به گزارش خبرنگار تجسمی خبرگزاری هنر ایران، طاهر شیخ الحکمایی، هنرمند و مدرس در زمینه مجسمهسازی، عضو شورای سیاستگذاری و انتخاب آثار چهارمین سمپوزیوم بینالمللی مجسمهسازی تهران است. حضور وی در هیئت مدیره جدید انجمن مجسمهسازان، بهانه گفتگویی شد که در ادامه می خوانید.
تغییرات اخیر در هیئت مدیره انجمن طبق روال معمول انجام شده یا دلیل دیگری داشته است؟
بله روال عادی انجمن بوده است. بعد از پایان دوره هیئت مدیره قبلی، مجمع عمومی انجمن برگزار شد که در دور اول به حد نصاب نرسید ولی در دور دوم خوشبختانه به حد نصاب رسید و انتخاب اعضای جدید صورت گرفت.
اعضای جدید چه رویکردی نسبت به رویدادهای مجسمهسازی کشور خواهند داشت؟
خوشبختانه انجمن در دورههای قبل هم فعالیتهای خودش را داشته، هرچند گاهی با افت و خیزهایی همراه بوده، ولی به هرحال دوستانی که به شکل مشاور با سازمان زیباسازی و نهادهای دیگر همکاری میکنند، در جهت کمک به همدیگر قدم برداشتهاند. انجمن مجسمهسازان یک بافت پیوسته است، فقط شرایط باید مساعد شود که فعالیتها در سطح وسیعتر و حتی در ابعاد جهانی انجام گیرد که با شروع سمپوزیوم چهارم خوشبختانه این اتفاق در حال رخ دادن است. امیدواریم که در بیینال هم این اتفاق بیفتد و برنامهریزیهایی هم برای توسعه آن پیشبینی شده است.
این پیش بینی ها در چه جهتی است؟
بیینال ها قبلا به این صورت برگزار میشد که انجمن مستقیما دخالت داشت و برنامهریزی میکرد و مرکز تجسمی هم کمک و حمایت میکرد که نتیجه خوبی هم حاصل میشد. برای نمونه میتوانیم به بیینال چهارم و پنجم اشاره کنیم.من فکر میکنم که اگر وظایف و مسئولیتها تقسیم شود و هر کدام از انجمنها مسئولیتهای خودشان را انجام دهند که تا حدی بار مسئولیت نهادهایی مثل مرکز هنرهای تجسمی که سیاست گذاریهای کلان دارد کمتر شود و بیشتر از نیروهای مجسمهسازان و دوستان هنرمند در انجمنهای دیگر استفاده شود. به تجربه ثابت شده آن جایی که خود هنرمندان مشارکت دارند نتایج بهتری حاصل شده است.
جریان تخصصی و صرف مجسمهسازی چه جایگاهی در این برنامهریزی ها دارد؟
واقعیت این است که دوستانی که در انجمن حضور دارند تمام فکر و ذکرشان همین است. فقط باید یک مقدار شرایط مساعدتر شود که عرصه را بزرگتر کنیم و بتوانیم جریان مجسمهسازی را جهانی ببینیم. الان هم زمینههای خوبی هست. با توجه به حمایتهایی که هم معاونت هنری و شهرداری و هم نهادهای دیگر دارند اتفاقهای خوبی رخ خواهد داد. بخش زیباسازی که در چند سال گذشته واقعا همت کرده است و از مجسمهسازی به خوبی حمایت میکنند. آنچه که باقی میماند انتظار ما است که کیفیتها هم رشد کند و حضور در فعالیتهای بینالمللی بیشتر شود و رویدادهایی مثل سمپوزیوم محدود به یک بار در سال نشود و در استانهای دیگر هم شاهد چنین اتفاقهایی باشیم.
بیینال سال گذشته به طور خاص متمرکز بر هنر تلفیقی و بین رشتهایها بود. آیا این روند ادامه خواهد یافت؟
واقعیت این است که در حال حاضر مجسمهسازی با تعریفهای گذشته همخوانی ندارد. فاصله بین رشتههای تجسمی خیلی کم شده و میتوانند از هم عبور کنند. ما میتوانیم فضا را آن قدر وسیعتر بگیریم که افراد علاقمندی که کار میکنند در همه زمینهها امکان بروز پیدا کنند. امیدواریم بیینال بعدی هم از این امکانها استفاده کند، اما با حفظ تعادل، و آنگونه نباشد که بخشی خیلی پررنگ باشد و بخش دیگری را نادیده بگیریم. در جامعه همه این تفکرها هست. امید داریم که این اتفاق با همت و همکاری همه هنرمندان، رسانه ها و اعتماد سیاستگذاران حاصل شود.
در بحث مجسمههای شهری شاهد اتفاقات تازهای خواهیم بود؟
نزدیکترین اتفاقی که در این عرصه شاهد خواهیم بود، بیینال مجسمههای شهری است. در این بخش زمینههای خیلی خوبی هم در دورههای قبلی فراهم شده و انشالله در دورههای بعدی هم فراهم خواهد شد. برای اینکه تعداد زیادی از آثار دوستان مجسمهساز اعم از فارغ التحصیل ها، کسانی که تجربی کار میکنند و حتی دانشجویانی که برای فضاهای شهری کار ارائه میکنند به مرحله اجرا در میآیند و زمانی که اجرا میشوند در معرض دید قرار میگیرند و جای خودشان را پیدا میکنند.
انتهای پیام/ بهروز فائقیان /31