سرویس تئاتر هنرآنلاین: ایمان اسکندری کارگردان نمایش "بیرون پشت در" در گفتوگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره انتخاب این نمایش گفت: سال 88 زمانی که دانشجو بودم، نمایشنامه "بیرون پشت در" را خواندم و احساس عجیبی نسبت به آن داشتم. حس میکردم این نمایش دقیقا حال امروز ما را توصیف میکند، به همین دلیل تصمیم گرفتم آن را به روی صحنه ببرم و شروع کردم به دراماتورژی متن که تا سال گذشته طول کشید وبعد از آن نیز حدود 13 ماه با گروه تئاتر پراکسیس تمرین کردیم تا به اجرا برسیم.
کارگردان نمایش" آنتروپی احساسات" درپاسخ به این سوال که چرا نمایشی که بعد از مرگ نویسنده آن مورد توجه قرار گرفت و تنها یک روز پس از مرگ بورشرت یعنی 21 نوامبر سال 1947 میلادی به روی صحنه رفت، برای اجرا انتخاب کرده است، بیان کرد: آنچه باعث جذب من به این نمایش شد، نام نویسنده و این سروصداها نبود. بورشرت شاعر خوبی است و در شعر و داستان تبحر دارد، اما من همیشه در تمام نمایشهایی که کار کردم، دستم برای حرکت، فرم و هر کاری که دلم بخواهد در اجرا انجام دهم، باز بوده است. انتخاب این نمایش هم بیش از هر چیز به این دلیل بود که دستم برای کارگردانی و اجرای فرمهای خاص و انتخاب لباسهای خاص باز بود. من در این نمایش از روز اول همه چیز را با هم میدیدم. هر متنی که دستم را ببندد کنار میگذارم، اما نمایش "بیرون پشت در" اینگونه نیست و خود نویسنده هم در جایی گفته بود که این نمایش قابل اجرا در سالن نیست، اما من دوست داشتم کاری ارائه دهم که بدنمحور باشد و این کار را هم انجام دادم. شعاری که من برای این نمایش انتخاب کردم این بود که کلام کاتالیزور درحرکت است، شاید کسی اعتقادی به این نداشته باشد اما من دارم. در این نمایش 260 صفحه
تنها درباره حرکت توضیح داده شده است.
او در ادامه درباره شیوه اجرایی نمایش "بیرون پشت در" اظهار کرد: شیوه خاص و یا مکتب خاصی را پیروی نکردم که بگویم. ضمن اینکه معتقدم همه این شیوهها و سبکها به مخاطب بر میگردد و اوست که باید بیاید و بگوید ما چه کردیم، خودم فکر میکنم انتخاب این روشها همه مرتبط با پیشینه من، علایقم و احساساتم است. من در قدیم نقاشی میکردم و همه اینها به من کمک کرد و در کارم نیز دیده میشود. به نوعی میتوانم بگویم کار شبیه خودم است.
اسکندری در پاسخ به این سوال که نمایش شما از حرکت برخوردار است و این روزها نیز گروههای مختلفی مشغول فعالیت در عرصه تئاتر هستند که از حرکات خاص و ویژه بهره میگیرند، شما چقدر به این گروهها نزدیک هستید، گفت: منظور من از حرکت رقص نیست، بلکه حرکت هدفدار است. در این نمایش کلام در درجه اول اهمیت قرار دارد و آن را حذف نکردم. بسیار برای گروههای دیگر احترام قائلم، اما کار من شبیه هیچ گروهی نیست. من به همراه گروه تئاتر پراکسیس سال قبل نمایش آنتروپی احساسات را اجرا کردم که در چند جشنواره موفق به کسب جایزه و تندیس شد، اما آن کار هیچ وقت به اجرای عموم نرسید چرا که ازاین کار هیچ حمایتی صورت نگرفت. این کار نیز همان نگاه و همان حال وهوا را دارد، چرا که کارگردانش من هستم و این نوع نگاه تنها پختهتر میشود. کار از وجود کارگردان بیرون میآید.
نمایش "بیرون پشت در" از 24 آذر تا 24 دی ماه هر شب در تالارحافظ به روی صحنه میرود. توماج دانش بهزادی، رزگار خاطری، پوریا سلطانزاده، حمید حبیبیفر، رضا پورخلیلی، مهتاب جورابچی، نعیمه دوستی، سهراب دانش بهزادی، علیرضا قنبری، وحید ملکی، میلاد حسینی، درناسادات رهنمایی در این نمایش به هنرنمایی میپردازند.
انتهای پیام/