سرویس تئاتر هنرآنلاین: مریم شوقی کارگردان نمایش "جعبه جادویی" که دربخش فضای باز پانزدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر عروسکی حضور دارد درباره این نمایش به هنرآنلاین گفت: "جعبه جادویی" نمایشی بسیار کوتاه است و یک تماشاچی در هر اجرا بیشترندارد. در واقع نمایش ما سه دقیقه است که تماشاگر از داخل دریچه نمایش عروسکی را میبیند. به نوعی این نمایش همان شهر فرهنگ قدیم است و چون در جعبه اتفاق میافتد همه چیز کوچک شده ومینی مال به نمایش در میآید.
او دلیل انتخاب شهر فرنگ را این طور عنوان کرد: شهر فرنگ ریشه درفرهنگ خودمان دارد وچقدر خوب است که از فرهنگهای فراموش شده نیز یاد کنیم. در این نمایش زمان کوتاهی از تماشاگر گرفته می شود، با توجه به این که در مجموعه تئاتر شهر باید در صفهای طولانی ایستاد و یا گاهی فراهم کردن بلیط دشوار است و تئاتر دیدن سخت میشود. اما این نمایش خیلی زمان کوتاهی از تماشاگر میگیرد ودر قبالش او از دیدن نمایش لذت میبرد. کسی که تئاتر ندیده میتواند با این نمایش یک آشنایی با این شیوه پیدا کند.
کارگردان نمایش "مبارک کجاست" درباره سطح کمی و کیفی آثار شرکت کرده در جشنواره عروسکی تهران- مبارک نیز اظهار کرد: چند کار را دیدم به نظرم سطح جشنواره به نسبت سالهای گذشته بسیار بهتر شده و همه بخاطر مدیریت و دبیری خوب خانم برومند است که قوی جلو رفته و گروههای عروسکی را حمایت کرد. ما به عنوان گروههای عروسکی دقیقا احساس حضور در یک جشنواره در سطح بینالمللی را داریم در حالیکه در سالهای گذشته اینگونه نبود. در جشنوارههای خارجی به عنوان یک شرکت کننده این حس را دارید که یک سری مدیر شما را حمایت میکنند و تنها نیستید، اما در اینجا تا پیش از این اینگونه نبود و امسال با عملکرد خوب مدیریت جشنواره هم کارها خوب و معقول هستند و هم گروههای شرکت کننده حس امنیت دارند.
شوقی در ادامه افزود: همه برمیگردد به فرهنگسازی که باید شروع کنیم و وظیفه ماست که به مردم نشان دهیم عروسک چیست و بسیار تاثیرگذار خواهد بود چراکه مخاطب خیلی راحت با عروسک ارتباط برقرار کرده و این حس رد و بدل میشود و او به راحتی تاثیر میپذیرد. اما اینکه چگونه پیام را ارائه دهیم مهم است و نباید سطحی از آن بگذریم باید حرفهای خوبی بزنیم تا تماشاچی با کوله باری پر از تصویر این فضا را ترک کند و برود.
کارگردان نمایش "دختر ننه دریا" همچنین درباره فراموش شدن عروسکها و نمایشهای عروسکی در دنیای امروز گفت: بسیار فراموش شده و همه به سیاستگذاری مدیران برمیگردد. ما سالن مخصوصی برای این ماجرا نداریم. من این رشته را تخصصی خواندهام، اما امنیتی ندارم که بدانم آیا از کارم حمایت میشود یا نه؟ تنها در جشنواره زمانی است که اجازه کار به ما داده میشود. همه اینها به مدیریت برمیگردد و سیاستگذاری آنها؛ باید از ما بخواهند ما همیشه دست خالی جلو رفتهایم و وقتی حمایتی نباشد دلسرد میشویم. باید این اتفاق بیفتد تا علاقمندان بیایند کار کنند و کارها دیده شود.
او در پایان مهمترین ویژگی جشنواره پانزدهم را حضور اساتید شناخته شده این عرصه دانست و بیان کرد: حضور گروههای خوب و اساتید این فن مهمترین ویژگی جشنواره امسال است. در جشنوارههای خارجی اساتید بزرگ این فن حضور دارند اما در جشنوارههای داخلی تاکنون اینگونه نبوده و امسال این اتفاق رخ داد. میتوان در کنار اساتید کسب تجربه کرد و این فرصت فراهم نمیشود مگر در جشنوارههای این چنینی.
انتهای پیام