بهروز غریبپور هنرمند باسابقه تئاتر در مورد نامگذاری سال فرهنگ به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: اگر ما به پیشینه تاریخی تئاتر نگاه کنیم میبینیم همواره بیانگر فرهنگ یک جامعه بوده و هست. تئاتر غالبا فاصله کمی با معابد و نیایشگاهها داشته و موید باورهای دینی و قدسی ملتها بوده است. بر همین اساس تماشاخانهها همچون معابد برپا میشدند و دین و آئینها همزاد و خاستگاه تئاتر بودند و در سراسر دنیا تئاتر با آئین و مراسم همراه بوده است یعنی باورهای مذهبی به شکل نامری در یک آئین مرئی حضور داشتند و تئاتر قدرت مرئی کردن آن آئین نامرئی را داشت.
او افزود: تئاتر شاید به عنوان قدیمیترین هنر جهان مبین باورهای عمومی در تمدنها بوده است اما تئاتر در شرایط کنونی دیگر مثل دوران گذشته نیست. بین جایگاه تئاتر و نیایشگاهها فاصله افتاده است و نباید این فاصله فیزیکی نامرئی شود.
این کارگردان تئاتر ادامه داد: تفاوت تئاتر امروز با تئاتر پیش از تاریخ رویکرد انتقادی تئاتر جهان به کاستیهای جامعه است. تئاتر هم میتواند مبین فرهنگ باشد هم منتقد فرهنگ عمومی. تئاتر باید بیانگر باشد هم به ترویج فرهنگ بپردازد هم انتقادی که به جامعه خودش دارد را بیان کند.
غریبپور در پاسخ به این که چه امکاناتی باید مهیا شود تا یک هنرمند تئاتر بتواند بر فرهنگ جامعه خود بیش از پیش تاثیرگذار باشد گفت: به نظرم حرف اول را عشق میزند. اگر در شما عشق به تئاتر یا هر هنر دیگری وجود داشته باشد؛ عناصر فقط پشتوانه هستند. درست است که امروزه مکان تمرین و گروه لازم داریم تا بوسیله تئاتر بر فرهنگ تاثیر بگذاریم اما اینکه همه کاستیها و سستیها را در عدم امکانات خلاصه کنیم و همه چیز را در حد کمال بخواهیم آنوقت با مسئلهای به نام سنگ بزرگ علامت نزدن است مواجه میشویم.
این هنرمند یاسابقه افزود: مثالی در این مورد میتوانم بزنم که در یک دوره تاریخی در ایران زنان ایرانی بزرگترین رویداد تاریخی تاریخ تئاتر ایران را رقم زدند و آنهم اجراهای خانگی زنان در دوره قاجار است. همین مردم با استفاده از فضای محدود به نقد وضعیت زنان میپرداختند و در خانهها با امکانات محدود تئاتر اجرا میکردند.می خواهم بگویم اگر عشق وجود داشته باشد هر کاری را میشود انجام داد. البته دولتها و شهرداریها وظیفه دارند بسترهای بهتری برای شکوفایی فرهنگ بسازند. اما با این همه مسئولیت ها به دوش مثلا تئاتر نمیافتد با داشتن یک مکان تئاتری مناسب هنرمند تئاتر به عنوان عضوی از جامعه که میخواهد روی فرهنگ تاثیر بگذارد هم خودش را روی صحنه میبیند هم تماشاگر یک رویداد فرهنگی میشود. اجرای تئاتر در هر مکانی از قبیل مسجد باعث ارتقا سطح مدنی جامعه، همزیستی و رویکردی نو به جهان میشود.
انتهای پیام/