سرویس نمایش هنرآنلاین: نمایش "رویای یک نیمه شب تابستان" نوشته نویسنده شهیر انگلیس ویلیام شکسپیر است که مصطفی کوشکی آن را به همراه باقر سروش برگردان کرده و به زبان و تم دلخواهشان آن را بازنویسی کردهاند. قصه درباره پادشاه آتن است که میخواهد چله تابستان، شبی که ماه قرص کامل است با هیپولیتا دختری از قبیله وحشی آمازون ازدواج کند. بنابراین شاه دستور میدهد آن شب جوانان آتنی واقعا خوشگذرانی کنند اما تمام جوانان آتنی از این موضوع خوشحال نیستند. لایساندر و دیمیتریوس که از کودکی با هم دوست بودهاند، هردو عاشق هرمیای زیبا دختر همسایهشان هستند ولی پدر هرمیا دو پا را در یک کفش کرده که دخترش باید شب عروسی شاه و در حضور شاه با دیمیتریوس ازدواج کند، وگرنه هرمیا را میکشد یا به معبد کاهنان میفرستد که تا آخر عمر همان جا ترشیده بماند، حال آنکه هیچکس در آن محله آتن نیست که نداند هرمیا از بچگی عاشق لایساندر بوده است ... این کلیت داستانی است که شکسپیر در سالهای 56-1954 آن را به رشته تحریر درآورده است، اما کوشکی آن را با تغییراتی برگردان کرده و به روی صحنه آورده است.
فضای نمایش یک کمدی- فانتزی است. هیپولیتا دختری از قبیله آمازون میخواهد عروس پادشاه آتن شود، از آنجایی که او در قبیلهای وحشی بزرگ شده آداب و رسوم آتن خیلی به مذاقش خوش نمیآید در نتیجه در صدد است تا بتواند با جادوی جنیان و پریهای جنگل، قرص ماه را کامل کند و بتواند به مراد دلش برسد. زبان نمایش نه زبان روزمره و نه زبان شکسپیر است؛ بلکه با ادبیات متفاوتی اجرا میشود. البته ادبیات عجیب و غریبی هم ندارد بلکه در آوای واژهها دقت بیشتری شده است. همچنین در این نمایشنامه خط داستانی هم اضافه شده و به جای چند دورگرد در داستان، تعدادی دورگرد موسیقی اضافه شده است. نمایش "رویای یک نیمه شب تابستان" علاوه بر این که از بازیگران خوبی بهره گرفته است، توانسته با استفاده از دکور، میزانسنهای به جا، گریم، لباس و البته موسیقی خوب و ناب جنوب کشور آن چه را که باید به عنوان یک خوراک فرهنگی به مخاطب عرضه کند. ضمن این که حال و هوای موسیقی ریتمیک جنوب نیز به فضای حاکم بر نمایش کمک بسیار زیادی کرده است. در این نمایش، کوشکی با هوشمندی از دکوری استفاده کرده است که بازیگران به راحتی میتوانند از آن بهره گرفته و حضور جن و پریها نیز به خوبی برای مخاطب قابل درک باشد. در واقع برای ارائه درست همین قصه جن و پری شیوه اجرایی و دکور متفاوتی تدارک دیده شده است تا این داستان فانتزی و چگونگی ظاهر و غیب شدن جنها و رفتارهای نامتعارفشان به درستی به نمایش گذاشته شود. آزاده صمدی و محمدصادق ملک در نقشهای اصلی این نمایش هنرنمایی میکنند، اما بازیها به گونهای است که هیچ تفاوتی نمیتوان میان بازی بازیگر اول و آخر قائل شد، همه به اندازه توانشان انرژی گذاشتهاند تا آنچه راکه شکسپیر در خیال و رویا به نگارش درآورده است به واقعیت بپیوندد. در نهایت اینکه دیدن این نمایش در این شبهای گرم تابستان در تئاتر مستقل پیشنهاد بدی نیست و میتوان برای لحظاتی خیال و رویا را با واقعیت پیوند زد.
سمیرا افتخاری