنکور دادم و قبول شدم.
وی افزود: یاد هنرستان، من را به روزهای دوری میبرد که با همکلاسیهایم درهنرستان پسران زندگی میکردیم؛ واحد خاکدان، مصطفی اسداللهی، علیرضا استهبد، محمد رضا دادگر، اردشیر مجرد تاکستانی، محمد علی کشاورز و جهانگیری و...
این نقاش و طراح پیشکسوت ادامه داد:هنرستان در یک دوره چهرههای خوبی را معرفی کرد که امروز از نام آوران هنر ایران محسوب میشوند. آن دوران واقعا یک دوران طلایی برای هنرستان بود که هنوزهم ثمرات آن را شاهدیم.
وی با اشاره به دوران طلایی فعالیت هنرستان هنرهای زیبا گفت: یکی از علل موفقیت آن دوران این بود که ما چند رشته را به موزات هم میخواندیم و مثل الان فقط به خواندن یک رشته محدود نمیشدیم. یادم میآید، ما سه روز اول را طراحی و نقاشی نزد محمد ابراهیم جعفری میخواندیم، سه شنبه با ابوطالب مقیمی و بعدها با محمود فرشچیان مینیاتور کار میکردیم، چهارشنبه با علی عادلی گرافیک و پنج شنبه با علی قهاری مجسمهسازی یاد میگرفتیم. این طوری شد که ما تک بعدی بار نیامدیم . مثلا تاثیری که از مینیاتور از فرشچیان گرفتم همچنان در نقاشیهایم است.
جمالی ادامه داد: ما استادان خوبی هم داشتیم، جعفری، نامی، محمدی که از بهترین شاگردان محسن وزیری مقدم بودند، جوان و با انرژی. همه توانشان را برای انتقال آموختهها به هنرجویان صرف میکردند. ما آزاد کار میکردیم؛ من طبیعت را دوست داشتم و هم کلاسیام کوبیسم کار میکرد. استاد برای کمک به من کتاب مختص به طبیعت و برای دوستم درباره کوبیسم میآورد. در دوران ورود من به هنرستان مدیر هنرستانمان حسین کاظمی بود و پس از او مرحوم داوری که هر دو هم هنرمند بودند البته تعداد کم شاگرد هم موثر بود کل هنرستان با همه پرسنل 40 نفر نمیشد.
به گفته جمالی این روزها تعداد ورودیهای هنرستان هنرهای زیبا افزایش پیدا کزده است و با مستقل کردن رشتههای تحصیلی هنرآموزان هنرستان تک بعدی بار میآیند و تنها در زمینه خاص میتوانند فعالیت کنند اما در دوره ما درباره همه چیز اطلاعات کسب میکردیم و میتوانیم شاهد تاثیرات و استفاده کاربردی آن چه میآموختیم هنگام اجرای ایدههایمان باشیم.
این نقاش پیشکسوت افزود: برای این که هنرستان هنرهای زیبا بتواند دوباره دوران شکوفایی خود را تجربه کند من فکر میکنم در جذب مدرسها باید سختگیری بیشتری بشود و از چهره به نام و تاثیرگذار هنرمدرن ایران حتی اگر امکان دعوت دائمی برای تدریس وجود ندارد به صورت مقطعی دعوت شود.
وی افزود: زمانی که من از شیراز برای ادامه تحصیل به هنرستان هنرهای زیبا آمدم؛ مینیاتورهای خوبی میکشیدم و نقاشیهایم از طبیعت بسیار موفق بود اما هنرستان به من آموخت که چگونه نقاشی کنم مجسمه بسازم؛ گرافیک کار کنم و در نهایت چگونه حرفهای رفتار کنم. این اتفاق برای همه هم دورهای های من رخ داد.
جمالی که هیچ وقت به عنوان مدرس در هنرستان هنرهای زیبا تدریس نکرده است درباره این عدم همکاری گفت: من زمانی که از هنرستان فارغ التحصیل شدم خیلی زود وارد دانشکده شدم و پس از پایان دانشکده به سرعت رفتم سربازی و به عنوان مهندس کارشناس وزارت مسکن و شهر سازی درآمدم و پس از آن هم به عضویت هیات علمی دانشکده هنرو معماری دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی در آمدم و تعدد فعالیت ام هرگز حتی به من فرصت فکر کردن به این موضوع را نداد که تصمیم بگیرم در در هنرستان هنرهای زیبا تدریس کنم.
وی درباره اهمیت برپایی نمایشگاه 60 سالگی هنرستان هنرهای زیبا در موزه هنرهای معاصر گفت: به نظر من این نمایشگاه با توجه به توان بالای گنجینه هنرستان هنرهای زیبا و گنجینه موزه معاصر باید خیلی موفق تر از این نمایشگاه بود حتی میتوانستند از رسما از بزرگان هنرستان هنرهای زیبا دعوت کنند که برای شرکت در این هنرستان اثر بدهند.
جمالی ادامه داد: این دو مرکز مهم تجسمی ایران آثار ارزشمندی در خود دارند که به نمایش گذاشتن آنها می توان فصل جدیدی را برای هنر مدرن و معاصر ایران رقم زد.
گفتنی است نمایشگاه 60 سالگی هنرستان هنرهای زیباهم اکنون در موزه هنرهای معاصر برپاست و در ایام توروز نیز موزه به روی علاقمندان باز است.
انتهای پیام/32/31