سرویس تئاتر هنرآنلاین // حسین پارسایی، کارگردان تئاتر و مدیرکل سابق مرکز هنرهای نمایشی درباره نامگذاری سال 93 بعنوان سال فرهنگ توسط مقام معظم رهبری و اهمیت این موضوع برای هنرمندان به ویژه هنرمندان تئاتر به خبرنگار هنرآنلاین گفت: این اولین باری است که این نامگذاری صورت گرفته و اگر به فرمایشات ایشان قبل از این نامگذاری و حتی فرمایشات امام راحل (ره) توجه کنیم، میبینیم که در واقع این تعلق خاطر و این ضرورت همواره در طول سه دهه گذشته وجود داشته و بر آن به اشکال گوناگون تاکید شده است، اما این نامگذاری یک امکان جدید را ایجاد کرده که ما به چند نکته مهم، توجه ویژهای بکنیم.
پارسایی ادامه داد: نخست اینکه زیرساختهای فرهنگی و هنری ما هنوز نیاز به بازسازی دارد و باید بتوانیم چه در بُعد سختافزاری و چه در بُعد نرمافزاری مهندسی لازم را در این زمینه داشته باشیم. از طرفی دیگر همچنان باید مشارکت هنرمند به عنوان پدید آورنده و آفرینشگر در جامعه محرز شود، چرا که این باور هنوز در هنرمند ما وجود ندارد.
این کارگردان تئاتر با بیان اینکه؛ دولت فرهنگساز نیست و دولتها نمیتوانند فرهنگ بسازند، افزود: دولتها بستری را فراهم میکنند و بواسطه اندیشه، نبوغ و ذوق سرشار هنرمند تولیدات و آفرینشهایی صورت میگیرد که به طبع آن فرهنگ ساخته میشود. به همین خاطر ما احتیاج به ابزار و مناسباتی داریم که تقویت کننده جریانات فرهنگی باشند.
کارگردان "خواهرانه به وقت خیزران" گفت: اول باید سیاستهای فرهنگی ما در سطوح مختلف یکسان بشود، زیرا ما در حال حاضر دچار تشتت مدیریت هستیم. دومین مورد به نظر من توجه به نخبگان و کیفیت تولیدات هنری است، چراکه ما مجاز نیستیم که به هر قیمت تمام سلیقهها را راضی نگه داریم و هنرمند نخبه ما قاعدتا سهم بیشتری از امکانات را باید در اختیار داشته باشد. در واقع نباید به جای فکر کردن به عدالت فرهنگی به تساوی فرهنگی فکر کنیم.
پارسایی عدم استمرار و ابنالوقت بودن و مناسبتی بودن را یکی دیگر از مشکلات مدیریتی در کشور عنوان کرد و در اینباره اظهار داشت: ما به یک چشمانداز ده، بیست ساله در کنار برنامههای کوتاه مدت و میان مدتی که به طور مستمر به آنها پرداخته شده داریم، ضمن اینکه هنرمند باید پایبند به اصول و مبانی فرهنگی و بومی خودش باشد.
مدیرکل سابق مرکز هنرهای نمایشی در پایان خاطر نشان کرد: رسیدگی به تمام این موارد در کنار هم کمک میکند تا امسال شروع خوبی باشد برای تحرک، بازبینی نسبت به گذشته و یک برنامهریزی مجدد برای آینده خودمان داشته باشیم. من فکر میکنم این یک فرصت طلایی است برای اهل فرهنگ و هنر که از لاک خودشان بیرون بیایند و با برداشتن نقابهای سیاسی خود، فراموش نکنند که همه ما در زیر یک آسمان مشترک به نام ایران زندگی میکنیم و هیچ خط و جناحی نباید ما را زمینگیر و آزرده کند، ضمن اینکه میبایست با رعایت حرمت و حریم یکدیگر و همچنین با احترام گذاشتن و مهربانی کردن نسبت به هم برای سال فرهنگ و آینده خودمان کار کنیم.
انتهای پیام/32/