سرویس تئاتر هنرآنلاین : در دهه چهل فرخ غفاری کارگردان سینما فیلم سینمایی "شب قوزی" را بر اساس یکی از داستان‌های هزار و یک شب با بازی محمدعلی کشاورز ساخت و با شناخت درست فضای فیلمش را به تهران معاصر آورد. فیلمی که چندان شایسته دیده نشد. چهار دهه بعد علی شمس در خوانشی جدید نمایش‌نامه‌ای با عنوان اگر "شبی از شب‌های تهران مسافری" را نوشت و بعد از مدتی آن را روی صحنه برد.در جشنواره نمایش آئینی و سنتی امسال این نمایش‌نامه مورد اقبال گسترده تئاتری‌ها قرار گرفت و دو اجرا از این اثر بر روی صحنه رفته است.

اجرای احمد صمیمی و هما پرسیان اجرای وفادارانه‌ای به متن اصلی نمایش‌نامه البته با نگاه خاص و ویژه دوکارگردان جوان نمایش دارد. این اثر که ظاهری طنز و کمدی دارد؛ اما نوعی نگاه نقادانه به شرایط زیست آدم‌های تهران اوایل قرن دارد که در زیر ظلم گزمه و عقب‌ماندگی جامعه در محیط بسته‌ای زندگی می‌کردند. نویسنده و کارگردان این اثر نمایشی با استفاده از نعش سیاهی که در مراسم عروسی جان می‌دهد یک سفر شبانه در بام‌ها و سردابه‌های خانه‌ی شهر را طی می‌کند و با آدم‌های مخلتف از طبقات اجتماعی مختلف آشنا می‌شویم.

خان اول مربوط به عروسی دختر طغرل خان است که به نظر می‌رسد مال و مکنتی دارد و دستش به دهانش می‌رسد و برای دخترش عروسی می‌گیرد و ولیمه و غذا می‌دهد. طغرل خان با مرگ ناگهانی سیاه برای اینکه شر جسد گریبانش را نگیرد و به دست گزمه بی‌رحم نیافتد جسد سیاه را شبانه از پشت بام به جایی پرتاب می‌کند و این شروع درام نمایش است که مخاطب را با آدم‌ها و اتفاقات ریز ودرشت تراژیک و خنده دار مواجه می‌کند.

خلاقیت کارگردان جوان این نمایش باعث می‌شود مخاطب با نمایشی شاد که شوخی‌های کلامی و فیزیکی به قاعده و درست دارند روبه رو بشود و با فضا و شخصیت‌های نمایش احساس نزدیکی کند و با آنها در دل داستان همراه شود. خان دوم جسد سیاه به خرابه‌ای می افتد که پاتوق دو معتاد است. معتادانی که در مواجه با جسد دستپاچه و گیج می‌شوند و نعش سیاه را به جایی می‌اندازند که حیات خانه یک تعزیه‌خوان شمالی با زن سمج است. بخشی که به واسطه استفاده درست از فیزیک بدنی سیاه و حضورش در کنار مرد تعزیه‌خوان که می‌خواهد مرگ سیاه را همسرش متوجه نشود، بسیار جذاب و مفرح است و بازیگر مرد تعزیه‌خوان با استفاده از لهجه شیرین شمالی و بروز عصباتیت در مواجه با خنگی و نفهمی زنش باعث خنده‌های بی‌وقفه مخاطبان می‌شود .

در کنار بازی‌های زیبا و درست و کارگردانی سنجیده و درست دو کارگردان نمایش طراحی صحنه ساده اما خلاقانه نمایش که با استفاده از خلاقیت با دو صفحه متحرک که شبیه دار قالی ایجاد شده است. فضاهای نمایش و محل جغرافیایی داستان را به خوبی تفکیک می‌کند.