سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "خانه کاغذی" نوشته حمیدرضا نعیمی که برای اولین بار به کارگردانی مهدی برومند در بیست و هشتمین جشنواره تئاتر فجر به اجرا درآمد و با استقبال خوب مخاطبان تئاتر مواجه و در بخش مناطق کشور موفق به کسب تندیس و دیپلم افتخار این جشنواره شد، این روزها اجرای عمومی خود را در تماشاخانه باران تجربه می‌کند.

مهدی برومند کارگردان نمایش "خانه کاغذی" با اشاره به ویژگی‌های این نمایشنامه در خصوص دلیل انتخاب این متن و روند شکل‌گیری نمایش به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: از آنجا که مسئله جنگ یکی از اصلی‌ترین مسائل روز به شمار می‌آید و بشر همواره در تمامی ادوار تاریخی با این واقعه تلخ مواجه بوده است به همین دلیل با مطالعه این متن که به نوعی در نکوهش جنگ است تصمیم گرفتم آن را به اجرا درآورم. اولین بار این نمایش را در سال 88 در جشنواره تئاتر فجر اجرا کردیم و بعد از آن در پی پیشنهاد تنی چند از دوستان و صحبت‌هایی پیرامون افتتاحیه سالن باران، تصمیم گرفتم این نمایش را به اجرای عموم ببرم.

او در خصوص تفاوت‌هایی که در این نمایش نسبت به آنچه در بیست و هشتمین جشنواره تئاتر فجر اجرا شده است، خاطر نشان کرد: چون هیچ یک از اعضای گروه قبلی در اثر جدیدی که می‌بینید حضور ندارند این کار به صورت جدید تولید شده است اما در شیوه اجرایی و طراحی صحنه و حتی موسیقی کار هیچ تغییری ایجاد نشده و تنها بخشی از دیالوگ‌ها تغییر کرده است و همچنین به فراخور حضور بازیگرانی که حرفه‌ای‌تر و از چهره‌های شناخته شده‌تر تئاتر هستند به دلیل جنس بازی‌ها و اتودهایی که کار شده شاید تغییراتی در شکل بازی‌ها ایجاد شده باشد اما کل تم کار و شیوه اجرایی همانی است که در اجرای قبلی بوده است.

این هنرمند در رابطه با مضمون نمایش نیز توضیح داد: ترجیح می‌دهم بگویم این نمایش اثری درباره صلح است تا اینکه واژه ضد جنگ را به کار ببرم چون می‌توان گفت "خانه کاغذی" داستان هجوآمیز انسان‌هایی است که در یک نقطه مشترک با یکدیگر تلاقی کرده‌اند اما هیچ نقطه و فصل مشترکی جز روابط خانوادگی‌شان با یکدیگر ندارند اما بستر و موقعیت بحرانی که جنگ برای آنها ایجاد می‌کند آنها را به اجبار برای هم زیستی با یکدیگر سازگار می‌کند و جنگ به عنوان یک عنصر خارجی دائما نظام خانواده و زندگی آنها را مورد هدف قرار می‌دهد و شخصیت‌های نمایش "خانه کاغذی" سرگردان به دنبال یافتن مفهوم زندگی و راهی برای چگونه زندگی کردن هستند. به بیانی دیگر در آخر این سایه سنگین جنگ است که همه افرادی که در کنار هم به دوستی و تعامل می‌رسند را از یکدیگر دور می‌کند و لوله‌های تانکی وارد خانه آنها می‌شود و همه چیز آنها را نابود می‌کند.

کارگردان نمایش "خانه کاغذی" در رابطه با خط داستانی نمایش گفت: این نمایش روایت‌گر داستان خانواده‌ای است که در نقطه‌ای که مشخص نیست در کجای جهان قرار گرفته است در شرایطی که به حالت آتش بس قرار دارد جشن سالگرد ازدواج برگزار می‌کنند اما به جای جنگ این خبررسانی‌ها و بلندگوها و اخبارها هستند که وارد زندگی و حریم خصوصی آنها شده‌اند و اجازه داده نمی شود که زندگی روال طبیعی خود را پیدا کنند و...

او همچنین در پایان با اشاره به اطلاع رسانی نادرستی که در برخی از خبرها در رابطه با معرفی نوع نمایش صورت گرفته است، متذکر شد: چون در روزهای اول اجرای این نمایش بدون اینکه با من صحبتی شده باشد در تبلیغات عنوان شده بود که این نمایش یک نمایش کمدی است عده‌ای از مخاطبان بر اساس آن انتقاداتی مطرح کردند مبنی بر اینکه ما می‌خواستیم یک کار کمدی ببینیم اما آنچنان که باید نخندیدیم. این درحالی است که این کار یک کمدی سیاه است و فضای گروتسکی را دنبال می‌کند و اصلا این گونه نیست که در تبلیغات عنوان شده است اتفاقا تم کار بسیار تلخ است و پایان بسیار تلخی هم دارد.

نمایش "خانه کاغذی" نوشته حمیدرضا نعیمی به کارگردانی مهدی برومند از 14 اردیبهشت ماه تا 13 خردادماه هر روز به جز شنبه‌ها در تماشاخانه باران روی صحنه است.

خسرو شهراز، نسیم ادبی، نوشین تبریزی و محمد هادی عطایی بازیگرانی هستند که در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

انتهای پیام/