به گزارش خبرنگار تجسمی هنرآنلاین و بنا به گفته علی تن، معاون مرکز هنرهای تجسمی و مسئول نگارخانه‌های معاونت هنری، در حال حاضر نگارخانه‌های فعال تهران به چند دسته تقسیم می‌شوند برخی از این نگارخانه‌ها حضور فعال و خوبی دارند و بازار خود را پیدا کرده‌اند. به این معنا که نمایشگاه‌هایی که برگزار می‌کنند از بازار حداکثری برخوردار است. این نگارخانه‌ها می‌دانند که به چه شکل فعالیت کنند و حرفه‌ای هستند. برخی دیگر خوب فعالیت می‌کنند اما هنوز ارتباطات قوی با بخش اقتصادی ندارند و فروش حداقلی دارند که نسبت به هزینه‌هایی که انجام می‌دهند تفاوت چندانی در درآمدشان دیده نمی‌شود. برخی دیگر هم آن طور که اصطلاحا به آنها نیمه فعال و یا غیر فعال گفته می‌شود اصلا ارتباطی با بازار ندارند و فعالیتشان در طول سال منوط به برگزاری چند نمایشگاه محدود است که چنانچه این وضعیت زیاد طول بکشد مجوز آنها ابطال می‌شود.

علی تن می‌گوید: اصولا تشکیل نگارخانه‌ها برمبنای اقتصاد هنر پیش می‌رود و کسی که نگارخانه تاسیس می‌کند بیشترین هدفش تبادل آثار برای فروش است یعنی آثار از هنرمند به امانت گرفته و به فروش رسیده می‌شود. تعداد و آمار این نگارخانه‌ها در طی سال متغیر است اما بین 15 تا 20 نگارخانه هستند که در تهران به صورت فعال و حرفه‌ای مشغول به کارند.

با این حساب در طول سال باید مجوز نگارخانه‌های زیادی باطل شود. اما نکته دیگری هم در میان است و آن توزیع نگارخانه‌ها در سطح شهر است.

علی تن ادامه می‌دهد: به دلیل این که پای اقتصاد هنر در میان است و بیشتر متمکنین در حوزه پول و سرمایه در شمال تهران قرار گرفته‌اند، هنرمندان نیز در جنوب شهر سرمایه گذاری نمی‌کنند و مخاطب شمال شهر تهران را به جنوب شهر دعوت نمی‌کنند. متاسفانه هنوز فرهنگ خرید آثار هنری برای تمام اقشار جامعه جا نیفتاده است و با این فرهنگ که خرید آثار هنری نیز به نوعی سرمایه گذاری محسوب می‌شود آشنا نیستند و این تنها در شمال شهر تهران دیده می‌شود. ضمن این که مردم این نقطه از شهر قدرت خرید آثار هنری را دارند و طبیعی است که نگارخانه‌ها نیز به دلیل فروش و ادامه داشتن چرخه خرید آثار هنری نگارخانه‌های خود را در شمال تهران تاسیس می‌کنند و هر چه به سمت مرکز شهر می آییم از تعداد آنها کم و در جنوب شهر تعداد نگارخانه‌ها انگشت شمار می‌شوند و با این تفاسیر باید گفت تنها مردم شمال شهر از نگارخانه‌های فعال سهم می‌برند.

تن به عنوان یک مقام مسئول و مطلع با اشاره به این که عدم وجود نگارخانه‌ها و توازن تقسیم آنها در سطح شهر یک ضعف فرهنگی است، ادامه می‌دهد: سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران و مرکز هنرهای تجسمی تلاش کرده‌اند تا فرهنگ دیدن و خرید آثار هنری در سطح شهر از یک توازن برخوردار باشد به همین دلیل شاید در جنوب شهر تهران شما نگارخانه خصوصی نبینید، اما این بار فرهنگی بر دوش فرهنگسراها و نگارخانه‌های دولتی که وابسته به شهرداری و یا ارگان‌های دیگر هستند نهاده شده است و از این امر غافل نیستیم. نگارخانه‌های فعال در این مناطق دولتی هستند و نمایشگاه‌های زیادی هم از اساتید عرصه هنرهای تجسمی در این مراکز برگزار می‌شود. نگارخانه‌های بخش خصوصی تماما در شمال تهران مستقر هستند و تا فرهنگ خرید اثار هنری در بین تمام اقشار جامعه جا نیفتد بخش خصوصی این سرمایه گذاری را در جنوب شهر نخواهد داشت.

معاون مرکز هنرهای تجسمی می‌گوید: در بخش اقتصاد هنر تلاش آنچنانی در نگارخانه‌های دولتی دیده نمی شود و خیلی از خانواده‌ها هستند که دیدن و حتی خرید آثار هنری جزو دغدغه های چندمشان قرار دارد. اما باید فرهنگ سازی در بخش اقتصاد هنر در بین تمام اقشار جامعه جا بیفتد و مردم بدانند که در بخش خرید آثار هنری هم می‌توان بهره اقتصادی برد و نه تنها خرید آثار هنری ضرر نیست بلکه نوعی آن را سرمایه گذاری محسوب کرد.

300 یا 400 نگارخانه ثبت شده برای یک شهر عدد خوبی است اما 20 نگارخانه فعال در پایتخت نشان می‌دهد برای رشد اقتصاد هنر و فرهنگ سازی در این زمینه هنوز راه نرفته بسیاری در پیش است.

انتهای پیام/32/31