رومین محتشم عضو هیات داوران عکاسی نوآورانه دومین دوسالانه عکس در درباره معیار انتخاب برترین عکس‌های نوآورانه این دوسالانه به خبرنگار هنرآنلاین گفت: تمامی‌تلاش‌ها و فرایندی که منجر به یک زیبایی‌شناسی و کشف مجدد یک موضوع شود تا در نهایت دگرگونی فکر و تعبیرهای متفاوت را در مخاطب به وجود آورد، از معیارهای ارزیابی عکس‌های نوآورانه به شمار می‌رود. به بیان دیگر تمامی‌ تلاش‌هایی که منجر به یک فرایند کشف جدید از دنیا و انسان شود و منجر به چالش ذهنی مخاطب شود تا بتواند دلالت‌های خودش را از وضعیت ظاهری به وجود آورده و نگاه را خاص و نوآورانه کند از عواملی به شمار می‌رود که برای قضاوت آثار نوآورانه در نظر می‌گیریم.

وی در ادامه درباره سطح آثار ادامه داد: در آثار نوآورانه دوسالانه امسال این نگاه متفاوت به موضوعات دیده می‌شود. تکنیک و تنوع آثار نسبت به دوره‌های قبل خیلی بهتر به نظر می‌رسید. به خصوص تنوع کار هنرمندان خارجی به دلیل استفاده از ویرایش و ابزاری که در اختیار دارند بهتر به نظر می‌رسید.

محتشم با اظهار تاسف از عدم حضور هنرمندان پیشکسوت در این دوسالانه گفت: در دوسالانه امسال تلاش کردیم کارهایی را انتخاب کنیم که از کیفیت مطلوبی برخوردار باشد، اما نکته اینجاست که طیف هنرمندان صاحب نام که دستی در کار خلاقانه دارند در این دوسالانه حضورشان کمرنگ بود. در حالیکه اگر به سال ۶۷ برگردیم، دومین دوسالانه عکاسی در آن سال به رغم تعداد اندک هنرمندان عکاس، فضای بسیار صمیمانه ای داشت. هنرمندان برای هویت دادن به عکاسی تمام تلاششان را می‌کردند و بدون حاشیه در کنار همدیگر حضور داشتند و خیلی قابل قبول و شایسته بود. اما درحال حاضر انتظار خیلی بیشتری داریم، در حالیکه بعد از گذشت این همه سال فضای نامطلوب عکاسی ایران تاثیر خود را گذاشته است.

وی با اشاره به فعالیت هنرمندان اظهار داشت: جوان‌ها در سال‌های اخیر رشد خوبی داشته اند و نگاه‌های جدید و نو را عرضه می‌کنند. اما به طور کلی انتظارم از دوسالانه بیشتر از این بود.

این هنرمند عکاس درمورد تاثیر عکاسی دیجیتال با اشاره به نقاط قوت و ضعف این سبک گفت: عکاسی دیجیتال از یک طرف به روند رشد عکاسی هنری کمک کرده است. امکانات ابزاری باعث می‌شود تمام تصوراتی که از ذهن هنرمند می‌گذرد را بتوان به خوبی پیاده کرد؛ ولی از طرف دیگر عکاسی دیجیتال منجر به ساده‌انگاری عکاسی شده است، این روزها هر کسی که دوربین دست می‌گیرد، با فشردن یک دکمه ادعای عکاسی دارد. به بیان دیگر عکاسی دیجیتال فرایند کسب تجربه عکاسی را از بین برده است.

محتشم در پایان درباره جایگاه هنر عکاسی در هنر مدرن گفت: نمی‌توان از واقعیت فرار کرد. جایگاه عکاسی در زندگی معاصر بسیار اهمیت دارد. عکاسی تنها ثبت خصوصیات ظاهری انسان‌ها نیست. در فلسفه معاصر عکاسی می‌تواند جایگاه مهمی‌برای بحث‌های اساسی ایجاد کند. با هنرعکاسی به دستاوردهایی می‌رسیم که دیگر هنرها نمی‌توانند آن را عرضه کنند. به طور کلی عکاسی، هنر معاصری است که زاییده تفکر و زندگی معاصر است و دست کمی‌از هنرهای دیگر ندارد.

انتهای پیام/۳۱/۳۴