سرویس تئاتر هنرآنلاین : بهزاد فراهانی نویسنده و کارگردان نمایش "گل و قداره" در خصوص این اثر نمایشی و حضور آن در بخش پیشکسوتان هفدهمین دوره جشنواره نمایشهای آیینی و سنتی به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: این اثر یک تراژدی ایرانی با حال و هوای تئاتر سنتی است که سالها عمر من را به خود اختصاص داده است.
او با بیان اینکه عنوان اولیه و اصلی این نمایش "داش آکل " بوده است، متذکر شد: از آنجا که ما در آن دوره اجازه نداشتیم نام "داش آکل" را برای این اثر برگزینیم عنوان آن را به "گل و قداره " تغییر دادیم.
فراهانی در رابطه با تفاوت اجرای این نمایش نسبت به ۱۶ سال پیش نیز خاطرنشان کرد: در اجرای سابق شرایط و فضا به گونه دیگر بود اما در این اجرا طبیعتا هم من ۱۶ سال پیر شدهام و هم وضعیت روزگار تغییر کرده است اما هنوز همه چیز در قید و بند تئاتر آیینی و سنتی است و ما هنوز تخت حوضی خود را داریم و تابع قانونمندیهای تخت حوضی و تعزیه هستیم.
کارگردان نمایش "گل و قداره" ادامه داد: اجرای این نمایش به لحاظ متن تغییر زیادی نکرده اگرچه کمی از آن کاسته شده است اما بنیان و اساس آن حفظ شده است. به لحاظ اجرا اما بازیگران سابق این نمایش دیگر حضور ندارند و هنرمندان جوانی در این نمایش به ما پیوستند و ما تنها دو سه نفر از اعضای سابق را داریم. موسیقی و ریتم نمایش نیز تغییر کرده و سعی کردیم کمی با ضربآهنگ زمانه خود را تطبیق دهیم.
این هنرمند در اظهار نظری در خصوص جایگاه نمایشهای آیینی و سنتی تصریح کرد: واقعیت این است که در رزم مدرنیته و سنت همه ملتها مشکل داشتهاند اما معنی آن، این نیست که تئاتر سنتی هم در تقابل با مدرنیته قرار دارد بلکه تئاتر سنتی هم مانند هر تئاتر دیگری با نبض زمانه خود را احیا میکند لذا طبیعی است که من تعزیه به صحنه نمیبرم بلکه یک تراژدی دارم که با تراژدیهای بزرگ ملل هم سنگی میکند حال گیرم "هملت" نیست اما جایگاه خود را دارد. بنابراین ما سعی کردیم حرفی بزنیم که با مسائل روز همخوانی داشته باشد و بیننده امروز و به ویژه عشاق این ملک با آن همذاتپنداری داشته باشند.
فراهانی با بیان اینکه من اساسا اهل جشنواره نیستم و هیچگاه هم در جشنوارهها حضور نداشتم، گفت: دوست عزیزم داوود فتحعلی بیگی مهربانی کرد و من را به این جشنواره دعوت کرد و احترامی که برای او و تئاتر آیینی و ملی قائل هستم طبیعتا من را مطیع و خدمتگزار این نوع تئاتر کرد.
کارگردان نمایش "گل و قداره" همچنین در رابطه با چگونگی هفدهمین جشنواره نمایشهای آیینی و سنتی نیز گفت: من در بخش متون جشنواره داوری کردم و این را میدانم که ما در این دویست و اندی متنی که مطالعه کردیم حساسیت زیادی به خرج دادیم لذا من این آثار و این جشنواره را ستایش میکنم حال اینکه اجراها چگونه بوده است داوری نمیکنم چون من در این جشنواره یک میهمان هستم.
فراهانی در پایان خاطرنشان کرد: پرداختن به تئاتر آیینی و سنتی در واقع حفظ کیان تئاتر ملی است اما متاسفانه تئاتر ملی در این کشور کنار گذاشته شده است و علت آن هم عدم مدیریت مناسب در این کار بوده است.
انتهای پیام/