سرویس تجسمی هنرآنلاین/

"از 5:30 صبح به روستای باجاباج رسیدیم روستایی که فقط یک خانه در آن سالم مانده و همه خانه‌ها ویران شده است. نیروهای امداد نزدیک به 40 کشته را در همان ساعات ابتدایی صبح پیدا کردند. اما تعداد کشته‌ها بسیار بیشتر بود. در روستای کیویجی هم که تقریبا 50 درصد آن ویران شده بود 10 کشته دیدیم. دراین بین سری هم به روستای دغدغان زدیم که تقریبا بیش از 80درصد آن ویران شده بود. مردم درشرایط بسیار ناگواری به سر می‌بردند. همه در شوک بزرگی فرو رفته بودند به طوری که قادر به انجام هیچ کاری نبودند مگر چند نفری که خیلی سریع به خودشان آمدند و برای پیدا کردن اجساد و نجات جان مجروحان دست به کار شدند."

ابراهیم نوروزی یکی از عکاسان مستند با بیان بخشی از دیده‌های خود از حادثه ناگوار زلزله در منطقه آذربایجان شرقی در ادامه گفت: یکی از مشکلات عمده‌ای که بازماندگان دارند نبود آب است. به طوری که برای شستن اجساد هم با تانکر آب آوردند و آنها را شستند.

وی گفت: تمام تلاشمان را می‌کنیم تا با ثبت وقایع بتوانیم به بهترین شکل وضعیت اسف بار مردم را نشان دهیم تا شاید مسئولان با دیدن این تصاویر تصمیمات دقیق‌تری بگیرند یا مردم بیشتر به کمک رسانی به زلزله زدگان بپردازند.

نوروزی در این سفر صحنه‌های بسیار ناگواری را مشاهده کرده است که شاید برخی از این تصاویر تا پایان عمر در ذهنش باقی بماند. خود در این باره گفت: صحنه‌های بدی را دیدم اما یکی از بدترین صحنه‌ها بیرون آوردن زنی از زیر آوار بود که نوزادش را همچنان در آغوش داشت یا صحنه خارج کردن زن بارداری از زیر خروارها خاک بسیار دردناک بود.

اما امیر پورمند یکی دیگر از عکاسان حاضر منطقه زلزله زده است. وی دیده‌های خود را این گونه شرح می‌دهد: بزرگترین چیزی که اتفاق افتاده بود ویرانی کامل چند روستا بود که به واقع یک فاجعه به شمار می‌رود. شرایط بسیار بدی در منطقه زلزله زده حاکم است. مردم روحیه شان را به طور کامل از دست داده اند. در این میان عکاسان تلاش می‌کنند وقایع این حادثه را بدون واسطه به ثبت برسانند.

پورمند نیز صحنه‌های دردناک بسیاری را تجربه کرده است. وی در این باره گفت: در یکی از روستاها کودک خردسالی را از زیرآوار خارج کردند که اطرافیانش به خصوص صاحب مغازه نزدیک خانه شان با به یاد آوردن شیرین زبانی‌های این کودک به شدت بی‌تابی می‌کردند و برایم از خنده‌های شیرین و شیرین زبانی‌هایش می‌گفتند و اشک می‌ریختند.

انتهای پیام/31/34