سرویس تئاتر هنرآنلاین: صبح جمعه پنجم شهریورماه داود رشیدی یکی از هنرمندان پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون درگذشت. در پی این اتفاق هنرمندان پیامهایی را در صفحاتشان منتشر و با استاد گرانقدر خود، خداحافظی کردند.
رضا گوران: لیلی جان در کنار تو هستیم. مرگ این روزها جمع اشتباهی را نشانه گرفته است. تپانچهات را بگذار روی طاقچه کاش باران ببارد و تمامی قشنگهای تو نم بکشد. مرگ لعنتی.
علیرضا آرا: آسمان هم دیگر روز و شبش را گم کرده است...هرگاه که نگاهش میکنی ستاره باران است... بدرود داوود خان رشیدی.
مهشاد مخبری: لیلی جانم... لیلی جانم...برخی زمانها این که یک ملت با تو همدرد باشند هم چیزی از درد انسان نمیکاهد. داوود رشیدی گنج ما بود، گنجینهای از هنر این کشور. کداممان داوود رشیدی خواهیم بود؟ هیچکدام. اینها دیگر تکرار نمیشوند و این خیلی دردناک است.
شهرام کرمی: همه داود رشیدی را بازیگر میشناسند ولی او از کارگردانهای نوآور تئاتر ایران بود که تئاتر مدرن و موج آن با اجرای نمایش "در انتظار گودو" آغاز شد. جدا از نقشهای خاطرانگیز در سینما و تئاتر ایران تلاش او برای رشد تئاتر و کمک به صنف و خانواده این هنر برای او همیشه او را در هنر این سرزمین نگه خواهد داشت. به بانو احترام برومند و لیلی رشیدی بزرگوار و خانواده هنرمندان قدرشناس کوچ او را تسلیت می گویم.
ایوب آقاخانی: از زمانی که میشناختمت چشم به افق بلندتری داشتی، شش ماه سال 85 که افنخار همکاری با تو را داشتم به اندازه شش سال آموختم استاد؛ "زمین مقدس"برای من مقدس شد چون با تو روی صحنه راه رفت؛ در روزهای رنجوریت نخواستم ببینمت چون تحمل دیدن استادی متفاوت با خاطراتم را نداشتم؛ هرکه باور نکند تو که می دانی؛ به خصوص حالا که از افق دورتری ما را میبینی؛ الگوی اخلاق، تفکر و حرفهای گری بودی؛ روحت شاد نازنین که بسیار از تو آموختم.
لاله اسکندری: عزیز دیگری از میان ما رفت... از نسل تکرار نشدنی سینمای ایران...روحشان در آرامش.
علی سرابی: و در ایمن کنج گمانت... به خیال سست یکی تلنگر آبگینه عمرت خاموش در هم میشکند. روحت شاد.
احسان کرمی: آن سال که تولدمان را کنار هم گرفتیم چقدر آرزو کردم در روز تولد صد سالگیتان کنارتان باشیم...نشد و افسوس بزرگ من آنکه قرار گذاشتم با کارگردانی شما در نمایشنامهای نوشته جناب احمدرضا احمدی و بازی کنم که ...
هومن سیدی: برای زیستن دو قلب لازم است، قلبی که دوست بدارد و قلبی که دوست اش بدارند. روحت شاد
شبنم مقدمی: داریم کم کم به فرشتههای مرگ... که سهم ما شده اد دل میبندیم... درختان هم با ما، در شگفتی دریا و فرشتههای مرگ جان میبازند... و ما آرام آرام در گردابی که فرشتههای مرگ برای ما تدارک دیدهاند غرق میشویم.