سرویس تئا‌تر هنرآنلاین : مهدی‌ پورخیاط نویسنده و کارگردان نمایش "صندلیب ۱/۷۵" با اشاره به روند شکل‌گیری این نمایش به هنرآنلاین گفت: این نمایش از مجموعه تئاتر‌های سریالی "صندلیب" و در خصوص کشمکش‌های یک بازیگر با اشیاء صحنه و روند ارتباطی آن است. بعد از اجرای قسمت اول این مجموعه در تابستان امسال، با اصلاحاتی که درنتیجه بازخوردهای دریافت شده از اجرای نمایش صورت گرفت؛ تلاش کردیم بحث فانتزی تلخ و مستند اجرایی که در طرح پژوهشی خود روی آن کار کرده بودیم را در نمایش "صندلیب ۱/۷۵" تکمیل کنیم.

کارگردان نمایش "صندلیب ۱/۷۵" در توضیح این مطلب ادامه داد: گروه نمایش ما در واقع یک گروه پژوهشی است و نمایش "صندلیب" قرار است به صورت سریالی در ۵ قسمت روی صحنه برود که در هر قسمت موضوعات خاصی که در دستور کار پژوهشی ما در این گروه قرار دارد دنبال می‌شود.

این هنرمند با اشاره به شیوه‌های اجرایی این نمایش نیز بیان داشت: نمایش فانتزی تلخ نیازمند دو بستر کارتونی یا انیمیشنی و واقعیت است که این دو بستر به ما کمک خواهد کرد فضای حقیقتی را به مخاطب ارائه دهیم.

پورخیاط با بیان اینکه رسالت فانتزی تلخ از نگاه ما تنبه است و نه صرفا هیجان ریتمی و سرگرمی، ادامه داد: ماندگاری فانتزی تلخ نیز با توجه به نوع درک مخاطب از حقیقت می‌تواند متفاوت باشد و به همین دلیل نیز در ترکیب فانتزی تلخ، تلخی برای ما مقدمه نیست بلکه نتیجه است و فانتزی در واقع به معنای ابزاری در دست کارگردان و بازیگران است برای ایجاد تنبهی که می‌تواند طعمی از تلخی در ذائقه افراد ایجاد کند و این تلخی شاید به راحتی درک نشود مگر اینکه چاشنی فانتزی بستر مناسبی را برای این تامل فراهم کند.

او مستند اجرایی را به مثابه کارخانه‌ای عنوان کرد که برای تولید این ترکیب فانتزی تلخ مخاطب خود را به طور کامل منفک از اتفاق اجرا نبیند و با حفظ جایگاه خود به عنوان تماشاگر و بدون اینکه در نمایش خللی ایجاد شود همراه رویداد نمایش سفر می‌کند.

کارگردان نمایش "صندلیب ۱/۷۵" با اشاره به سرفصل‌هایی که به طور مشخص در این نمایش به آن‌ها پرداخته شده است، گفت: کلام و لحن در مستند اجرایی، زمان‌بندی‌های دینامیک و رفت و برگشت‌های ایجابی و اختیاری در فضاهای کارتن و واقعیت به عنوان ابزاری در خدمت اثربخشی فضای حقیقت و استفاده از الگوهای هندسی و مهندسی چینش‌ها و زمانبندی‌ها سرفصل‌هایی است که در این نمایش به آن‌ها پرداخته شده است.

پورخیاط در خصوص خط داستانی نمایش نیز توضیح داد: قصد من برای اجرای این نمایش این بود که بحث درگیری و اسارت آدمیزاد را در روزمرگی‌ها نشان داده شود و اینکه در انجام هرکاری در زندگی به جای اینکه ما عنان زندگی را در دست داشته باشیم این زندگی است که در واقع ما را به نوعی هدایت می‌کند حال گاهی بحث پول مطرح است و زمانی نیز هنر یا مقولات دیگری است که ما را با خود درگیر می‌کند و این موضوع در قالب ارتباط یک بازیگر که از جانب کارگردان تحریک و در برخی مواقع هم تحقیر می‌شود به نمایش درمی آید.

او ادامه داد: داستان نمایش به این صورت است که یک بازیگر مدام توسط کارگردان تحقیر می‌شود که چرا قادر به انجام برخی از کار‌ها نیست و بنابراین به او می‌گوید که تمرین کند که چگونه باید با یک صندلی ارتباط برقرار کند و در ادامه این بازیگر در این ارتباط از شکل‌های معمول و قاعده‌مند آن خارج شده و اتفاقات جدیدی را به وجود می‌اورد.

این هنرمند در توضیحات دیگری در رابطه با موضوع نمایش ادامه داد: ما در این نمایش صندلی را به عنوان نمادی از تمام موضوعاتی که در زندگی ممکن است درگیر آن شویم انتخاب کردیم چرا که صندلی برای ما بحث جایگاه داشت چراکه ما در زندگی در جایگاه‌های مختلفی قرار می‌گیریم که از طرف همین جایگاه هم در گیر بازی‌های مختلفی می‌شویم قصد این نمایش هم در واقع نشان دادن چنین واقعیتی بوده است. در انتهای صحنه هم یک رادیو وجود دارد که نمادی از رسانه، تبلیغات و همه مواردی است که در بسیاری از مواقع محرک نیازهای کاذبی هستند که شاید اگر این تبلیغات وجود نداشتند این اندازه نیاز کاذب هم ایجاد نمی‌شد و انسان‌ها بسیار راحت‌تر بودند و درگیر خیلی از مسائل هم نمی‌شدند.

نمایش "صندلیب ۱/۷۵" از ۱۰ دی‌ماه اجرای خود را در تماشاخانه "آو" آغاز کرده است و تا ۳۰ دی‌ماه ساعت 18:30 ادامه خواهد داشت.

گزارش تصویری مرتبط

انتهای پیام /