سرویس تئاتر هنرآنلاین: خانه هنر تبریز امسال و در دهه آخر ماه محرم در حالی میزبان نمایش موفق "غریب قریب" به کارگردانی احمد مسرت میشود که اجرای این نمایش در سالهای 91 و 92 در تالار اقبال آذر مجتمع فرهنگی هنری 29بهمن و فرهنگسرای بزرگ الغدیر با استقبال بسیار خوب تماشاگران و علاقهمندان هنر نمایش روبهرو شده است.
احمد مسرت کارگردان این نمایش، ضمن بیان اینکه؛ اقبال عمومی نسبت به اینگونه کارها ناشی از عشق مردم به سرور آزادگان از یک طرف و عطش دانستن و آگاهی واقعی وقایع از طرف دیگر است و این وظیفه هنرمندان و سیاستگذاران و مسئولین را دو چندان میکند، درباره دلیل رویکرد به کار مذهبی و به طور خاص نمایش "غریب قریب" به خبرنگار هنرآنلاین گفت: نمایش "غریب قریب" و محتوای آن از دغدغههای دیرین من بود. اصولا ما وقتی به عنوان مسلمان شیعه به ویژه اهالی فرهنگ و هنر بدون تردید دینی نسبت به اعتقادت مذهبی و ملی خود داریم طبیعی است که متناسب با زمان و همگام با سایر گونههای هنری مثل آثار مکتوب نظمی و نثری، نقاشی، سینما، سخنوری و... باید به این رسالت و با نگرش خواست و اعتقاد قلبی حرکت کنیم و تئاتر نیز مثابه یک هنر و رسانه نفس به نفس و بدون اغراق یک هنر تعاملی، نقش خاص خود را باید ایفا کند. اصحاب هنر نمایش نوعی الزام عملی به این مقوله باید داشته باشند هم در شناخت و شناساندن مبانی ایدئولوژک و هم در بازسازی بازگویی اتفاق تاریخی دینی. اگر چنین گامی برداشته نشود به یقین تحریفات و خرافات میدانداری کهنه و سنتی خود را تداوم خواهند بخشید که این ضربه زمانی به ضایعه جبران ناپذیری تبدیل میشود.
او ادامه داد: وقتی میشود از لابلای تاریخ چهرهای درخشان تاثیرگذاران و پیشوایان دین و مذهب را بیرون کشید و نشان داد که این خود کاری بس سترگ و در عین حال ضروری است، چرا نباید این مهم تبدیل به دغدغه شود. شما وقتی در مدینه و در بقیع غربت ائمه فیالمثل حضرت سجاد(ع) را میبینید غمی عمیق بر دلتان مینشیند و وقتی این غربت را در درک جامعه از شخصیت ایشان (که ناشی از تحریفات و کج فهمیهای غلط تاریخی و اصطلاحات نادرست و عوامانه است) مشاهده میکنید وظیفهای بس خطیر بردوشتان سنگینی میکند. فکر کنم همین برای این انتخاب کافی باشد که بتوانیم چهره واقعی، علمی، سخنور و تاثیرگذار حضرت زینت عبادکنندگان که اغلب به بیمار مصطلح شده، معرفی کنیم هرچند به سان قطرهای از دریا.
مسرت درباره دلیل انتخاب نام نمایش عنوان کرد: این نمایش روایتی است از معصوم که محبت اهل بیت مکنون فی قلوب المومنین است یعنی ائمه و صالحین و صادقین تاریخ نوعی قرب و قریبی معنوی با کل مومنین دارند اما تبلیغات مغرضانه دستگاههای جبار حکومتی، خاصه امویان، سعی در غریب کردن آنان و دور نگاشتن توده مردم و بالعکس را داشتهاند بنابراین رویه وقتی شنیده شد علی(ع) در محراب شهید شد عوام گفتند مگر او نماز میخواند؟ و نیز به همین ترتیب نام خارجی بر حسین نهادند و قریبی را غریب کردند. در حال حاضر و در دنیای امروز اسلام که دین اعلی است غرب سعی در غریبی و غربت آن دارد و باید ما آن قریبی را باز بسراییم و به نمایش بگذاریم.
این کارگردان تئاتر با اشاره به استقبال مردم تبریز از این نمایش در سالهای گذشته گفت: قصد دارم که این نمایش را در اغلب نقاط کلان شهر تبریز که امکان اجرای نمایش هست برای مردم اجرا کنم و امسال هم به امید خدا در خانه هنر تبریز این نمایش را اجرا میکنیم. او همچنین درباره نحوه انتخاب بازیگران این اثر نمایشی توضیح داد: روش خاص و جدیدی در میان نیست به جز اینکه بازیگران اینگونه کار به تفاوت کارشان با بقیه کارهای نمایش واقف باشند و نیز اضافه کنیم به این آگاهی، عقیده و عشق درونی به مکتب کربلا، همین. علاوه بر این با توجه به اینکه این کار ترکیبی از تئاتر امروزی و تعزیه سنتی است در کار از وجود تعزیهخوان و مداحین نیز بهره بردهایم.
کارگردان نمایش "غریب قریب" در ادامه در پاسخ به این سوال که آیا فکر میکنید صحنه تئاتر قابلیت ارائه اهداف مورد ادعای شما را دارد یا نه، اظهار داشت: تئاتر هنری است که قابلیت سود بردن از اغلب هنرهای زمان خود را دارد در هنر نمایش از موسیقی، آواز و مداحی، رنگ، نور، نقاشی و طراحی صحنه و هنرهای تجسمی و... میشود کمک گرفت تا بشود آن تاثیر لازم در برقراری ارتباط با تماشاگر و انجام رسالت آگاهی بخشی استفاده کرد.
او در پایان و به عنوان حرف آخر عنوان کرد: امیدوارم روزی هنرمندان برای یافتن سوژههای اجرایی سراغ تاریخ ملی مذهبی خود بروند و آموختههای علمی و تکنیکیشان را در این مسیر نشان دهند. این کار نه تنها مخالفت با تئاتر نوین و علمی نیست بلکه بهرهگیری صحیح در راستای جدا نشدن از فرهنگ و دین و سنتهای متعالی است.
انتهای پیام