کامبیز صبری،هنرمند شناخته شده مجسمه‌ساز در گفت وگو با خبرنگار تجسمی‌هنرآنلاین گفت:هنرمندان برای خلق اثر هنری از جانشان مایه می‌گذارند و اگر هنگام خلق اثر هنری دچار سانحه ای شوند؛ سیتم بیمه درستی از آن‌ها حمایت می‌کند. بیمه هنرمندان به هیچ وجه متناسب با هزینه‌های درمانی یک هنرمند خدمات نمی‌دهد. بارها برای هنرمندان سانحه ای پیش آمده که مجبور به عمل شده است وبرای این عمل پنج میلیون هزینه شده اما در نهایت یک چک 300 هزار تومانی پس از چند ماه دوندگی به فرد مذکورپرداخت شده است.

به گفته کامبیزصبری هنرمند بودن اعم ازمجسمه ساز یا نقاش یا عکاس هنری بودن در ایران شغل محسوب نمی‌شود و ما هنرمندان حقوق ماهیانه ای از دولت دریافت نمی‌کنیم و همین موضوع موجب سردرگمی‌ هنرمندان ایرانی می‌شود؛ اما درسایر کشورها هنرمند بودن یک شغل است و تسهیلات ویژه ای هم دارد.

خانه هنرمندان تهران متولی کدام یک از این امکانات برای هنرمندان است؟

وی افزود: در شهری چون پاریس چند هزار آتلیه در مرکز شهر وجود دارد وهرهنرمندی تنها با ارائه یک پرونده که ثابت کند هنرمند است و فعالیت‌های هنری انجام می‌دهد می‌تواند این نگارخانه‌ها را با قیمت بسیارناچیز و باور نکردنی مثلا برای 30 سال اجاره کند. هنرمندان ساکن در پاریس هر پنج سال یک بار فقط مدارکی را ارائه می‌کنند که نشان می‌دهد همچنان به فعالیت‌های هنری خود ادامه می‌دهد.

این هنرمند افزود: وقتی کشوری از هنرمندانش به شکل‌های مختلفی حمایت می‌کند هنر در آن کشور جایگاه واقعی خودش را کسب می‌کند. در پاریس هم خانه همچون خانه هنرمندان ما وجود دارد که هنرمندان با عضویت در آن از تهسیلاتی چون بیمه درمانی، شغلی، تهیه آتلیه و گرفتن ویزا برخوردار می‌شوند، حتی هنرمندان خارجی هم می‌توانند در این خانه عضو شوند و از تسهیلات آن برخوردار شوند.

صبری با طرح این پرسش که خانه هنرمندان تهران متولی کدام یک از این امکانات برای هنرمندان است؟ گفت: شهرداری تهران صد‌ها هزار واحد ساختمانی در طول سال می‌سازد و در اختیار قشرهای مختلف قرار می‌دهد اما کجا چند آتلیه در اختیار هنرمندان جوان قرار داده است تا هنر در کشورمان به حیات خود ادامه دهد . حتی ما نمی‌گوییم که آتلیه‌های شخصی در اختیار هنرمندان بگذارند می‌توانند با تخصیص کارگاه‌های گروهی فرصتی را برای خلق اثر برای هنرمندان فراهم کنند.

وی افزود: متاسفانه با توجه به شرط بد اقتصادی داشتن آتلیه شخصی از عهده هرهنرمندی برنمی‌آید و این گروه از هنرمندان برای خلق اثر درمانده می‌شوند به ویژه هنرمندان مجسمه ساز که در فضای خانه شان نمی‌توان دست به خلق اثر بزند.

به گفته صبری در کشور پیشرو هنرمند باید تامین باشد، آتلیه داشته باشد، و این مسئله عمومیت داشته باشد تا صدها هنرمند موفق داشته باشد. اگر جامعه ای میلیون‌های سوپرمارکت موفق داشته باشد به اندازه پنج هنرمند موفق نمی‌توانند پیام کشور را منتقل کنند.

این هنرمند با اشاره به پروژه بزرگ مسکن مهر گفت: اینجا هم جای گلایه وجود دارد . اگر به آمار تحویل مسکن مهر به افراد مختلف نگاه کنیم به وضوح در می‌یابیم که از واحدهایی که به مردم تحویل داده شده است هنرمندان هیچ سهمی‌را به خود اختصاص نداده اند. چرا یک هنرمندی به دلیل بازار نداشتن اثر هنری در کشورش نتواند صاحب خانه بشود و یا آتلیه شخصی داشته باشد که با آرامش دست به خلق اثر هنری بزند.

هیچ بانکی به هنرمندان تسهیلات نمی‌دهد

وی افزود: برپایی یک نمایشگاه حداقل 12 میلیون هزینه می‌برد؛ اما هیچ بانکی نیست که به هنرمندان برای خلق اثرهنری وام بدهد و یک هنرمند برای برپایی نمایشگاه باید ازهمه هزینه‌های زندگی اش بزند، و با شیوه‌های مختلف از دوستان و آشنایان پول قرض بگیرد تا بتواند اثر هنری اش را خلق کند. اما همه بانک‌ها برای خرید تسهیلات خانه و خرید ماشین وام می‌دهند اما در میان برنامه بانک‌ها هیچ امکاناتی برای هنرمندان در نظر گرفته نشده است.

این هنرمند درادامه با اشاره به روابط گالری دار و هنرمند گفت: درچنین فضایی با این که گالری‌های ما پیشرفت کرده اند اما هنوزآن گونه که باید روابط گالری و هنرمند برنده بازنده و یا بازنده بازنده است و کم پیش می‌آید که رابطه یک گالری و هنرمند برنده برنده باشد.

وی افزود: همه این اتفاقات و ناکامی‌ازبازار هنر ایران از نظر مالی موجب می‌شود که ما هنرمندان مان را به مرور از دست بدهیم.

صبری با انتقاد از نگاه جامعه نسبت به هنرمند و فردی که یک اثری را اختراع می‌کند گفت: در جامعه ما متاسفانه فراموش کرده‌ایم که هنربه گونه ای به نخستین پرسش‌های علمی‌پاسخ می‌دهد و زمینه خلق اختراعات جدید را فراهم می‌کند و آثارهنری هم می‌تواندبعد کاربردی درزندگی فردی داشته باشند. همان گونه که دردوره رنسانس شاهد پیشنهادهای هنرمندان برای کشف جهان تازه بودیم.

به گفته کامبیزصبری حمایت از هنرمندان به هیچ وجه یکسان نیست؛ ازبرخی از هنرمندان چنان حمایت‌های اغراق شده ای می‌شود که مخاطب انگشت به دهان می‌ماند اما ازهمین گروه هنرمندان واقعا هیچ اثردرخشان و نمایشگاهی درطول سال نمی‌بینم؛ اما برخی ازهنرمندان ازجمله کاریکاتوریستها که درطول سال باتلاش‌های فردی جوایزمتعددی درعرصه بین الملی کسب می‌کنند و حتی هزینه شرکت درمراسم اهدایی جوایز را ندارند حمایتی نمی‌شود.

در حال حاضر به دلیل مشکلات اقتصادی تنها هنرمندانی به فعالیت هنری خود ادامه می‌دهند که اعتقاد بیشتری به کارشان دارند بنابراین آثاری هم که خلق می‌شود غنی تر از گذشته است چرا که فکر و زحمت بیشتری برای اجرای طرح‌ها می‌کشند.

کامبیز صبری افزود: فروش آثار هنری کار بسیار تخصصی است و نیاز به لیست برداری، آمارگیری و جلب اعتماد مشتریان دارد تا مشتری بداند پولش را بابت اثر ارزشمندی هزینه می‌کند. تمام هنرمندانی که در سطح بین المللی موفقیت‌هایی را کسب می‌کنند از وجود و ارتباط خودشان مایه می‌گذارند. امید می‌رود که زمانی دولت ما متولی اصلی هنر کشورمان شود تا هنرمندان زیر سایه حمایت همه جانبه دولت به شکوفایی بیشتری برسد.

وی با اشاره به حراجی‌های منطقه گفت: اگربه سایت حراجی‌های چون کریستیز و ساتبیز توجه کنید متوجه خواهید شد که آثارهنرمندان ایرانی که دراین حراجی‌ها به فروش رفته اند؛ در فروش‌های بعدی با چه رقم‌های بالایی به فروش می‌رسند و چه رقم بالایی را روانه جیب برگزار کنندگان این حراجی‌ها می‌کنند ودرنهایت چیزی نصیب هنرمندان ایرانی نمی‌شود.

حراج‌های داخلی می‌تواند زمینه جذب گردشگر باشد

صبری با اشاره به قابلیت‌های حراجی‌های تجسمی‌برای جذب گردشگر فرهنگی گفت: با راه اندازی حراج‌های بزرگ آثارتجسمی‌در داخل کشور حتی می‌توانیم زمینه ای برای جذب گردشگر و کسب درآمد را فراهم کنیم وقتی حداقل دو حراج بزرگ در کشور برپا کنیم خیلی زود خریدران آثارهنری به جای این که بخواهند با واسطه آثار هنرمندان ایرانی را خریداری کنند به ایران می‌آیند و همین موضوع می‌تواند زمینه اعتلای هنر را در کشور فراهم کند و سرمایه‌های آثار هنری به دست صاحبان اصلی آن برسد؛ نه مجموعه دار‌ها یا واسطه‌های هنری.

این هنرمند در پایان گفت: برای این که هنر و هنرمندان ما از وضیعتی به آن دچار شوند خارج شوند باید زمینه ای فراهم شود که برای خرید آثار هنری در کشور فرهنگ سازی شود متاسفانه با این که قشر وسیعی از مردم توان خرید آثار هنری ندارند اما بخش دیگری ازمردم که توان خرید آثار هنری دارند به دلیل این که هیچ آگاهی به آنها نسبت به خرید اثر هنری داده نشده است به جای خرید یک اثر هنری با حداقل قیمت 500 هزار تومان یک گدان کریستال معمولی می‌خرند تا گوشه ای از خانه شان را پر کنند .

انتهای پیام/32/31