سرویس تئاتر هنرآنلاین: عادل بزدوده کارگردان و طراح تئاتر عروسکی با اشاره به فعالیت این روزهای خود به خبرنگار هنرآنلاین گفت: سال گذشته نمایش "کوزه عسل نیست" را در مرکز تئاتر عروسکی کودکان و نوجوانان به صحنه بردم. این نمایش برای حضور در جشنواره بینالمللی عروسکی تهران مبارک انتخاب شده است و این روزها تمام تمرکزم به آماده سازی این اثر اختصاص دارد.
او ادامه داد: این اجرا بیش از دو اجرا در جشنواره خواهد داشت، چراکه بعد از جشنواره در فرهنگسرای بهاران واقع در میدان فلاح به صحنه خواهیم رفت.
بزدوده در پاسخ به این سئوال که چرا بیشتر اجراهایاش در سالنهایی غیر از تالارهای اصلی تئاتر بوده است توضیح داد: مرکزیت تئاتر، تئاترشهر است اما آیا مناطق جنوبی تهران نیاز به دیدن نمایش و انجام فعالیتهای آموزشی و هنری ندارند؟ بهتر است ما به سراغ آنها برویم تا اینکه خانوادهها بخواهند خود را به مرکز شهر برسانند. با ایجاد فعالیتهای هنری بستر مناسبی برای آموزش و تغییر نگاه کودکان و خانوادهها در این مناطق ایجاد میشود؛ علاقمندیم تمام بچههای تهران و ایران شاهد آثار ما باشند. معتقدم مرکزیت تئاتر را نباید از بین ببریم اما باید این نگرش را ایجاد کرد که گروهها در سایر سالنهای نمایش هم به صحنه بروند.
او اضافه کرد: مناطقی مانند فلاح به شدت نیازمندتر از ولیعصر هستند. چه قدر خوب میشود همه گروهها حمایت کنند و پای خود را فراتر از منطقه 6 بگذارند. تهران وسعت زیادی دارد و میتوان در همه جای آن اجرا داشت. این مسیری است که خانم مرضیه برومند در خانه عروسک ایجاد کرده است. ما از سال 51 کارهایمان را به کتابخانههای سراسر ایران میبردیم. تئاتر را باید به جاهایی برد که امکان دسترسی به آن وجود ندارند. این کار سخت است و صبر و تحمل میخواهد.
بزوده همچنین در رابطه با اینکه اجراهای خود را در کتابخانههای تهران ادامه میدهد عنوان کرد: این کار نیازمند ساز و کار است. این مسئله دوباره شکل گرفته و برای اجرای تعدادی از کتابهایی که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چاپ کرده، اقداماتی صورت گرفته است که آنها را تبدیل به تئاتر کنند و در کتابخانهها به صحنه ببرند. به این طریق هم کتابهای درسی تبدیل به تئاتر میشوند که به آن تئاتر مدرسه میگویند و هم کتابهایی توسط گروههای نمایشی تبدیل به نمایش میشوند و در کتابخانههای تهران اجرا میروند. این کار از سال 51 تا 58 به شکل مستمر اتفاق افتاده و دو گروه آن را انجام میدادند؛ قصد ما از انجام این کار، اشاعه تئاتر بود اما مردم هم میتوانستند حمایت کنند؛ در واقع به نیت بردن تئاتر به میان مردم، الگویی شکل گرفت.
او بیان کرد: این کار برنامهریزی کلان میطلبد. گروههای عروسکی فارغالتحصیل رشته عروسکیاند و درآمد زندگیشان از این راه تامین میشود؛ بنابراین میتوان برای آنها برنامهریزی کرد. برنامهریزی که طبق آن گروه نمایش بتواند در طول سال به شکل مداوم کار و درآمدزایی کند. حمایت از هنرمندان تئاتر عروسکی در اولویت است ولی اینکه چرا شغل ما را نمیپذیرند، نمیدانم. من درس خواندم و آموزش دیدم مانند افرادی که در رشته پزشکی درس میخوانند و تجربه کسب میکنند ما هم حق داریم کار کنیم و درآمد داشته باشیم.