سرویس تئاتر هنرآنلاین: نمایش "ماندولین و اشکهای جادویی" از 30 تیر به مدت یک ماه در تالار هنر برای گروه سنی کودک و نوجوان روی صحنه میرود. داستان این نمایش درباره ماندولین دختری گوشهگیر است که تنها همبازیاش عروسک اوست. روزی عروسک ماندولین خراب میشود و ماندولین آنقدر اشک میریزد تا از اشکهایش رودی جاری میشود و او را با خودش به دنیایی فانتزی و خیالانگیز میبرد. مرضیه نادری کارگردان "ماندولین و اشکهای جادویی" که اولین نمایش خود را به صحنه میبرد در گفتوگو با خبرنگار هنرآنلاین درباره انتخاب این نمایش، گفت: "ماندولین" در واقع پایاننامه کارشناسی من بود و داستان آن هم درباره دختری به نام ماندولین است که به خاطر گریههای فراوانش در نهایت در آنها غرق میشود. ایده این نمایش را با بهار طاهری مطرح کردم و او آن را تبدیل به متن کرد و پرورش داد. ماندولین دغدغهای است که درخانوادهها بسیار وجود دارد. گریه کردن بیرویه کودکان یکی از دغدغهها و مشکلات اساسی پدران و مادران است و من احساس کردم از این طریق میتوانم با کودکان ارتباط برقرار کرده و قوه تخیل آنها را به نوعی قلقلک داده تا آنها با ماندولین و شخصیتهای نمایش همذاتپنداری کرده و موضوع نمایش را درک کنند.
او درباره شیوه اجرایی این نمایش اظهار کرد: در این نمایش از بازیگر/عروسک استفاده کردیم. عروسکها نیز در اندازه و ابعاد بزرگ هستند. ضمن اینکه یکسری از کاراکترها نیز با استفاده از تن پوش به نمایش در میآیند. سعی کردیم کمی دانشجویی کار کنیم و ایدههای خلاق داشته باشیم و مانند سبکهای معمول جلو نرویم و دنیای فانتزی را روی صحنه ببریم که همین امر نیز کار را متفاوت از اجراهای دیگر کرده است.
نادری با اشاره به حضور والدین در نمایش عنوان کرد: از آن جایی که کودکان به همراه والدین به دیدن نمایش میآیند، تلاش کردیم نمایش به گونهای باشد که نظر بزرگترها را نیز جلب کند و آنها نیز از دیدن نمایش لذت ببرند. همیشه کار کردن برای کودکان سخت است. محدودیتهایی وجود دارد، چرا که هر حرفی را نمیتوان زد و هر موضوعی را نمیشود نشان داد. بنابراین سعی کردیم از تخیل قوی کودکان در این اجرا بهره بگیریم چرا که با این ابزار میتوان همه چیز را کار کرد و نشان داد.
کارگردان نمایش "ماندولین و اشکهای جادویی" ادامه داد: متاسفانه ما شهر رنگارنگی نداریم، تهران شهری صنعتی و کاری است به همین دلیل تصاویر زیبایی هم در سطح شهر وجود ندارد. این روزها تخیل کودکان بسیار کمرنگ شده و کودکان با فضاهای شاد و خیالانگیز فاصله بسیاری گرفتهاند. سعیمان این بود تا با استفاده از ابزاری که در اختیار داریم فضای خیالانگیز و رنگی ایجاد کنیم و با توجه به تمام سختیها و موقعیتها، موانع را از بین ببریم. آنچه به کودکان نشان میدهیم سراسر ایده و تخیل است. به نظرم ما دینی به کودکان داریم و باید این فضا را برایشان فراهم کنیم تا خوب ببینند و قوه تخیل آنها را قلقلک دهیم تا وارد دنیای فانتزی شوند و به آینده فکر کنند. در واقع ما راه را باز میکنیم تا آنها بتوانند وارد این فضای فانتزی شوند.
نادری با اشاره به حضور مریم کاظمی به عنوان مشاور در کنار گروه، گفت: بودن مشاور بسیار در سرعت عمل به ما کمک کرد وسریعتر به نتیجه مطلوب رسیدیم. درواقع، حضور کاظمی به عنوان یک استاد و پیشکسوت باعث شد مسیر تجربه را سریعتر طی کنیم. ضمن اینکه او مخاطب را خوب میشناسد و از نظر سلیقهای نیز کمک کرد تا کمتر به سمت خطا واشتباه برویم و از دید مخاطب کمترین خطا را داشته باشیم. حضور او برای ما قوت قلبی است، چرا که ما از دنیای دانشجویی آمدیم و تجربه او در زمینه کودک باعث شد تا ما نیز به دنیای مخاطبمان که کودک است، نزدیکتر شویم. اینکه سلیقه کودکان چیست یا اینکه باید از چه ابزاری استفاده کنیم تا پدر و مادرهایی که کودکانشان را برای دیدن این نمایش همراهی میکنند نیز جذب شوند، از جمله کمکهای کاظمی به ما بود. ضمن اینکه در زمینه فنی نیز این انتقال تجربیات وجود داشت بخصوص در میزانسنها. کاظمی سخاوتمندانه همه تجربیاتش را در اختیار ما گذاشت.
این کارگردان جوان ادامه داد: بسیار از این همکاری خوشحالم چرا که ما جوانان نیز باید تجربه کنیم و متاسفانه هستند اساتیدی که این اجازه را به ما نمیدهند، اما کاظمی ما را در کسب این تجربه همراهی کرد. انتهای پیام/