سرویس تئاتر هنرآنلاین : نشست رسانه‌ای نمایش "علیه متاستاز" به طراحی و کارگردانی علی اصغر دشتی صبح دوشنبه چهارم آبان ماه با حضور این کارگردان و آرش وفاداری تهیه‌کننده این نمایش در سالن کنفرانس مجموعه تئاترشهر برگزار شد. در این نشست، اصغر دشتی با اشاره به فعالیت دوباره‌اش پس از سال‌ها گفت: پروزه شکل گرفته، بر اساس ورک‌شاپ آموزشی است که با تعدادی از دانشجویانم داشتم. در طول برگزاری این ورک‌شاپ با اضافه شدن یکی دیگر از همکارانم که در حوزه نمایش‌های هندی فعالیت می‌کرد، شکل و شمایل دیگری پیدا کرد. در دوران برگزاری ورک‌شاپ من از سرطان روده یکی از بازیگران حاضر در این کارگاه آموزشی اطلاع پیدا کردم. مدتی بعد مادر یکی دیگر از بازیگران نیز به این بیماری مبتلا شد.

او ادامه داد: در همان زمان، روی مبحث "عواطف معاصر" کار می‌کردیم. اختلالی که وضعیت این دو بازیگر در طول تمرینات به وجود آورد باعث شد که خود این مسئله را به موضوعی برای تئاتر استفاده کنیم. ششم آذرماه سال گذشته، از بچه‌ها خواستم نخستین مواجه‌شان را با بیماری سرطان یکی از اطرافیانشان در قالب یک مونولوگ ارائه دهند. ارائه این مونوگ‌ها بستری برای شکل‌گیری پروژه "متاستاز" شد. رویکرد آن پروژه تمرکز بر روی اطرافیان یا همپاهای بیماران سرطانی بود، کسانی که در کنار بیماران هستند و به لحاظ روحی آسیب‌های بسیاری می‌بینند.

دشتی با ارائه توضیحاتی در مورد مدل اجرای این پروژه اظهار کرد: ما در مدت چهار ماه در هشت سالن تهران، 54 اجرا به صورت پراکنده و در زمان‌های مختلف اجرا خواهیم کرد. مدل اجرا، بر اساس اعداد فیگوناچی است. (فیگوناچی ریاضیدان ایتالیایی است) او دنباله اعدادی دارد که بخش اول آن 21-13-8-5-3-2-1-1-0 است و به همین ترتیب اضافه می‌شود. طبق این الگو هر عدد با عدد پیش از خود جمع می‌شود و عدد بعد خود را می‌سازد. ما این روند را به معنای نوعی گسترش و نوعی "متاستاز" فرض کردیم چون لغت علمی و پزشکی است که طبق فرایندی که در بدن رخ می‌دهد، سلول‌های سرطانی از یک نقطه پوسته‌های سرطانی را می‌شکافند و به نقطه دیگری از بدن می‌روند و رشد می‌کنند.

او افزود: بر این اساس اجراها از یک نقطه به نقطه دیگر حرکت می‌کنند، یعی از یک سالن به سالن دیگر می‌روند و در آن نقطه افزایش می‌یابند. ما اجراهای یک دانه‌ای، دو دانه‌ای، سه دانه‌ای، هشت دانه‌ای در سالن‌های مختلف داریم. پروزه از 9 آبان آغاز و تا اول اسفند ادامه خواهد داشت.

کارگردان نمایش "پینوکیو" از همراهی افرادی که در اجرای چنین نمایشی حمایت کردند گفت: چنین اجرایی به لحاظ زمانی و اجرایی نیازمند همکاری بسیاری داشت تا بتواند زمان لازم را برای طی کردن تمرینات طولانی مدت و استندآپ بودن در تمام طول اجرا داشت. خوشبختانه با همراهی عاطفی گروه توانستیم کار را به سرانجام برسانیم. همچنین اجرا در چند سالن، هم نیازمند هماهنگی‌های بسیار بود که به دلیل اهمیتی که موضوع برای آنها داشت همراهی خوبی با ما شده است. برای اینکه رویای تیم ما به واقعیت نزدیک شود به فردی نیاز داشتیم که آنها را به واقعیت تبدیل کند. نقطه خالی در تئاتر ایران داریم که اکنون دارد تجربه می‌شود و جایگاه خود را پیدا می‌کند و آن تهیه‌کننده است.

آرش وفاداری تهیه‌کننده این نمایش هم با بیان توضیحاتی در رابطه با همراهی در پروژه "متاستاز" خاطرنشان کرد: نخستین بار است که به عنوان تهیه‌کننده تئاتر فعالیت می‌کنم، پیش از این زمینه اصلی فعالی‌ام هنرهای تجسمی بوده است. من در این پروژه چند شانس داشتم، اول آنکه پیشنهادی که رسید دغدغه شخصی من را حل می‌کرد. من 20 سال قبل سرطان داشتم، در تمام آن مدت خانواده‌ام همراه من بودند، در تمام این مدت این مسئله را در ذهن داشتم که چگونه می‌توانم کاری در این زمینه انجام دهم.

او در ادامه بیان کرد: بودن اصغر دشتی شانس دوم من بود حضور او برای هیچ فردی در تئاتر نامشخص نیست. از سوی دیگر ما متوجه شدیم این مسئله دغدغه بسیاری از افراد است.

در بخش دیگری از این نشست رسانه‌ای دشتی با بیان دغدغه‌های شخصی خود توضیح داد: زمانی که ما در کارگاه بودیم، فکر می‌کردیم موضوع تنها در رابطه با آن دو نفری که کنار ما بودند محدود می‌شود، اما با جلوتر رفتن کارمان آن را گسترده‌تر یافتم، اینکه چقدر این مسئله واقعیت دارد را تلاش کردیم با بیست نفر از افراد از طبقات اجتماعی متفاوت را مطرح و آنها را گردهم آوردیم به عنوان همپا و با آنها در تمرینات صحبت‌هایی داشتیم کسانی که نسبت‌های متفاوتی با شخص بیمار داشتند. گفت و گو با آنها یقین ما را افزون کرد که اگر گسترش سرطان را به عنوان "متاستاز" فرض کنیم بعد از آن "متاستاز" دیگری دارد گسترش پیدا می‌کند، یعنی اولین آدم‌های درگیر با بیمار که آن را گسترش می‌دهند. این گسترش ایجاد شده است و من نام آن را غفلت و فراموشی می‌گذارم. ما نسبت به بیماران سرطانی توجه نداشتیم و غفلت کردیم.

او عنوان کرد: ما اسم این متاستاز را یادآوری می‌گذاریم، یادآوری همپا. وجود کسی که در کنار این بیماران هست. امیدوارم این مسئله سبب توجه به گسترش آن در کشورمان بشود. ما حدود 400 هزار بیمار سرطانی داریم، اگر فرض کنیم سه نفر همراه هر بیمار باشند حدود یک میلیون دویست هزار نفر با این بیماری درگیر خواهند بود. مصاحبه‌ها باعث شد فکر کنیم آدم‌هایی از اقشار مختلف هرشب در اجرای ما حضور داشته باشند و خودشان را در اجرا بیان کنند.

او با تاکید بر اینکه این اجرا را فراتر از یک تئاتر می‌داند بیان کرد: من این پروژه را کمپین تئاتر می‌دانم، که مجموعه آن تنلگر اجتماعی است و امید دارم این یادآوری نتیجه بخش باشد. این کار متفاوت‌ترین و جذاب‌ترین کاری هنری است که من تاکنون داشته‌ام و فراتر از یک اجرای صرف تئاتر خواهد بود. این کار ارزش خود را از موضوعش می‌گیرد.

او اظهار امیدواری کرد: امید دارم که در آینده این اجرا را بر اساس همان اعداد فیگوناچی در سراسر کشور اجرا کنیم. زیرا در مورد زندگی حرف می‌زند و امید است حیات خود را ادامه بدهد و گسترده‌تر عمل کند.این پروژه پرتابل است، تنها بازیگران و لباس‌شان هستند و قابل اجرا در تمام کشور است. امید است بعد از پایان اجراها در تهران، وارد فاز جدید اجرایی آن در سراسر کشور شویم.

دشتی در مورد آغاز اجراها با ارائه توضیحاتی یادآور شد: نمایش "متاستاز" فردا ساعت 7 یک اجرا در برج آزادی خواهد داشت. این مکان نقطه آغازین کار ما خواهد بود. بعد از آن اجراهای رسمی ما از مجموعه تئاترشهر خواهد بود که دو اجرا در دو سالن این مجموعه به عنوان مرکز تئاتر ایران خواهیم داشت. بعد از آن سالن‌های دیگر را خواهیم داشت. ما معادل هر اجرایی که خواهیم داشت، به همان میزان تعطیلی خواهیم داشت و به صحنه نمی‌رویم. پیش فروش این اجراها در سایت اینترنتی تیوال آغاز شده است.

این کارگردان تئاتر، در پاسخ به این سئوال که آیا این اجرا می‌تواند تلنگری برای هنرمندانی که در طی سال گذشته در اثر بیماری از دنیا رفته‌اند باشد گفت: این ایده با هدفی که دارد، برای جامعه ایرانی اموضوع سرطان را تعریف می‌کند و سبب می‌شود افراد درگیر آن باشند. ما عزیزانی داشتیم که دچار بیماری بودند، آنها افرادی را داشتند که زندگی‌شان را وقف این مسئله و بیماران کرده بودند. این پایان ماجرا نیست، اما تاکید اصلی این پروژه بر افرادی است که در کنار این بیماران هستند. دقت به این موضوع از اهمیت بسیاری برخوردر است. در مورد بیماری مراکز دیگری هم مسئولیت دارند.

تهیه‌کننده پروژه "متاستاز" نیز عنوان کرد: این پروژه یک حرکت است، نه پولی بابت آن جمع می‌شود و نه می‌خواهیم جایگاه علمی پیدا کنیم. .

انتهای پیام/