میر جلیل آغداشی در گفت و گو با خبرنگار هنرآنلاین درباره مسئله ممیزی در تئاتر آذربایجان شرقی گفت: با کاربرد این واژه موافق نیستم؛ ظرف مدت مسئولیتم، آنچه به عنوان ممیزی و سانسور تعریف می شود نه عملی شده است؛ نه شکل حرکت های هنری که در استان کار می کنند به گونه ای بوده است که بحثی به نام سانسور را به وجود بیاورد. ممکن است گروه هایی گلایه مند باشند اما خوشبختانه آن مفهومی که اسم آن را سانسور می گذارند، که تفکر و اندیشه را شکل بدهد اتفاق نیفتاده است. باید و نباید هایی در قوانین و هنجارهای جامعه وجود دارد که می بایستی رعایت بشود و عموما هنرمندان این مسئله را رعایت می کنند. به عنوان عضوی از کمیته به خاطر ندارم اثری را رد کرده باشیم که بتوان اسم آن را سانسور گذاشت.
وی درباره اجرای آثار نمایشی جهانی و مدرن و مطابقت آن با دستورالعمل ها و هنجارهای پذیرفته شده بیان کرد: اساسا دستورعملی نداریم که آثار ترجمه و آثار نمایشی جهانی اجرا نشود و چنین دستور العملی وجود ندارد. بحث بر سر نگرش است بر این مبنا تفکر و نویسندگان بومی باید حمایت شود. چه کسی می تواند به این مسئله خرده بگیرد؟ همانگونه که در بنیاد ادبیات نمایشی هست، ضمن ارج نهادن بر جریان ترجمه، آثار بومی، نویسندگان و تفکر بومی می بایستی حمایت بشود و رشد پیدا کنند در کنار آن به ترجمه ارج می نهیم. ترجمه هم ارزش خود را دارد .
آغداشی تصریح کرد: هنرمدرن نظریه پردازی می کند. نمی توانیم تنها آن را به عینه ترجمه کنیم و بعد تکرار کنیم. این امر قطعا غلط است. اما اگر این نظریه ها را ببینیم، روی آن کار کنیم و ببینیم چقدر با تفکر بومی و عناصر نمایشی ما همخوانی دارد، می توانیم در این حرکت با آنها همگام باشیم و این مسئله عملا اتفاق می افتد.
مسئول انجمن هنرهای نمایشی آذربایجان غربی تصریح کرد: در تمام استان ها، جریان هایی که تحت عنوان هنر مدرن و آوانگارد است، از پرفورمنس تا جریان های دیگر با آزادی دنبال می شوند، هیچ خرده ای بر آنها وارد نیست و کسی جلوی آن را نمی گیرد.است اتفاقا این آثار و جریان ها حمایت می شوند زیرا جریان درست است. در این میان، مهم تفکر است. تفکر اسلامی ایرانی است. مهم آن چیزی است که ما به آن هنجار می گوئیم.
آغداشی افزود: اینکه این تصمیم باعث بشود هنرمندان خلاق ما از جریان تئاتر روز جهان فاصله بگیرند را نمی پذیرم. با این تصمیم هنرمند از جریان تئاتر جهانی دور نمی افتد این مسئله، بستگی به ذهنیت هنرمند دارد. طبیعی است که مثلا اثری از "ممت" نمی تواند کاملا از نظر محتوایی با فرهنگ ما همخوانی داشته باشد. این موارد بستگی به نوع نگاه هنرمند، خلاقیت، فرهنگ اجتماعی و شناخت درست از فرهنگ غرب دارد. بر این مبنا انتظار نمی رود که در یک نمایش آدابتاسیون اتفاق بیفتد. ما می توانیم ساختار را با درون مایه خودمان بگیریم.
وی در پایان، این نکته را یادآور شد: باید به این نکته توجه داشت؛ در کدام استان و شهرستان با چه جو و اتمسفر خاص این جریان اتفاق می افتد. شهرستانی که در آن دانشکده هنر است؛ جو و واقعیت موجود هنری در آن تفاوت می کند با شهری که هیچ آموزشکده هنری در آن وجود ندارد. شهری که در گروه های تئاتری و هسته مرکزی آن کارشناس، کارشناس ارشد هست با گروه هایی که اکثر آنها بر حسب تجربه و ذوق وارد شده اند تفاوت می کند. همه جا یک رنگ نیست و جریانات و اتفاقات هنری تفاوت می کند.
انتهای پیام/