سرویس نمایش هنرآنلاین: علی مرادخانی معاون هنری ارشاد دراین‌باره به هنرآنلاین گفت: پس از خواندن متن مصاحبه آریان رضایی متوجه شدم اتفاق جالب و قابل توجهی در حال اجراست و به این علت راغب به حضور در این اجرا شدم که همیشه تئاتر ما حالت و فرمی تک سویه و یک طرفه نسبت به مخاطب داشته است این برایم سوال شد که این ارتباط دوسویه بین صحنه و مخاطبان در تئاتر شورایی چگونه شکل می‌گیرد امروز امیدوارم که هم چنان شاهد چنین اتفاقاتی در تئاتر کشورمان باشیم چرا که تاثیر بسزایی بر مخاطبان خواهد گذاشت اینکه تماشاگران به جای شخصیت‌های نمایش دست به عمل می‌زنند و درگیر بازی و موقعیت می‌شوند یا حتا از جایگاه خود در حد یک کلمه هم واکنش نشان می‌دهند بسیار تاثیرگذار است و من بیشتر به بُعد روانشناسی آن علاقه‌مند شدم که حتا می‌توان در چنین موقعیت‌هایی بیشتر به آن پرداخت. مرادخانی گفت: بسیار به دنبال این بودم تا بتوانیم در تئاتر حس مشارکت مخاطب را بیشتر کنیم. اگر ریشه‌ای‌تر به این موضوع نگاه کنیم، تئاتر یک جریان گفت‌وگوی دوطرفه است که بیننده و شنونده ندارد. در واقع بیننده هم شنونده است هم بیننده. به نوعی باید این دو با هم درارتباط باشند و برروی یک موضوع اساسی بحث شود و این گفت‌وگو ادامه یابد. وی ادامه داد: در واقع این نوع از نمایش یک جریان اجتماعی را به اشتراک گذاشتن و درباره آن بحث و گفت‌وگو است که هر کسی به فراخور حال خود در‌این‌باره ابراز نظر کرده و صحبت می‌کند. این نمایش یک نمونه از این جریان فکری است، که هر مخاطب در این نمایش دنیای متفاوتی را تجربه می‌کند. باید یک همگن سازی در کل تئوری بوجود آید تا بتوان نتیجه گیری مناسبی در این زمینه داشت وبیشتر روی آن کار کرد. معاون هنری ارشاد با بیان این که جای این گونه تئاتری بسیار در نمایش ما خالی بود اظهار کرد: آمدن من به اینجا به این دلیل بود که کار را ببینم، ضمن این که باید روی این زمینه‌ها بیشتر کار کنیم. ما درنسل جدید موزه‌ها، مبحثی به نام اکو موزه داریم. یعنی اینکه نباید تنها در یک محیط بسته کار کرد، در اکو موزه شما وارد طبیعت می‌شوید و یک شهر، یا حتی یک کشور می‌شود موزه شما و هر موضوعی، هر موجودی شی موزه شما می‌شود. در واقع شما می‌توانید از هر وسیه‌ای دراین زمینه استفاده کنید و من فکر می‌‎کنم می‌توان یک اکوتئاتر نیز داشت که همه چیز از این منظر دیده شود. آن وقت می‌توان مشارکت‌های بیشتری را دراین زمینه جذب کرد. وی افزود: درباره این موضوع می‌توان در یک جامعه بازتر بحث کرد. این امر در تمام دنیا مرسوم است و اتفاق جدیدی نیست، اما باید بیشتر روی آن فکر کرد و بیشتر این موضوع را بررسی کرد. به نظر من این اتفاق باعث می‌شود افراد بیشتری در این امر مشارکت و پویایی داشته باشند. معاون هنری ارشاد در پایان خاطرنشان کرد: برگزاری این نوع کارها اتفاقات خوبی هستند، چرا که نیازمند سالن تخصصی نیستند چرا که می‌توان آن را در یک کافی شاپ یا کتابخانه هم برگزار کرد و اتفاقاً مخاطب را شگفت‌زده کرد بدون این‌که او بداند. با این حرکت می‌توان شاهد اتفاقات جدیدی بود. به نظرم ما نیازمند یک خلاقیت هستیم و این خلاقیت بسیار جایش خالی است. ما نیاز به یک جریان خلاق داریم تا از این شرایط کلاسیک آرام‌آرام دور شویم.

گفتنی است، زنگ آغازین این اجرا که در آن پرنیان گودرزی ایفای نقش‌می‌کرد، بهاره رهنما بازیگر و نویسنده به صدا در آورد. رپرتوار تئاتر شورایی در چهارمین جشنواره تئاتر شهر به طراحی و اجرا گردانی آریان رضائیان برگزار می‌شود. این شیوه اولین بار توسط آگوستو بوال کارگردان برزیلی در دنیا شکل گرفته است. در این نوع از اجرا اتفاق عمده‌ای که می‌افتد، تماشاگر تبدیل به بازیگر می‌شود و موقعیت‌هایی که در زندگی احتمال دارد اتفاق بیفتد را تمرین می‌کند. به نوعی می‌توان گفت تئاتر تمرینی می‌شود برای درست زندگی کردن. انتهای پیام/