ابراهیم حقیقی درگفت وگو با خبرنگارتجسمی هنرآنلاین درباره پوسترهای تئاترگفت: کار ما طراحان اطلاع رسانی است و زمانی یک پوستربرای تئاتر طراحی میشود باید به ببینیم که زمان و مکان اثر چیست و توسط چه کسانی یک تئاتر روی صحنه میرود در واقع این موارد است که باید توسط طراح رعایت شود. برخی از طراحان پوستر تنها میخواهند یک اثر هنری خلق کنند و به این موارد توجه ندارند. ممکن است برای برخی این پوسترها خوش آیند باشد اما باید مطمن بود که گرافیست وظیفه اصلیاش اطلاع رسانی است.
وی با بیان این مطلب که پوستر تئاتر باید روح داشته باشد گ اما درتقسیم بندی پوسترزمانی که برای یک کالای غیرفرهنگی مثل بسیکویت و یا نوشابه طراحی میکنیم، نمیتوانیم قائل به روح باشیم. اما زمانی که برای تئاتر، پوستر طراحی میکنیم نمیتوانیم این روح را نادیده بگیریم و پوسترتئاتردرذاتش گرایش به هنری بودن و روح معنوی دارد.
به گفته حقیقی؛ تئاتر متن ثانویه ای از نمایشنامه است و طراح گرافیک هم باید متکی به متن ثانویه باشد. چون هرکارگردانی ایده خودش را اجرا میکند و براین اساس گرافیست هم باید به نظرکارگردان برای طراحی پوستر توجه کند اما این را هم نباید نادیده گرفت که گرافیست باید همیشه به روز باشد.
این گرافیست درباره تفاوت پوسترتئاتروسینما گفت: به نظرمن پوستر تئاتر در ایران خیلی سربلند تر از پوسترسینما است. برای اینکه که متکی برفرهیختگی حوزه فرهنگ است.
وی درباره اهمیت تفاوت پوسترتئاترو برشورگفت: پوستر تئاتر برای جذب مخاطب است و باید یک پوستور مخاطب را جذب کند. مثلا من چندین بار برای پوسترهای تئاتر"سمندریان" از امکانات پوسترهای سینمایی استفاده کردم. اما بروشور باید به مخاطب هنگام تماشای تئاتر اطلاعات بدهد.
وی ادامه داد: با توجه به اینکه پوسترتئاتردرحیطه فرهنگی قرارمیگیرد؛ یکی ازمهمترین اتفاقهای گرافیک ایران پوسترتئاتراست که برای گرافیست های جوان جذابیت زیادی هم دارد، همین موضوع موجب شکل گیری انجمن طراح پوسترتئاترشده است.
وی درباره وضیعت پوسترتئاتردرسال های اخیرگفت:پوستر تئاتر در سال های اخیر نسبت به پوستر سینما وضیعت بهتری داشته است و گرافیست ها با بضاعت ناچیزی که تئاتر از نظر مالی دارد، توانسته اند پوسترهای خوبی را طراحی کنند و این کار را با دستمزدهای پائین انجام داده اند، حتی در برخی موارد هم پیش می آید که دستمزدی دریافت نکرده اند.
حقیقی که یکی ازداوران بخش پوسترجشنواره تئاتر سال جاری است درباره وضیعت پوسترهایی که به نمایشگاه راه پیدا کرده اند،فت: این پوسترها برآیند پوسترهای هستند که در یک سال اخیر بر روی صحنه رفته اند و من نگاه مثبتی نسبت به پوسترهای تئاتر در مقایسه با پوسترهای سینمایی که سطح شهر را پر کرده اند دارم. متاسفانه پوسترهای سینما بسیار مبتذل طراحی می شوند و این ناشی از سینمای سخیف ما است.
ابراهیم حقیقی که از دهه 50 به شکل جدی وارد عرصه گرافیک شده است؛درباره طراحی پوستردردهه ۵۰ گفت: دراین دوران برخی ازگرافیستها با سالنهای خاصی کارمیکردند واین همکاری بین گرافیستها و کارگردانهای تئاتر به این شکل تداوم پیدا میکرد. خود من بیشتر با گروههای دانشجویی کارمیکردم.
"بهرام بیضایی" و"حمید سمندریان" سنتی را دردانشگاه ها گذاشته بودند که هر دانشجویی که قراربود فارغ التحصیل شود باید تاتری را روی صحنه میبرد و برایش بلیط فروشی میکرد، هزینه گرافیست و عوامل گروه هم از فروش بلیط تامین میشد اگرتئاتر درآمدی نداشت، بی شک گرافیست هم چیزی دستگیرش نمیشد.
من هم نخستین پوسترتئاترم را برای "راهبهها" که توسط "مهدی فخیمزاده"، "داریوش مودبیان" و"حمید طاعتی" اجرا شد، طراحی کردم.
این دو پوستری که من طراحی کردم خیلی زود دیده شد و زمینهای را فراهم کرد که به عنوان گرافیست در کنار"حمید سمندریان" قرارگیرم و پوستر تئاتر"کرگدن" را برای او طراحی کنم.
"حقیقی" با اشاره به اینکه نخستین دستمزد خود را بابت طراحی پوسترتئاتر از"سمندریان" دریافت کرده گفت: "سمندریان" بابت طراحی پوستر"گرگدن" به من ۲۰۰ تومان پرداخت کرد. درآن زمان من برای طرح روی جلد کتاب ۵۰ تومان دریافت میکردم وتئاتر دانشگاهی هم که درآمدی نداشت.
وی افزود: همه طراح های پوسترازسفارش دهنده ومخاطب تبعیت میکنند و پوسترهای یک مقطع تاریخی را باید درکنارهم وبراساس سفارش دهندههایی آنها بررسی کرد وشاید درست نباشد که براساس سالن نمایش، نسبت به فرهیخته بودن پوسترها نظربدهیم.
ابراهیم حقیقی درباره پوسترهای که برای سینما طراحی می شوند گفت: سینمای ما به هیچ وجه از گرافیک ما جدا نیست و نمی توانیم انتظارداشته باشیم که با فیلم های ناسالم بسیاری که داریم پوسترفیلم های ما به سمت خوبی سوق داده شوند. حقیقی با بیان این مطلب که چه طورمی توان با وجود فیلم های سخیفی که به تعبیری به آنها می توان اصطلاح فیلم فارسی را اطلاق کرد؛ انتظارداشت که گرافیست های ما شاهکار بیافریند.
وی ادامه داد: سینما در ایران با ورود فیلم های هندی و اروپایی آغازشد و در واقع هرفیلم با ورودش به یک سرزمین برسلیقه مخاطبان آن سرزمین تاثیرمی گذارد.
این گرافیست با بیان این مطلب که وجود هر چیزی وابسته به آن چیزی است که از آن تغذیه می کند، گفت:اگر فرهنگ ما به سمت سخیفی پیش رفته است که از مسیری که پیش گرفته احساس ناشادی می کنیم؛ این موضوع ناشی از تک تک افرادی است که این فرهنگ را می سازند. اگر پوستر سینمای ایران هم مسیر خوبی پیش نگرفته است این ناشی از تمام فیلم هایی است که درایران ساخته می شود که درمیان آنها آثارفرهیخته بسیارکم است.
وی افزود: درعرصه و پوستر سینما هر زمان که سفارش دهنده خوبی وارد عرصه سینما شده با پوستر خوبی روبرو بوده ایم. یکی از بهترین سفارش دهنده های پوستر سینمای ایران کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بود که بی شک بسیاری از سینماگران و گرافیست های صاحب سبک ایران از کانون پرورش فکری کودکان پا به دنیای حرفه ای گذاشته اند.
این گرافیست ادامه داد: پس ازانقلاب و با جنگ تحمیلی دوباره سینما و پوسترسینمای ایران به یک باره دچاردگرریسی بدی شد و به دورانی بازگشت که سینما به شیوه فیلم فارسی رواج داشت و به جای صحنه های که در فیلم فارسی رواج داشت شاهد صحنه های مشت و لگد و بزن بزن شدیم و پوسترها بازتاب دهنده این فکر شدند.
وی با اشاره به راه اندازی بنیاد فارابی در سال 1362 گفت: بنیاد فارابی با بودجه و تفکری که داشت به عنوان یک سفارش دهنده خوب در حوزه پوسترسینما وارد کارشد.
به گفته وی تا زمانی که کارگردان و تهیه کننده سینما را متکی به گیشه می دانند؛ عملا سینما و پوستر سینمایی مسیر قهقرایی را در پیش می گیرد و در پوسترهای سینمایی شاهد انواع واقسام کله ها با دهان های گنده و چشم های تقریبا دریده خواهیم بود.
حقیقی درباره سیمرغ جشنواره فجر گفت: من این سیمرغ را درسال 1364 طراحی کرده ام و از سال 1366 این سیمرغ ساخته و درجشنواره فیلم فجراهدا شد.
وی افزود: اتفاقی که امسال درجریان برپایی جشنواره فیلم فجراتفاق افتاد این بود که این تندیس تبدیل به حجم شد و با شکل پیشین اش تفاوت هایی کرد.
طراح سیمرغ جشنواره فیلم فجر با بیان این مطلب که در گروه طراحی جدید این تندیس حضورداشته واعمال نظر نیز کرده است گفت: اما با این همه من ازاین تندیس راضی نیستم وامیدوارم که درسال های آتی این مشکلات برطرف شود.
به گفته حقیقی این تندیس در پراگ قالب گیری و ساخته شده است و تمام تندیس های که به شکل بلورین ساخته می شوند در پراگ ساخته می شوند.
انتهای پیام/ 32/31