سرویس تئاتر هنرآنلاین: شاید نام و چهره محمد شیری برای بسیاری یاد و خاطره نقشها و بازیهای او در مجموعههای طنز تلویزیونی همچون؛ "سیمای اقتصاد"، "شبهای برره"، "جایزه بزرگ" و... را زنده کند و برای کسانی هم که بیشتر با او آشنا هستند شاید بازیهای او در نمایشهایی همچون؛ "رسم عاشقکشی"، "سو و شون"، "دایره بسته"، "فالگوش"، "چشماندازی از پل" و... تداعی شود، اما او به عنوان بازیگری که تاکنون حضور در آثار مختلفی را در سه مدیوم تئاتر، تلویزیون و سینما تجربه کرده، درباره کارنامه هنری خود معتقد است؛ بهترین لذتی که از تئاتر برده در جبهه بوده و یکی از افتخارات خود در زندگی هنریاش را بازی در نمایشی برای رزمندهها و در مناطق جنگی میداند. محمد شیری که در دهه 60 در نمایشهای متعددی ایفای نقش کرده و در زمان موشک بارانها نیز در نمایش "استقبال از بورزینه جامالدوله در شهر هردمبیل" به عنوان تنها نمایشی که در آن زمان روی صحنه بوده در زیرزمین برج آزادی ایفای نقش کرده، درباره تجربه حضورش در مناطق جنگی به همراه هنرمندان مطرحی همچون؛ مجید مظفری، زندهیاد رضا کرمرضایی، زندهیاد فریدون نوری و آتش تقیپور و اجرای نمایش برای رزمندگان با بیان اینکه بهترین لذتی که تاکنون از تئاتر بردهام بازی در نمایشی بود که در جهبه بازی کردم، به هنرآنلاین گفت: در زمان آقای علی منتظری که رئیس مرکز هنرهای نمایشی بودند و واقعا برای تئاتر زحمتهای بسیار زیادی کشیدند، اعلام کردند که میخواهند دو گروه تئاتر را برای اجرا به جبهه بفرستند و هر کسی تمایل دارد اعلام آمادگی کند. من هم به دلیل اینکه بسیار دوست داشتم که جبهه و مناطق جنگی را از نزدیک ببینم و آن را حس کنم که واقعا رزمندگان در آنجا چه کار میکنند خیلی سریع اعلام آمادگی کردم.
شیری ادامه داد: از طرفی خسرو شجاعزاده، مجید مظفری، زندهیاد رضا کرمرضایی، زندهیاد فریدون نوری، زندهیاد ناصر شاگردی، محمد یگانه، منوچهر علیپور، آتش تقیپور و چند نفر دیگر هم برای این کار اعلام آمادگی کردند و نهایتا با یک مینیبوس قرار شد برای اجرای نمایش "بازرس" گوگول که زندهیاد کرمرضایی آن را دراماتورژی کرده بود با کارگردانی شجاعزاده به مناطق جنگی برویم.
شیری با بیان اینکه در آن زمان ما دو گروه بودیم که اول به کرمانشاه رفتیم و از آنجا تقسیم شدیم و گروه ما به گیلانغرب رفت، گفت: وقتی رسیدیم آتش بارانی بود که اصلا نمیتوانم آن را وصف کنم، اما نهایتا خدمتتان بگویم که ما نمایش "بازرس" را 21 بار در جبههها اجرا کردیم و چیزی که هیچ وقت فراموش نمیکنم واکنش رزمندهها به کار ما بود که بینظیر و خیلی جالب بود. من میدیدم که با دیدن نمایش ما سربازها خستگیشان در میرفت و دیدم سربازی را که هنوز خون دوستش که مجروح یا شهید شده بود روی لباساش بود و میآمد نمایش ما را میدید و به سنگر برمیگشت. ضمن اینکه این را هم بگویم که یکی از افتخارات من در زندگی هنریام بازی در نمایش، آن هم در جبههها برای رزمندهها است و بهترین لذتی که من از تئاتر بردم در جبهه بود.
این بازیگر مطرح تئاتر، سینما و تلویزیون با تاکید بر اینکه تمام اعضاء دو گروه نمایشی با عشق و علاقه به جبههها رفتند، اضاقه کرد: همه ما وصیتنامههای خودمان را نوشته بودیم و جالب است بدانید کسی که به ما روحیه میداد زندهیاد رضا کرمرضایی بود. خدا شاهد است که در اتوبوس که داشتیم به سمت جبههها میرفتیم کرمرضایی برای 5،6 دقیقه حالش بد شد و باور کنید از دنیا رفت و ما مانده بودیم که چه باید بکنیم که خوشبختانه ناگهان بلند شد و گفت من تا این نمایش را در جبههها اجرا نکنم، نمیمیرم نگران نباشید باید این کار را برای رزمندهها اجرا کنیم و نهایتا هم توانستیم نمایشی را برای رزمندهها اجرا کنیم که الان که به آن روزها فکر میکنم واقعا میبینم که هی وقت آن لحظات را که سرشار از عشق بود را نمیتوانم فراموش کنم و همیشه به ان افتخار میکنم.
انتهای پیام/