سرویس تئاتر هنرآنلاین: نشست رسانه‌ای نمایش "راه مهر راز سپهر" بعدازظهر دوشنبه 20 اردیبهشت‌ماه با حضور شکرخدا گودرزی نویسنده و کارگردان، مرتضی محمدرضایی سرمایه‌گذار، بهزاد عبدی آهنگساز، فریبرز قربانیان طراح صحنه، جلیل فرجاد، مجید جعفری، کاظم هژیرآزاد، ساغر عزیزی و رضا جعفری در سالن کنفرانس مجموعه تئاترشهر برگزار شد. در آغاز این نشست رسانه‌ای، شکرخدا گودرزی با ارائه توضیحاتی در مورد این نمایش گفت: در چند دهه گذشته یک روش کاری را انتخاب کردم و آن را ادامه داده‌ام. آنچه ما به عنوان تئاتر در کشورمان به آن فکر و اجرا می‌کنیم باید با دانش روز ارتباط مستقیم داشته باشد. اگر آثار ما با بستر فرهنگی‌مان ارتباطی نداشته باشد و نادیده گرفته شود، دچار خطا می‌شویم.

او ادامه داد: این کار مبتنی بر یک روش ترکیبی است. بهره‌گیری از نمایش ایرانی و دانشی که من از تئاتر مدرن دارم. ارتباط میان آنها حلقه مفقوده‌ای است که ما در بیشتر آثار نمایشی با آن روبه‌رو هستیم.

گودرزی با اشاره به اینکه نگارش نمایشنامه " راه مهر راز سپهر" سه سال زمان برده است اظهار کرد: از زمان آغاز کار پرداخت به این موضوع که قصه باید از چه ویژگی‌هایی برای هم‌خوانی با دوران معاصر برخوردار باشد برایم بسیار اهمیت داشت. برخی از افرادی که مرا می‌شناسند فکر می‌کنند قدیمی هستم. اما من ذهن پویایی دارم، در جریان تحولات اجتماعی، اطلاعات روز و رویدادهای که در محیط پیرامونم شکل می‌گیرد، هستم. در برج عاج خودم ننشسته‌ام و در واقع با چنین نگاهی این متن را نوشتم.

او بیان کرد: در دورانی که قرائتی از مذهب بلای جان جهان شده، فرقه‌هایی چون داعش، طالبان و اسرائیل وجود دارند که با تعصب به مذهب نگاه می‌کند. این اتفاقی است که صلح را از جهان گرفته است. این اثر، جنگ دینی را مطرح می‌کند و چنین مسئله‌ای باعث شد به سراغ این نمایش بروم.

این کارگردان تئاتر تاکید کرد: متون گذشته ما امکان بازخوانی دارند و ما می‌توانیم معانی بسیاری از آن استخراج کنیم. معانی که جهان معاصر به دنبال آن است.

گودرزی همچنین خاطرنشان کرد: نسل جدید با فرهنگ و اساطیر خود بیگانه‌اند. بیگانگی با فرهنگ‌شان. تئاتر ساحت اندیشه و به چالش کشیدن مسائل اجتماعی است.

او همچنین به تغییرات این اجرا، نسبت به جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر اشاره و تصریح کرد: دکور نمایش تغییرات بسیاری داشته است. این تغییرات را می‌توان در میزانسن‌ها و فلسفه کار هم مشاهده کرد. در این میان سرمایه‌گذاری با نگاه فرهنگی خاص با ما همراه شد. او به ما کمک کرد تا دکور نمایش را در کارگاه خودش در اشتهارد بسازیم و در سالن اصلی قطعات را به هم نصب کنیم. این اتفاق مسئله‌ای را یادآور می‌شود و آن از میان رفتن کارگاه‌های آهنگری، نجاری و خیاطی مجموعه تئاترشهر است.

در بخش دیگری از این نشست رسانه‌ای بازیگران و عوامل اجرایی این نمایش توضیحاتی را در رابطه با حضور در این کار و فعالیت‌های صورت گرفته از سوی آنها ارائه کردند.

همراهی با این گروه را آگاهانه پذیرفتم

مرتضی محمدرضایی سامایه‌گذار این نمایش گفت: اگر به عنوان یک ایرانی به آثار بزرگ ادبیات جهان بنگریم، احساس دین به آنها خواهیم کرد. حضور در این نمایش و همراهی با این گروه را آگاهانه پذیرفتم و از این بابت بسیار خوشحالم.

مقدس‌تر از تئاتر ندیده‌ام

بهزاد عبدی که ساخت موسیقی این نمایش را برعهده دارد نیز با بیان مطالبی در رابطه با این اثر توضیح داد: با موسیقی یاد گرفتم تا دغدغه‌های ملی‌ام را بیان کنم. خوشبختانه نام خودم را در این عرصه به عنوان آهنگساز با اپراهای حافظ و ... ثبت کردم. این کار اولین موسیقی جدی تئاتر من است. بسیار علاقمند بودم از امکانات مناسبی برای اجرا برخوردار بودیم و موسیقی کار از باند پخش نمی‌شد و گروه ارکستری می‌توانست به صورت زنده همراه با گروه اجرایی کار کند.

او ادامه داد: ما با فرهنگ خودمان بیگانه‌ایم. من در خارج از ایران سکونت دارم. در آنجا بچه‌ها را از سنین پایین به اپرا می‌برند تا بتوانند آنها را با فضا و موسیقی آشنا کنند. این آموزش است. من بیشتر هنرها را تجربه کردم، اما مقدس‌تر از تئاتر ندیده‌ام. در تئاتر همه چیز وجود دارد. باید از داشته‌هایمان درست بهره ببریم. من واقعا دوست دارم، ارکستری داشتیم که همزمان می‌نواخت، اما متاسفانه این امکان وجود نداشت.

چرا کارگاه‌های تئاترشهر باید از بین برود؟

فریبرز قربان زاده طراح صحنه این نمایش نیز گفت: متاسفانه سال گذشته به دلیل اتفاقی که در سالن اصلی تئاترشهر رخ داد 90درصد سیستم ماشینری آن از بین رفت. بنابراین در اجرای جشنواره با محدودیت‌های زیادی مواجه بودیم. ما برای اجرای عموم به طراحی متفاوتی فکر کردیم. متاسفانه کارگاه‌های دکور به خاطر سلیقه و فکر یک نفر که در دوره‌ای مدیریت آن را عهده‌دار بود از بین رفت. سرمایه‌ای که جایگزین کردن آن جبران ناپذیر است.

بازیگران نمایش از "راه مهر راز سپهر" می گویند

جلیل فرجاد یکی از بازیگران نمایش که در این نشست رسانه‌ای حضور داشت بیان کرد: من در این نمایش ایفاگر نقش "گشتاسب" هستم. شاهی قدرت طلب. من در اجرای جشنواره نبودم و از میانه کار به آن اضافه شدم، اما از حضور در این اجرا بسیار خرسندم زیرا در محیطی سالم و با گروهی حرفه‌ای همراه شدم.

مجید جعفری دیگر بازیگر نمایش نیز گفت: من در کمتر کار ایرانی که مبتنی بر ادبیات کهن است حضور داشتم. نویسنده و کارگردان نمایش از زوایه دیدی امروزی به این نمایش نگریسته است. این اصل قصه شاهنامه نیست، زیرا هنرمند نباید گزارش‌گر تاریخ باشد. می‌باسیت نگاه خاص خود را داشته باشد. در این نمایش در نقش "جاماسب" بازی می‌کنم. نقشی که کاراکتر آن شخصیت پیچیده‌ای دارد.

ساغر عزیزی نیز خاطرنشان کرد: نمایشنامه "راه مهر راز سپهر" مربوط به زمان و جغرافیای خاصی نیست. برخی کارها بسیار ارزشمنداند. تئاتر هر کشوری باید اندیشه و فرهنگ آن را رشد بدهد.

رضا جعفری ایفاگر نقش اسفندیار نیز طی سخنانی گفت:حضور در این نمایش سومین تجربه همکاری من با آقای گودرزی است. نمی‌دانم چرا نگاه ایرانی به کارها از میان رفته است شاید اگر نام من در این نمایش "آشیل" بود شرایط متفاوتی می‌داشتم. ما خودمان را باور نداریم. متاسفانه تفکر ایرانی حمایت نمی‌شود. شکرخدا گودرزی مدت‌هاست می خواهد نمایش "سهروردی" را به صحنه ببرد اما به او سالن اجرا نمی‌دهند. بازهم می‌گویم شاید اگر به جای سهروردی، نمایشی در مورد دکارت می ساخت این اتفاق نمی‌افتاد.

کاظم هژیرآزاد نیز بیان کرد: در این نمایش نقش برادر اسفندیار را بازی می‌کنم. برای ایفای این نقش مجبور شدم کمی لاغر و موهایم را رنگ کنم تا سنم کمتر به نظر برسد. بسیار خوشحالم که فردی به عنوان سرمایه‌گذار در این کار حضور دارد. در نمایش "ترور" هم این اتفاق افتاد و فردی به عنوان اسپانسر با ما همراه شد، اما متاسفانه هیچ هزینه‌ای را از سوی او هنوز دریافت نکردیم.

گفتنی است؛ نمایش "راه مهر راز سپهر" از 24 اردیبهشت ماه ساعت 20:30 در سالن اصلی مجموعه تئاترشهر به صحنه می‌رود.