سرویس تئاتر هنرآنلاین : نشست توافق نهایی سیستمهای یکپارچه خانه تئاتر، پنجشنبه سوم اردیبهشت برگزار شد و مبلغ ۳۶۱ میلیون و پانصد هزار تومان که طی مدت شش ماه برای راهاندازی سیستمهای یکپارچه خانه تئاتر (سیستم های یکپارچه آیتی) درنظر گرفته شده است، به امضای علی مرادخانی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی رسید.
علی اصغر دشتی عضو هیئت مدیره خانه تئاتر در خصوص این تفاهم نامه گفت: فرودین سال گذشته که هیئت مدیره جدید خانه تئاتر فعالیتهای خود را به صورت جدیتری دنبال میکرد به یک سری از راهکارها رسید و چند طرح و ایده را برای اصلاح امور درونی خانه تئاتر و آنچه که مربوط به کلیت تئاتر میشد ارائه کرد.
او در توضیح این مطلب افزود: در حقیقت دو طرح توسط هیئت مدیره ارائه شد که یکی از طرحها مربوط به بهسازی سیستمهای خانه تئاتر بود که به این منظور کارگروهی به ریاست علیرضا نادری و مدیریت امیر اسمی تشکیل شد و طرح دیگر نیز باعنوان طرح ملی توسعه و گسترش تئاتر در سراسر کشور به معاونت هنری ارائه شد. کلیات این طرح نیز به معاون اول ریاست جمهوری ارسال شده است و منتظر هستیم که بتوانیم این طرح که یک طرح مشترک میان خانه تئاتر و معاونت هنری است به جریان بیافتد.
علیرضا نادری که ریاست کارگروه بهسازی سیستمهای خانه تئاتر را بر عهده دارد در توضیح این کارگروه و هدف از برگزاری این نشست، اظهار کرد: این اقدام به عقیده من یکی از مهمترین اقداماتی است که میتواند ثمراتی به دنبال داشته باشد چرا که این اقدام نقطه عطفی است که ائتلاف نسلهای مختلف تئاتر ایران و گفتوگو با دولت را در پی دارد.
او همچنین با اشاره به غیبت ایرج راد مدیرعامل خانه تئاتر در این نشست، خاطرنشان کرد: آقای راد متاسفانه به دلیل گرفتاری موفق نشدند که دراین نشست حضور داشته باشند، اما من از جانب او ماموریت دارم که خشنودی او را از این تفاهم نامه اعلام کنم. در حقیقت ما امروز میزبان ایرج راد در این خانه هستیم. حدود ده ماه پیش جلسهای در حضور بزرگ خانه تئاتر عزت الله انتظامی تشکیل شد و با توجه به گفتوگوهایی که پیشتر در مورد موانع خانه تئاتر مطرح شد بر این نکته تاکید شد که هر سیستم مستمر به نظارت مستمر هم نیازمند است.
نادری ادامه داد: کارگروه بهسازی مرحله اول کارخود را بر تشخیص گذاشته است و پس از آن هم الگوها را بررسی میکنیم و بعد قرار است که این الگوها را بومی و با فرهنگ ملی هماهنگ کنیم. این سیستم شفافیت میسازد و صنف ما را توانا میکند که با دولت وارد گفتوگوی سازنده شود. ما امروز به علم و دانایی رجوع کردیم و باید بدانیم که گذشته چراغ آینده نیست، خواستن توانستن نیست بلکه باید کوشش کرد و ما سعی کردیم ارزش دانایی را بفهمیم و مردان و زنانی را که این ایده را میفهمند جستجو کنیم.
علی مرادخانی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در این نشست خاطر نشان کرد: به نظر میرسد در حوزه تئاتر پارامترهای زیادی وجود دارد که باید درباره آنها فکر کرد. در حوزه رسانهها که به این پارامترها نگاه میشود هر کدام نظرات متناقضی را مطرح میکنند. البته هر فردی در شرایط خاص خود به درستی بحث میکند اما باید یک بررسی دقیق صورت گیرد تا مشخص شود که مختصات امروز ما در تئاتر چیست. ما برای بهتر شدن باید دائم در حال حرکت باشیم لذا با مشورت دوستان به این نتیجه رسیدیم که باید ابتدا یک کار زیرساختی انجام دهیم تا خود را بهتر بشناسیم و به این منظور بخشی از کارهای ما به مطالعه گذشت. همچنین بهسازی فضایی که کار حرفهای تئاتر باید در آن صورت گیرد یکی دیگر از کارهایی است که باید انجام شود. در این میان آنچه اهمیت دارد این است که شرایط به گونهای بهبود یابد که حتی با تغییر دولتها هم کسی نتواند آن را تغییر دهد. ما امسال را سال تمرکز برتئاتر عنوان کردیم که بتوانیم انرژی بیشتری را در این حوزه صرف کنیم.
مهدی شفیعی مدیر مرکز هنرهای نمایشی نیز درادامه این نشست با اشاره به نامطلوب بودن وضعیت بودجه و زیرساختهای تئاتر کشور، تاکید کرد: علی رغم پذیرش یک سری از واقعیتها در رابطه بامشکلات و موانعی که وجود دارد باید فرصتهایی فراهم کنیم که بتوانیم از ظرفیتهای جامعه تئاتر حداکثر استفاده را ببریم.
مدیر مرکز هنرهای نمایشی افزود: من معتقدم کاری را که دوستان ما در خانه تئاتر انجام دادهاند در این برهه بسیار ضروری است چرا که ما نیازمند مطالعه و برنامه ریزی هستیم و باید آمار شفافی را از هنرمندان به صورت گروههای نمایشی داشته باشیم. ما اگر بخواهیم به سمت بنگاههای تئاتری برویم باید اطلاعات اولیه کامل ودقیقی داشته باشیم. همه ما اعتقاد داریم که کف مطالبات ما در حمایت از گروهها قرارداد تیپ است، اما واقعیت این است که اعتباری که در اختیار سیستم دولتی و مرکز هنرهای نمایشی قرار دارد بسیار ناچیز است و به همین دلیل اگر بخواهیم با همین اعتبار پیش برویم، رقم کمی را برای برخی از گروهها داریم.
شفیعی تصریح کرد: تا زمانی که احساس کنیم در دو جبهه هستیم و سطح مطالبات خود را از یک جبهه پیگری نکنیم به جایی نخواهیم رسید و فاصله ما از یکدیگر بیشتر خواهد شد و نهایتا به نتیجه مطلوب نخواهیم رسید. همچنین یکی از نکاتی که من انتظار دارم به آن برسیم این است که علاوه بر آن انسجام و نظمی که در سیستم خانه تئاتر وجود دارد به یک درجه بندی از هنرمندان نیز دست یابیم، چرا که این امر بسیار به برنامه ریزی ما کمک خواهد کرد.
او با اشاره به توجه ویژه وزارت ارشاد به حوزه تئاتر در سال ۹۴، تاکید کرد: این ظرفیتی است که باید از آن حداکثر بهره برداری را بکنیم. ما باید برنامههای خود را حداقل برای دو سال کاملا مشخص کنیم که دست کم بعد از دو سال بتوانیم اعلام کنیم که چه بهره وریهایی داشتهایم. همچنین نسبت به این اتفاقی که در تئاتر در حال رخ دادن است بسیار خوشبین هستم و مطمئن هستم که این اقدام امکان خوبی برای اتفاقات بسیار بهتر درحوزه تئاتر است.
بعد از امضای این تفاهم نامه توسط علی مرادخانی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مریم کاظمی واصغر همت دو تن از منتقدان این تفاهم نامه خواستار توضیح بیشتر در خصوص چگونگی تصویب بودجه این طرح شدند. مهدی افضلی مدیر موسسه توسعه هنرهای معاصر در پاسخ به این پرسش توضیح داد: از ابتدا قرار بر این بوده است که این طرح را طی شش ماه با تفاهمی که با مجموعه خانه تئاتر داریم به اجرا درآوریم. در حقیقت ما مجری طرح هستیم و قرار براین است که مشترکا طرحهایی را که قرار است آقای امیر اسمی به ما ارائه بدهند، طبق قرارداد با مجموعههایی که معرفی میکنند طی ضوابطی که ما در موسسه داریم به اجرادراوریم.
اصغر همت یکی از منتقدان این تفاهمنامه با کلی دانستن این توضیحات، بیان کرد: من در بین این صحبتها حرفهای خطرناک میشنوم. ما چند سال است که در یک بحران اقتصادی قرار داریم و براساس آن برای تئاتر ما تصمیم گیری شده است و این حتما باید یک روز تمام شود. اگر الآن یک چیزهایی تبیین شود این به ضرر آینده تئاتر بوده و هست وخواهد بود. اساسا صحبت (ان. جی. او) و اتلاق آن به تئاتر از ریشه غلط و قابل بحث است بنابراین الآن نباید تصمیم گیریها بر این اساس صورت گیرد. رفورم تئاتر ما را نجات نمیدهد بلکه ما به یک انقلاب تئاتری نیاز داریم و باید مشکلات تئاتر را از ریشه آن حل کرد. من ازکلمه بهسازی به یاد سازمان بهزیستی میافتم چرا که ما تئاتریها هم به گونهای مانند اعضای بهزیستی هستیم چون اگر آنها پدر و مادر ندارند، تئاتر ما هم پدر و مادر ندارد و اگر آنها دارای معلولیتی هستند، شرایط باعث شده است که ما معلولیت ذهنی پیدا کنیم. بنابراین بسیارخوب است که میخواهیم از بهزیستی به بهسازی رهایی پیدا کنیم.
انتهای پیام/