سرویس تئاتر هنرآنلاین: در آیین افتتاح این نمایش که مسعود فروتن اجرای آن را برعهده داشت، حسین پارسایی در سخنانی درباره نمایش "آرسنیک و تور کهنه" گفت: این اثر همان‌طور که از سبقه فرهنگی‌اش پیداست، یکی از کمدی‌های شناخته‌شده برادوی است که از دهه 40 میلادی نسخه‌های بسیاری بر اساس آن تولید شده است. زمانی که من و پیمان قاسم‌خانی در حال گفت‌وگو برای یک کمدی دیگر بودیم، با پیشنهاد ایشان مواجه شدم، یعنی انتخاب این نمایشنامه و ترجمه آن توسط کامبیز کاهه توسط پیمان بود. او به من گفت این متن یکی از کمدی‌های خوب است که ظرفیت بالایی برای اجرا دارد.

پارسایی افزود: می‌خواستم نخستین تجربه کمدی خودم را دنبال کنم، به دلایلی که همیشه نمایش‌هایی را در موضوع‌ها و ژانرهای دیگر دنبال می‌کردم، وقتی نمایشنامه را خواندم، به شدت جذب آن شدم. بنده به همراه آقای قاسم‌خانی سعی کردیم از داستانی که در دهه 40 میلادی می‌گذرد، در بازه زمانی اکنون بهره‌برداری کنیم. بعد محمدرضا کوهستانی به جمع ما پیوست و با راهنمایی پیمان قاسم‌خانی، این نمایشنامه دراماتورژی شد. حدود سه ماه از زمان پیش‌تولید تا امشب که برای اجرا آماده‌ شده ایم، روزی هفت تا هشت ساعت مدام برای تمرین وقت گذاشتیم.

او ضمن تشکر از مجید سرسنگی، اضافه کرد: از جناب دکتر سرسنگی به دلیل امکانات و همکاران خوبی که در اختیار ما گذاشتند تشکر می‌کنم، و همین‌طور از پیمان قاسم‌خانی که به من جرات کار کمدی داد، ممنونم، چون من همیشه دوست داشتم کمدی کار کنم، ولی می‌ترسیدم. حتی هم‌اکنون هم احساس می‌کنم که تا بازخورد تماشاگر نسبت به آرسنیک دیده نشود، من نمی‌توانم بفهمم چه کار کرده‌ام، اما همیشه راهنمایی‌ها و مشاوره پیمان به من و تیم اجرایی کمک کرد. دیگر همکارانی که در این نمایش با ما همراه هستند، با وجود ضیغ وقت و تعدد فعالیت‌های‌شان، برای ما وقت کافی گذاشتند و ما با یک نمایش جدی روبه‌رو بودیم تا کمدی. برای این‌که نمایش ما یک تراژدی هولناک انسانی و یک تراژدی است که پشت نقاب کمدی جلوه‌گر می‌شود. بنابراین در نمایش آرسنیک که به نظرم ما خیلی مدیون متن و اندیشه اجرا هستیم، در واقع کمدی صرف مفرح نمی‌بینیم. این نوعی از کمدی است که ما را بیش‌تر به چالش می‌کشاند تا به موضوع‌هایی فراتر از یک کمدی توجه کنیم.

در ادامه مسعود فروتن از علیرضا خمسه دعوت کرد تا دقایقی درباره حضور خود در افتتاحیه نمایش "آرسنیک و تور کهنه" صحبت کند. خمسه در سخنان کوتاهی گفت: سال‌ها بود که ما کار می‌کردیم و حسین پارسایی نمایش ما را می‌دید و مدیریت می‌کرد و حالا برعکس شده. پارسایی کار می‌کند و ما تماشا. وقتی آقای پارسایی تماس گرفتند که برای نواختن زنگ افتتاح بیایم، با آن‌که سفری به شمال را در پیش داشتم اما پذیرفتم، چون قرار بود امشب یک نمایش کمدی آغاز بشود و هیچ چیز قشنگ‌تر از این نیست که نمایشی را برای نخستین‌بار ببینیم.

مجید سرسنگی نیز در این مراسم در سخنانی با بیان اینکه؛ خیلی خوشحالم، چون هنوز چند روزی از عید فطر نگذشته که ما شاهد افتتاح نمایش تازه‌ای در تماشاخانه ایرانشهر هستیم، گفت: باید از آقای خمسه تشکر کنم که امشب به ما افتخار دادند تا زنگ افتتاح نمایش را به صدا دربیاورند. خیلی‌ها ایشان را با چهره کمیک‌شان می‌شناسند، در حالیکه برخلاف چهره کمیکی که ما از ایشان می‌بینیم، انسان و هنرمند بسیار فرهیخته‌ای است که عمیق فکر می‌کند و این عمق را در کمدی‌ها خود نشان داده است. اگر کارهای کمدی ایشان را ببینید، الحق والانصاف چند پله بالاتر از کمدی‌هایی است که ما به صورت کمدی‌های صرفاً برای خنده می‌بینیم.

سرسنگی همچنین خطاب به اصحاب رسانه و خبرنگاران حاضر در مراسم، ضمن تشکر از آنها اظهار داشت: یک ضلع از شکلی که ما تئاتر را اجرا و عرضه می‌کنیم، وابسته به رسانه‌های گروهی است. باید تشکر کنم از انتقادهای آنها، چه انتقادهایی که دوستانه و نرم و از باب تذکر داده می‌شود و چه انتقادهای تند و سفت و سختی که از ما می‌کنند. فراموش نکنیم که یک مدیر اگر از نعمت انتقاد برخوردار نباشد، نمی‌تواند کار خود را درست انجام بدهد. انتقاد است که ما را می‌سازد. خیلی از اتفاقاتی که در تماشاخانه ایرانشهر یا خانه هنرمندان ایران می‌افتد، بر مبنای انتقاداتی بوده که رسانه‌های گروهی انجام داده‌اند و من صمیمانه از آنها تشکر می‌کنم. امیدوارم همچنان این تماشاخانه را با انتقادهای خود مورد تفقد قرار بدهند و اشتباهات ما را به خودمان گوشزد کنند.

او همچنین با اشاره به ماجرای لفظی که توسط دو کارگردان نام‌دار تئاتر در مطبوعات شروع شده بود، خطاب به خبرنگاران و هنرمندان گفت: چندی پیش یکی از کارگردان‌های مشهور کشور گلایه کرده بودند که چرا آقای فلان و خانم بهمان در سال چند کار اجرا می‌کنند و ما نمی‌توانیم اجرا کنیم. به نظرم اگر ما مشکلات تئاتر را به چند دسته تقسیم کنیم، قطعاً یک دسته از مشکلات مربوط به خودِ ما تئاتری‌ها و نوع نگرشمان به تئاتر است. یعنی به جای این‌که ما نهادها و سازمان‌هایی را که متولی گسترش زیرساخت‌های تئاتر هستند، تحت فشار بگذاریم که سالن‌های بیش‌تری برای ما راه‌اندازی کنند، خودمان را مورد نقد قرار می‌دهیم یا دل‌مان می‌خواهد مثلاً آقای ایکس به جای چهار کار، یک کار انجام بدهد! آدم‌ها زیاد حرف می‌زنند و ما هم از کنار این حرف‌ها می‌گذریم، بخصوص در تماشاخانه ایرانشهر که سعی کرده استانداردهای خود را رعایت کند، ولی گاهی وقت‌ها بعضی از این نکته‌ها، انحرافی به نظر می‌رسد که باید به آنها توجه کنیم.

سرسنگی افزود: در اولین دوره‌های جشنواره تئاتر فجر که برگزار شد، من یک نوجوان بودم، اما از همان دوره در تئاتر این مملکت بوده‌ام تا امروز؛ چه در حوزه دانشگاهی و چه حرفه‌ای و حتی در عرصه کار مدیریت. تصورم اینست که هشتاد درصد از بودجه و امکانات ما صرف نمایش‌ها و کارگردان‌هایی می‌شود که به این کار وارد نیستند. در هیچ کجای دنیا خلاقیت کارگردان را محدود نمی‌کنند که در سال فقط یک کار بکند، و اگر چهار نمایش کار کرد و تماشاگر هم داشت، او را نقد کنند که چرا چهار تا کار انجام می‌دهی! ان شاالله روزی برسد که همه کارگردان‌های خوب ما، بتوانند حتی بیش‌تر از چهار نمایش کار کنند. برخی از دوستانی که این حرف‌ها را می‌زدند، دنیا را دیده‌اند. می‌دانند که در یک کمپانی تئاتر، شاید کسانی که آنجا کار می‌کنند، در طول سال بیش از هشت پرفورمنس اجرا می‌کنند. یعنی در حالی که یک کار را تمرین می‌کنند، کار دیگری را در کنارش اجرا می‌کنند و همان زمان کمپانی برای آنها در کشور دیگری تور گذاشته و نمایش قبلی‌شان را اجرا می‌کنند.

مدیرعامل خانه هنرمندان ایران اضافه کرد: به نظرم اگر این جمله‌ها به آن معناست که امکانات کم داریم، باید امکاناتمان را زیاد کنیم. اگر به این معنا باشد که امروز تماشاگر نمایش من را نپسندید و کار دیگری را پسندید، من بیایم کار پسندیده شده را مورد نقد و حرف‌هایی قرار بدهم که نه علمی است و نه فرهنگی، همان نکته انحرافی است که اگر بین ما تئاتری‌ها جا بیفتد، متاسفانه آینده خوبی برای این هنر دیده نخواهد شد.

سرسنگی در ادامه به حضور بازیگران سینما در تئاتر اشاره کرد و یادآور شد: برخی می‌گویند چرا بازیگر سینما وارد تئاتر شده است؟ در کجای دنیا هنرمند را مقید می‌کنند که چون شما در سینما کار کرده‌اید، حق ندارید در تئاتر کار کنید یا برعکس. با آنکه خیلی از بازیگران بزرگ هالیوود، افتخارشان اینست که در سال یک یا دو نمایش در تئاتر برادوی یا سالن‌های دیگر کار کنند، و هیچ کس نه تنها آنها را مذمت نمی‌کند، که تشویق‌شان هم می‌کنند. خانم بهاره رهنما اولین تجربه کارگردانی‌اش را در سالن انتظامی خانه هنرمندان انجام داد. وقتی گفت می‌خواهم تئاتر کارگردانی کنم، به ایشان گفتم خانم رهنما بی‌تعارف من از شما کارگردانی تئاتر ندیده‌ام. بنابراین نمی‌توانم اجازه بدهم در سالن استاد سمندریان یا ناظرزاده کار کنید. یک کار در سالن انتظامی اجرا کنید، من کارتان را ببینم. خانم رهنما با همان نخستین کارگردانی، ثابت کرد برای تئاتر وقت می‌گذارد. چه اشکالی دارد ما نیروهای مستعد را در بنیه تئاتر قرار بدهیم؟ متاسفانه برخی از افراد که دوره‌شان تمام شده و خلاقیت‌شان به پایان رسیده و دیگر کسی به تماشای آثارشان نمی‌نشیند وخودشان هم این را می‌دانند، بیشترین هجمه را دارند و به نسل جوان با دید منفی نگاه می‌کنند.

در آیین افتتاح این نمایش که شنبه برگزار شد، هنرمندانی مانند علیرضا خمسه، جمشید گرگین، رضا فیاضی، پیمان قاسم‌خانی، مریم معترف، سعید امیرسلیمانی، کمند امیر سلیمانی، فرزاد حسنی، داریوش موفق، محمدرضا کوهستانی و ... حضور داشتند.

نمایش "آرسنیک و تور کهنه" هر روز ساعت 21 در تماشاخانه ایرانشهر، سالن استاد سمندریان روی صحنه می رود.

انتهای پیام/

گزارش تصویری مرتبط