سرویس تئاتر هنرآنلاین : مجید امرایی نویسنده، کارگردان و منتقد هنرهای نمایشی در گفتوگو با خبرنگار تئاتر هنرآنلاین در آسیبشناسی تئاترهای خیابانی اظهار کرد: آنچه مسلم است زایش هنری در گرو پویایی هنری است، اما متأسفانه ما سالیان درازى است نه تنها در تئاتر خیابانی بلکه در حوزه تئاتر دچار روزمرگی و نازایی شدهایم. مدیر اسبق کانون تئاتر خیابانی با بیان اینکه تئاتر ما از نبود آموزش رنج میبرد، افزود: وقتی آموزش وجود نداشته باشد پویایی و نوآوری هم در تئاتر دیده نمیشود. در مراکز استانی ما برای تئاتریهایی که فارغالتحصیل تئاتر هستند مرکز آموزش ضمن خدمت وجود ندارد. او نبود استمرار اجرای عمومی را یکی دیگر از ضعفهای تئاتر خیابانی برشمرد و خاطرنشان کرد: تعزیه ما رو به نابودی و تعطیلی است. ایکاش اجازه میدادند تعزیه ما در دل مردم و در دل محلات مذهبی به حیات خود ادامه دهد چرا که به قول استاد بیضایی وقتی تصمیم گرفتیم برای تعزیه برنامهریزی کنیم آن را کشتیم. چون تعزیه در دل محلات بهعنوان یک نمایش دینی و آیینی که از دل جامعه برخاسته بود به حیات طبیعی خود ادامه میداد. ایکاش اجازه میدادیم تعزیه در همان محلات و با هزینه مردم محل در ایام دینی و مذهبی اجرا شود. این هنرمند تصریح کرد: تئاتر خیابانی یک تئاتر کاملاً رسمی اما کاملاً فرهنگی است که از دل جامعه برخاسته و به دل جامعه برمیگردد یعنی در حقیقت تنها گونه نمایشی است که خود به سمت مردم میرود و در هر زمان و مکان مجال اجرا دارد و ما از این ظرفیت استفاده نمیکنیم و فکر میکنیم تئاتر خیابانی فقط باید در چهارراه ولیعصر اجرا شود. او همچنین بهترین راه برای خاموش نشدن چراغ تئاتر دینی را توسل گروههای دغدغهمند به جذب حامیان مالی دولتی و خصوصی عنوان کرد و گفت: همانطور که در زمینه مدرسهسازی و ساخت مسجد به شکل مستمر شاهد فعالیتهای جهادی هستیم و سازمانها و نهادهای فرهنگی و هنری و حتی آنهایی که ماهیتی غیرفرهنگی دارند، ترغیب به مشارکت در امر ساخت مدرسه و مسجد ولو با اختصاص بودجهای کم میشوند، این سنت حسنه باید در مورد سایر اقدامات فرهنگی و هنری نیز تحقق یابد. مثلاً در مورد تولیدات نمایشی با موضوع دینی و قرآنی نیز باید جذب مشارکت داشته باشیم و سازمانها و نهادها در این مورد نیز احساس وظیفه کنند. انتهای پیام/
کد خبر:
69077
مجید امرایی: احیاى تعزیه و تئاتر خیابانى با رویکرد مدرسه و مسجدسازى باید جهادى شود
مجید امرایی بهترین راه برای خاموش نشدن چراغ تئاتر دینی را توسل گروههای دغدغهمند به جذب حامیان مالی دولتی و خصوصی عنوان کرد.