"رضا رینه ای"، هنرمند خوشنویس و نقاشی خط، با تاکید بر اینکه مهم ترین تحول رشته خوشنویسی در دانشگاه شیوه آموزش است به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: با دانشگاهی شدن رشته خوشنویسی بیشترین تغییر در شیوه آموزش خواهد بود که همین موضوع هم مزیت قابل توجهی برای این هنر به شمار می رود. در حال حاضر شیوه آموزش خوشنویسی به شکل انتقال دانش به صورت نفس به نفس است. یعنی شاگرد در مقابل استاد می نشیند، مشق ارائه می کند، آموزش می بیند؛ اما در بخش آکادمیک هنرجویان درباره ارتباط میان خوشنویسی با سایر هنرهای موازی با آن آشنا می شوند. مثلا هنرجویی که در دانشگاه آموزش می بیند یک سری کلاس های عمومی و تخصصی می گذراند. دروس تخصصی طبیعتا به آموزش خط بر می گردد و دروس عمومی به مبانی هنرهای تجسمی و نوع ارتباط با بخش خوشنویسی. هنرجو باید با کمپوزیسیون صفحه آشنا شود. یک بخش هایی از خوشنویسی با هنر نقاشی و گرافیک مرتبط است و یک بخش های دیگر آشنایی با رنگ ها و تلفیق رنگهاست.
وی در ادامه افزود: در حال حاضر نقاشی خط یکی از هنرهایی است که ظهور و بروز پیدا کرده است و این پیدایش رو به گسترش است. در این میان هنرمندان خطاط که به این شیوه علاقمند هستند ابزار و دانش لازم را ندارند. آن ابزار و دانش هم شناخت رنگ، همجواری رنگ و آشنایی با گرافیک و نقاشی است. در حالیکه این اطلاعات در آموزشگاه های خطاطی ارائه نمی شوند. همچنین با دانشگاهی شدن این رشته تعصباتی که در انجمن ها وجود دارد از بین می رود و هنر خوشنویسی به سمت رهایی همراه با انضباط پیش می رود.
رینه ای با ابراز خرسندی از ورود رشته خوشنویسی به دانشگاه ابراز داشت: به طور کلی ورود این رشته به دانشگاه را در صورتی که آموزش هایی داده شود که راه رسیدن به مراحل بعد را برای هنرمند هموارتر سازد به فال نیک می گیرم. اما اگر تنها یک دوره کاردانی برای این رشته در نظر بگیرند باید بگویم که چیز خاصی دستگیر هنرجو نمی شود و تنها مدرک فوق دیپلم می گیرد. رشته خوشنویسی با رشته هایی که تنها به صورت تئوری آموزش داده می شوند بسیار متفاوت است. خوشنویسی کار عملی است و این هنر در پروسه ای دو ساله قوام پیدا نمی کند و حاصل مطلوبی به دست نمی آید.
این هنرمند با تاکید بر اینکه خلاقیت یکی از مهم ترین نتایج دانشگاهی شدن رشته خوشنویسی است اظهار داشت: به هیچ وجه منکر زیبایی های خط نمی شوم اما هنر خوشنویسی به شکل سنتی همزمان و همزبان با زمان کنونی نیست. ما در حقیقت میراث دار گذشتگان هستیم و در این شرایط خلاقیت به سختی بروز می کند. اما ورود این رشته به دانشگاه باعث می شود که رهایی به دست آورد و در ادامه شاهد خلاقیت باشیم.
وی در پایان تاکید کرد: نباید فراموش کنیم که دانشگاه هنرمند بیرون نمی دهد بلکه برای افراد با استعداد بستری فراهم می کند که با ابزار و دانشی که نیاز دارند این هنر را پیش ببرند. راه رسیدن به هنر هم تنها از دانشگاه نیست. به خصوص در زمینه هنر بزرگترین هنرمندان کسانی هستند که به صورت خودجوش شروع کرده اند و در کلاس های خصوصی کشف شده اند. به همین دلیل برای هنرجویان تنها این مسیر را تایید نمی کنم. ما در مقوله هنر باید این اصل را در نظر داشته باشیم که هر هنرجوی دانش آموخته دانشگاه هنرمند نیست و هر هنرمندی دانشگاهی نیست.
انتهای پیام/31/34