به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، آیدین آغداشلو در آغاز این نشست بحث درباره حراج آثار هنری را مربوط به زمانی دانست که اثر هنری تمام شده و تبدیل به کالایی اقتصادی می‌شود و این گونه است که پای عناوینی چون دلال هنری و جنس هنری به میان می آید.او در این باره گفت: زمانی که بر سر این موضوعات به توافق رسیدیم که وقتی اثر هنری تمام می شود تبدیل به کالا می شود ناچار باید قوانین بازار را که بر کالا حاکم است برای آثار هنری نیز منظور کنیم که در این صورت عنوان دلال عنوان ناخوشایندی نیست. اقتصاد هنر اساساً هیچ ارتباطی با کیفیت آثار هنری ندارد، بلکه در این میان موضوع بازار، عرضه، ‌تقاضا و کالاست که اهمیت دارد.

بهنام کامرانی هنرمند نقاش و مدرس دانشگاه نیز در ادامه به بحث درباره تقابل میان سلیقه هنرمندان با سلیقه مردم و سرمایه‌گذاران پرداخت و آن را موضوعی دانست که از دوره رنسانس تا امروز وجود داشته و گفت: موضوع اقتصاد هنر در کشورهای پیشرفته جهان از جمله آمریکا و اروپا از دهه 60 تعریف شده است و اکنون با رشد طبقه بازرگانان، رشد برخی صنایع و مهاجرانی که در کشورهای همسایه ایران سرمایه‌ بالقوه فراهم کرده‌اند، این موضوع در ایران نیز مورد توجه قرار گرفته است. وی تاکید کرد: آثاری که در حراجی ها حضور می یابند لزوما پیشروترین آثار هنری زمان خود نیستند اگر چه گاهی آثار درخشانی نیز در این حراجی‌ها به فروش می‌رسد.

آغداشلو که دوباره به بحث پیوست درباره عرضه آثار ضعیف و بی‌کیفیت و فروش آن‌ها به قیمت گزاف در حراجی‌ها گفت: گاهی آثار پیش پا افتاده و احمقانه در کنار آثار اصیل و ارزشمند در این حراجی‌ها عرضه می‌شود و مجموعه درهم جوشی پدید می آورد که گاهی هم اصلا با هم نمی‌جوشد و کاملا جدا از یکدیگر قرار می‌گیرند.

وی ادامه داد: در این حراجی‌ها اگر چه موضوع اقتصاد هنر اهمیت دارد اما انصاف است که درباره کیفیت آثار هنری نیز احساس مسئولیت شود،‌یعنی همان طور که کارخانه‌ها بعد از تولید کالا،‌مرحله‌ای به نام کنترل کیفیت دارند تا سره از ناسره مشخص شود، آثار هنری نیز بعد از تبدیل شدن به کالا و برای عرضه در این حراجی‌ها باید مرحله کنترل کیفیت را داشته باشند، در حالی که ما اتاق کنترل کیفیت که در واقع همان منتقدان اصیل هستند، برای آثار هنری نداریم تا مشخص کنند این آثار تا چه اندازه واقعی و چه اندازه تقلبی است.

وی در بخش دیگری از سخنانش به برخی رفتارهای ناشایست در این حراجی‌ها اشاره کرد و گفت: گاهی برخی از هنرمندان برای آن که اثرشان را به قیمت بالاتری در حراج بفروشند، تاریخ اثر خود را بسیار قدیمی‌تر امضا می‌کنند و یا آن که یک تابلو بسیار قدیمی خودشان را دوباره سازی می‌کنند و همان تاریخ قدیمی را پای آن امضا می‌کنند.

وی همچنین درباره ارائه بیش از حد آثار نقاشی خط در حراجی‌های اخیر نیزگفت: وفور بیچاره کننده آثار نقاشی خط در این حراجی‌ها، نه تنها در کار هنرمندان نقاشی خط ما تأثیر گذاشته است، بلکه بازار خاورمیانه را نیز متأثر کرده است،‌اکنون همه کشورهای عربی نظیر مصر،‌سوریه و .. به سمت خلق آثار نقاشی خط گرایش پیدا کرده‌اند و چون شاهد فروش بالای این آثار هستند، دست به خلق آثار نقاشی خط بسیار می‌زنند که در واقع با سلیقه حراجی‌ها ساخته شده است.

این هنرمند نقاش،‌حراجی‌های آثار هنری را تنها بخشی از بازارهای هنری خارجی دانست و گفت: بازارهای هنری در اروپا و آمریکا تعریف خاص خود را دارند و سالهای مدیدی است که این حراجی‌ها را برگزار می‌کنند،‌به طور مثال حراج‌های ساتبیز و بونمز بیش از 200 سال است که حراج برگزار می‌کنند و شاید در آن واحد حدود 500 حراجی در جریان باشد، این حراجی‌ها حتی در دوران جنگ جهانی دوم هم تعطیل نشدند.

آغداشلو گفت: ما آرتفرها را درست نمی‌شناسیم و فقط به موضوع حراج توجه نشان می‌دهیم در حالی که ما نیاز به برنامه‌ریزان فرهنگی داریم که این بازارهای هنری را در دنیا بشناسند.

این هنرمند نقاش تأکید کرد: نمی‌توان تنها با تکیه به بازارهای خارجی ،‌هنر کشورمان را رشد بدهیم،‌گاهی آثار هنری ایران اصلا در خارج از کشور درک نمی‌شود و یا آن که یک اثر هنری شعاری و احمقانه که فرنگی‌ها دوست دارند،‌ فروش خوبی پیدا می‌کند .

بهنام کامرانی در ادامه درباره معرفی هنر آوانگارد ایران گفت: هنر پیشرو ایران هنوز در دنیا شناخته شده نیست چرا که در ایران هیچ یک از رسانه‌ها به صورت تخصصی به این موضوع نمی‌پردازند به طور مثال رسانه ملی تقریباً هیچ برنامه ای برای هنرهای تجسمی ندارد.

کامرانی هم در ادامه درباره گرایش زیاد هنرمندان به سمت خلق آثار نقاشی خط گفت: این حراجی‌ها برای هنرمندان جوانی که به سلیقه این حراجی‌ها توجه دارند هم یک فرصت می‌تواند باشد و هم یک خطر چرا که اگر هوشمندانه عمل نکنند، این سلیقه‌ها مانع بروز خلاقیت‌های تازه هنرمندان می‌شود و این خود خطر کردن است.

کامرانی گفت: رشد یک باره برخی از آثار تابع خریداران داخلی و خارجی است و این که این آثار فروخته شده با قیمت گزاف چه انداز ارزش هنری داشته‌اند،‌تاریخ قضاوت خواهد کرد که چه اثری خوب و ماندگار است و چه اثری متوقف مانده است.

گفتنی است گالری فریا هنوز به طور رسمی به جمع سایر گالری‌های تهران نپیوسته‌ است اما تصمیم گرفته پیش از افتتاح رسمی خود، برگزاری نشست‌های تخصصی در زمینه هنرهای تجسمی برگزار کند.

انتهای پیام/31