ناصر پلنگی، یکی از هنرمندانی است که در مراسم افتتاحیه نمایشگاه نگاهی دیگر حضور پیدا کرده بود. وی درباره این نمایشگاه که قرار است نگاهی پژوهشی به آثار زنان نقاش طی 80 سال اخیر داشته باشد، به خبرنگار تجسمی‌هنرآنلاین گفت:این نمایشگاه پتانسیل حضور تمام زنان نقاش ایران نیست. ولی در نوع خودش نمایشگاه خوبی است.

وی در این باره گفت: بهتر است بگوییم این نمایشگاه یک نمایشگاه گروهی زنان ایران است ولی برای تحلیل تکنیک‌های دوره‌های مختلف کاری هنرمندان زن از نظر معنا، موضوع، قالب و صورت کار نمی‌توان ادعا کرد که این مجموعه، مجموعه کاملی است. آن چیزی که در نمایشگاه نگاهی دیگر ارائه شده به لحاظ موضوع اکثرا در فضاهایی است که به هر حال نسل قبل از انقلاب تجربه کرده است و در نسل میانه تداوم پیدا کرده است اما اگر به نمایشگاه نگاه کلی بیندازید پتانسیل کامل حرکت آوانگارد زنان معاصر را در بر ندارد.

پلنگی با تاکید بر اینکه در این نمایشگاه آثار هنرمندان نسل جوان به نمایش گذاشته نشده است اظهار کرد: با توجه به اینکه به آثار نسل جوان اشراف دارم باید بگویم که در این نمایشگاه کارهای هنرمندان جوان به نمایش در نیامده است. کارها اکثرا برای 20 سال پیش بود. بسیاری از نقاشان کارهای دیگری انجام داده‌اند که غایب است. می‌توان گفت این نمایشگاه از کلکسیون گالری‌داران گردآوری شده است.

وی گفت: به طور مثال از خانم اعتمادی کارهایی به نمایش گذاشته شده اما آثار جدید این هنرمند که کلاژ است در نمایشگاه دیده نمی‌شود. این آثار بعد از تلاش، تحقیق و پژوهش روی ترمه‌ها با تکنیک کلاژ است به نمایش در نیامده است.

این هنرمند اظهار کرد: هنرمند امروز یک اثری را خلق می‌کند و 20 سال بعد با تحقیق و پژوهش سبک جدیدی را در پیش می‌گیرد اما شما نمایشگاهی برپا می‌کنید که کارهای همان 20 سال قبل است. روی این آثار نمی‌توان اظهارنظر کرد. بنابراین می‌توان گفت در انتخاب آثار دقت لازم نشده است. در حالیکه گفته شده قرار است این نمایشگاه نگاه پژوهشی به آثار زنان هنرمند داشته باشد.

پلنگی با تاکید بر اینکه نمایشگاهی که جنبه پژوهشی دارد ویژگی‌های خاصی باید داشته باشد گقت: وقتی نمایشگاه جنبه پژوهشی پیدا می‌کند که در تماس با هر هنرمندی آخرین آثارش را می‌خواستند نه اثر دم دستی اش. از سوی دیگر اگر بخواهیم به چنین نمایشگاهی نگاه پژوهشی داشته باشیم باید آثار تمام هنرمندان زن مطرح در کشور را به نمایش بگذاریم؛ یعنی آثار هنرمندان مطرح شهرستانی هم باید به روی دیوار می‌رفت. اما در این نمایشگاه آثار هنرمندان تهرانی کار شده است.

وی با اشاره به اینکه پژوهشگران توانایی در دانشگاه‌ها حضور دارند تصریح کرد: در دانشگاه هنرمندان بسیاری در رشته پژوهش هنر توانایی تحلیل نمایشگاه‌هایی مانند نگاهی دیگر را دارند. در کنفرانس موزه هنرهای معاصر هم مقالاتی مانند آیکون شناسی آثار زنان ایران در این زمینه ارائه شده است.

پلنگی در پایان گفت: این نمایشگاه فرصتی است که زمینه را ایجاد کرده است. زنان هنرمند ایرانی به عنوان پدیده ای منحصر به فرد در خاورمیانه هستند. در حقیقت تعداد زنانی که در ایران به هنرهای تجسمی‌گرایش دارند نسبت به کشورهای همسایه ما قابل توجه است. بنابراین با این پتانسیل این نمایشگاه می‌تواند زمینه ساز حرکت‌های بعدی باشد. امیدواریم در برنامه‌های بعدی پردیس در سال‌های آینده آخرین آثار زنان ایران را به نمایش گذاشته شود.

انتهای پیام/31/34