سرویس تئاتر هنرآنلاین : نشست رسانه‌ای نمایش "سال ثانیه" جدیدترین نمایش حمید پورآذری سه‌شنبه، ۲۳ تیرماه در کافه نزدیک تئاتر با حضور کارگردان و عوامل این نمایش برگزار شد. حمید پورآذری در این نشست خبری در رابطه با روند شکل‌گیری نمایش "سال ثانیه" گفت: در نوشتن این متن نشمینه نوروزی من را همراهی کردند و نرگس هاشم‌پور هم به عنوان دراماتورژ این نمایش و ده بازیگری که بنا بود که خودشان بگویند که چه کار باید انجام دهیم، با من همراه بودند. ما این نمایش را تنها با این ایده شروع کردیم که ده نفر خانم در یک جایی حضور دارند و این شروع قضیه بود و دیگر هیچ‌چیز دیگری نداشتیم و بعد به تدریج به این نتیجه رسیدیم که نمایش باید چگونه باشد. او ادامه داد: زمانی که این نمایش را در زوریخ اجرا کردم برخی از آدم‌های این نمایش را حتی نمی‌شناختم و گاهی متوجه نمی‌شدم که چه می‌گویند. ما در این نمایش مدام به دنبال این هستیم که دریابیم چه چیزی درست است و چه چیزی غلط است. کارگردان نمایش "سال ثانیه" در رابطه با داستان نمایش خاطرنشان کرد: داستان نمایش درواقع به شکل فضا است و ده خانم در جایی حضور دارند که معلوم نیست کجاست و ما اسم آن را "ته خط" گذاشته‌ایم و آن‌ها مدام یک آیینی را هر روز تکرار می‌کنند و آن‌قدر این کار را ادامه می‌دهند که یک راهی برایشان باز شود. پورآذری با اشاره به مشکلاتی که این گروه نمایشی برای پیدا کردن سالن با آن مواجه بوده است، یادآور شد: ما به خیلی جاها برای اجرا مراجعه کردیم. من حتی به یک سری از سوله‌ها در تهرانسر سر زدم که یک سری از آن‌ها مربوط به مسکن و شهرسازی و یک سری هم مربوط به وزارت کشور بود و درنهایت در سه چهار ماه گذشته به کاخ سعدآباد رسیدیم و توانستیم زمین تنیسی را که به درب زعفرانیه نزدیک است بگیریم و با آنجا یک قرارداد سه‌ماهه ببندیم. این زمین حدود شش سال بود که متروک شده بود و مجبور شدیم برویم قدری آن را احیا کنیم. لازم می‌دانم متذکر شوم که این نمایش اولین تئاتری است که با میراث فرهنگی قرارداد می‌بندد. نشمینه نوروزی نویسنده نمایش "سال ثانیه" نیز در ادامه این نشست خبری در رابطه با روند شکل‌گیری متن نمایش خاطرنشان کرد: همان‌طور که آقای پورآذری اشاره کرد، ما در شروع نمایش هیچ‌چیز نداشتیم و تنها چیزی را که در حقیقت می‌دانستیم این بود که تنها ۱۰ بازیگر داریم و شکل‌گیری متن هم در حقیقت بر اساس فضایی بود که بازیگران این نمایش به ما می‌دادند. او با اشاره به تفاوت متن نمایش با آنچه در زوریخ به اجرا درآمده است، متذکر شد: متن نمایش نسبت به آنچه در زوریخ به اجرا درآمد تغیر زیادی پیدا کرده است، چون فضا در زوریخ با فضایی که الآن داریم متفاوت بود و باید تغییر می‌کرد. نرگس هاشم‌پور دراماتورژ نمایش "سال ثانیه" در ادامه خاطرنشان کرد: به نظر من یکی از ویژگی‌هایی که این کار دارد و من به عنوان دراماتورژ بسیار آن را می‌پسندم این است که این کار مدام در حال یک نوع کشف و شهود است. کشف و شهودی که هر روز در این کار اتفاق می‌افتد و معناهای جدیدی که چه من به‌عنوان دراماتورژ و چه آقای پورآذری به‌عنوان کارگردان و چه خانم نوروزی به‌عنوان نویسنده به آن می‌رسیم، پیدا کردن معناهای جدیدی است که از دل کار خلاقانه‌ای که بازیگران در صحنه انجام می‌دهند استخراج می‌شود. من عقیده دارم در این شیوه کار یک نوع پویایی وجود دارد به‌گونه‌ای که حتی در این نقطه هم که قرار گرفته‌ایم همچنان فکر می‌کنیم هیچ‌چیز کامل نشده است و چیزی کم دارد و فکر می‌کنم تا آخرین روز اجرا هم همین روال ادامه خواهد داشت و این ویژگی این کار است. پورآذری در ادامه با تأکید بر اینکه اجرا در مکان‌های غیرمتعارف ایده جدیدی نیست، خاطرنشان کرد: هر جایی که یک کنشگر وجود داشته باشد که یک ناظر داشته باشد می‌تواند یک تئاتر شکل بگیرد. بحث بر سر یک نگاه است و قطعاً رفتن به سراغ زمین تنیس سعدآباد به دلیل کمبود مکان نبوده است. به نظر من یک سری نیازها وجود دارد که احساس می‌کنیم بر اساس آن باید یک کار جدید باید انجام داد. انتهای پیام/