سرویس تئاتر هنرآنلاین : سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر این روزها میزبان نمایش"عشق سالهای وبا" نوشته گابریل گارسیا مارکز است که توسط فرزاد امینی کارگردانی و دراماتورژی شده است.
فرزاد امینی کارگردان نمایش "عشق سالهای وبا" در رابطه با روند شکلگیری این نمایش به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: ما از حدود شش ماه پیش تمرینهای این نمایش را شروع کردیم و از آنجا که من خود را همیشه وابسته به سنت تئاتری بزرگانی مانند گروتفسکی میدانم و گروتفسکی همچنان برای من بزرگترین، جدیترین و پیچیدهترین متفکر تئاتر است و مدام به او فکر و سعی میکنم او را بهتر بفهمم -البته این به معنی تقلید و یا تلاش برای شبیه او شدن نیست- او برای من همچون یک کتاب مرجع است و تلاش میکنم از نظرات این متفکر و کارگردان بزرگ تئاتر در کارهایم استفاده کنم.
او با اشاره به هدف خود از انتخاب این متن ادامه داد: مسئله عشق در تاریخ فرهنگی ایران مسئلهای به شدت پروبلماتیک است. ما قهرمانها، اسطورهها، داستانهای فولکلور، منظومههای رسمی و شناخته شده با محور عشق در ادبیاتمان بسیار داریم و مسئله عشق برای من به عنوان یک ایرانی که در این فرهنگ رشد کرده و متعلق به این فرهنگ است امری فردی، در انزوا و درون خودم نیست؛ عشق از این منظر برای من یک پدیدهای به شدت تاریخی و فرهنگی است. زمانی که به عشق فکر میکنم گویی که میخواهم به فرهنگ ایران فکر کنم و رمان "عشق سالهای وبا" اثر مارکز این بستر را فراهم میکرد تا بتوانم در این مسئله اندیشهورزی کنم. آنچه مسئله من بود این است که این رمان و به طور کلی این مفهوم در بستر تاریخی ما عاشقانه نیست و اساسا ظاهر و باطن رمانتیک روزمرهای ندارد بلکه قهرمانهای عاشق در داستانهای عاشقانه فرهنگی ما و همچنین در "عشق سالهای وبا" یک نوع زجر و درد طاقت فرسایی را به دوش میکشند و در قلب خود تحمل میکنند.
امینی همچنین خاطرنشان کرد: من یک خشونت و رنجی را در "عشق سالهای وبا" میدیدم. رمان یک فضای عاشقانه را از ابتدا تا پایان دارد اما این موضوع من را فریب نداد و من متوجه آن بار رنج و خونآلود بودن تنهایی که قهرمانهای این رمان نسبت به هم تحمل میکنند بودم و این توجه را دراماتورژی کردم.
او در خصوص میزان وفاداری به این متن در اجرای نمایش نیز متذکر شد: من کاملا به متن وفادار هستم یعنی دقیقا از صفحه اول رمان تا فصل ششم که فصل پایانی است کار جلو میرود، در نتیجه من به هیچ وجه در نحوه روایتگری مارکز دخل و تصرفی نکردم. به اصطلاح مرسوم کار من اقتباس یا الهام نیست. من وفادار به متن و متعهد به شخصیتسازیهایی که مارکز انجام داده است بودم و به هیچ وجه تغییری در داستان ایجاد نکردم.
امینی با این توضیح که در طراحی نمایش همواره چند شیوه را مدنظر دارد؛ در خصوص فرم و شیوه اجرای این نمایش اضافه کرد: من وقتی میخواهم قصه تعریف کنم از کوبیسم پیکاسو الهام میگیرم. درست است که کوبیسم مکتبی است در نقاشی اما چند بعدی بودن و شکسته شدن پرسپکتیوها در نقاشی کوبیسم برای من در قصه تعریف کردن بسیار الهامبخش بوده است. کاراکترها وقتی داستان را روایت میکنند بین اول شخص و سوم شخص بودن سیال هستند و زیباییشناسی کلی کار در ژستها و فیگورها و میزانسنها به شدت متاثر از اکسپرسیونیسم آلمانی هستند و نکته دیگری که در کارگردانی این نمایش تاثیرگذار است برتولت برشت است. بر این اساس همیشه یک بیگانهسازی را ایجاد میکنم که این موضوع کار را به روایت اپیک نزدیک میکند و در جاهایی که کاراکترها سوم شخص هستند من برای اپیک شدن کار بهرهبرداری میکنم.
او با تاکید بر اینکه برتولت برشت و شیوه روایت اپیک برای من در بستر فرهنگی ایران یک وجه متعهدانه جامعهشناسانه دارد، خاطرنشان کرد: از آنجا که تاریخ عاطفی و اندیشمندی ما در تاریخ ایران یک بستر و ماهیت شاعرانه و به شدت هیجان زده و احساساتی دارد؛ رویکرد من به برشت یک رویکرد متعهدانه جامعهشناسانه است. قصد من این است که از شدت هیجانزدگی و احساساتگرایی که دور از خردمندی است بکاهم و به خردمندی و فاصله گرفتن از آن هیجان اضافه کنم تا بلکه این بهانه و فرصتی باشد تا ما بیشتر بتوانیم تامل کنیم و بیشتر به هیجانها و احساساتمان بیاندیشیم.
"عشق سالهای وبا" نوشته گابریل گارسیا مارکز یکی از عاشقانههای معروف دنیای رمان است که در مورد یک عشق قدیمی بین یک دختر و پسر و زنده شدن دوباره این عشق بین آنها در زمان پیری و پس از مرگ شوهر دختر است.
نمایش "عشق سال های وبا" نوشته گابریل گارسیا مارکز به کارگردانی فرزاد امینی از ۹ تیرماه تا ۸ مرداد ماه ساعت ۱۷:۳۰ در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه میرود.
مهدی ابراهیمزاده، مهدی دوستی، مرضیه شاطرطوسی، مونا سهرابحقیقت، سحرناز عباسزاده و نیایش نهاوندی بازیگران این نمایش هستند.
انتهای پیام/