سرویس تئاتر هنرآنلاین : قطب‌الدین صادقی نمایشنامه‌نویس و کارگردان تئاتر این روزها در حال تمرین نمایشی با عنوان "بی‌تو بهتر" با تیم انجمن نمایش مهاباد است. این نمایش که به نویسندگی و کارگردانی خود اوست به گفته خودش هشدار و هجومی است بر ذهن تاریخی ضعیف تماشاگر تا دردهای پنهان و فراموش‌شده و یا عادی تلقی شده ملیت‎ها و فرهنگ‌های زیردست را به یادآورند. صادقی در رابطه با موضوع این نمایش به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: موضوع اصلی نمایش داستانی سوزناک بر پایه روایت‌هایی واقعی از وضعیت نابسامان و آشفته بازماندگان بمباران‌های شیمیایی سردشت است که پس از گذشت سال‌ها هیچ‌گونه رسیدگی و حس مسئولیتی به آن‌ها از سوی نهادهای مربوط وجود ندارد و آنان همچون فراموش‌شدگان از پیامدهای هولناک جنگ رنج می‌برند. او ادامه داد: این اثر روایتگر داستان مرد کارگری است که در جریان بمباران، شیمیایی شده و برای درمان به تهران آمده است. قهرمان داستان هفت سال است که نخوابیده. او مانند مسیح روی دیوار می‌خوابد، چراکه اگر دراز بکشد شش‌هایش از آب پر و خفه خواهد شد. این کارگردان تئاتر با اشاره به مشکلات و محدودیت‌هایی که بر سر راه این نمایش قرار گرفته است، اظهار داشت: عدم همکاری مسئولین سردشت و امروز و فردا کردن آن‌ها باعث شده که ما زمان زیادی را از دست بدهیم، اگر به این شکل ادامه داشته باشد مجبور می‌شویم کار را تعطیل کنیم. من از مسئولین خواهشمندم اگر مسئله شیمیایی‌های سردشت برای آن‌ها اهمیت دارد با ما همکاری داشته باشند. صادقی با بیان اینکه ما اکنون در مهاباد مشغول تمرین هستیم از شهرداری و شورای شهر مهاباد برای کمک به این نمایش قدردانی کرد و افزود: هدف من از این کار این است که می‌خواستم تئاتر تنها مختص تئاتر شهر و چهارراه ولیعصر نباشد، چراکه تئاتر مختص همه مردم است و تئاتر، تنها آثار اقتباسی درجه یک خارجی نیست بلکه بزرگ‌ترین مسائل فرهنگی ما می‌تواند موضوع تئاتر قرار بگیرد. این مدرس دانشگاه با بیان اینکه همان‌گونه که به آب و برق و گاز یارانه تعلق می‌گیرد باید به روح و اندیشه هم یارانه تعلق بگیرد، عنوان کرد: در جلسه‌ای با مسئولین سردشت اعلام کردم در صورت همکاری مسئولین، در سردشت خواهم ماند و کلاس‌های آموزشی را برای هنرمندان سردشتی برگزار می‌کنم. من قصد دارم در روز هفت تیر در همان نقطه‌ای که بمباران شیمیایی صورت گرفته است نمایش خود را اجرا کنم؛ این نمایش اول به زبان کردی اجرا می‌شود اما ما همزمان نمایش فارسی آن را هم آماده می‌کنیم تا در تهران هم اجرا کنیم. انتهای پیام/