به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین، سازمانهای مردم نهاد یا به قولی (NGO) مراکزی هستند که با مشارکت عمومی مردم تشکیل و اداره میشوند، در شرایطی که دولتها با حجم گستردهای از مطالبات در حوزههای مختلف روبرو هستند؛ این انجمنهای مردمی میتوانند به عنوان بازوی کمکی به یاری دولتها بشتابند از جمله این سازمانها مردم نهاد میتوان به خانه تئاتر اشاره کرد که 12صنف مختلف را در دل خود جای داده است.
برای آشنایی با فعالیتهای این صنوف ابتدا به سراغ انجمن نمایشگران تئاتر خیابانی و انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر رفتهایم. تلاش برای بازار کار خیابانیها
سامان خلیلیان رئیس هیات مدیره کانون نمایشگران خیابانی خانه تئاتر به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: کانون نمایشگران خیابانی همزمان با اقتضای بوجود آمدن خانه تئاتر شکل گرفت چرا که طبق اساسنامه هر صنفی در تئاتر میتواند تشکل خاص خود را داشته باشد، اعضای تئاتر خیابانی هم بر اساس آن در حدود سال 82 شکل گرفت و تقریبا120نفر عضو دارد.
وی درباره هدف از شکلگیری این کانون گفت: هدف از تشکیل کانون این بود که کانون نمایشگران خیابانی وضعیت یک صنف را داشته باشد و اعضای این تشکل در وحدت رویه بتوانند مطالبات خود را سرو سامان بدهند.
خلیلیان در ادامه افزود: هم اکنون ما در این کانون بر مبنای آئیننامه در تلاشیم تا شاید بتوانیم ضمانت اجرایی و هماهنگیها و تعامل با ارگانهای دولتی برای اعضا انجام بدهیم بر همان مبنا با ارگانها وارد مصاحبه و مذاکره شویم و در هفتههای مشخص بتوانیم برای گروههای عضو کانون اجرا بگیریم و یا جشنوارههای موضوعی برگزار کنیم. در هیات مدیره جدید در ابتدای امر 2 بار توانستیم با بسیج هنرمندان استان تهران دو برنامه مجزا برای اعضا اجرا کنیم و توانستیم 40- 50 اجرا بگیریم که این خود منبعی برای درآمدزایی هنرمندان این قشر میشود. شاید خود دفتر تخصصی تئاتر خیابانی که در مرکز هنرهای نمایشی است در یک سال اخیر فقط وعده وعید داده باشد و اقدام خاصی برای بازار کار گروهها نکرده باشد.
وی درباره مشکلات موجود کانون نمایشگران خیابانی گفت: ما یک صنف هستیم و هیچ تعهدی برای اجرا و حل مشکلات مالی نداریم به نوعی فرهنگ مسائل صنفی باید گسترش پیدا کند تا صنف بتواند مشکلات اساسی اعضا را حل کند. البته مشکل مالی یکی از مسائل است که باید با برنامهریزی درست و جلوگیری از تشتتهای داخلی و همدلی گروهها مشکلات مالی و غیره را حل میکرد. خانه تئاتر هم البته تعهدی ندارد و خودش NGOاست و با مطالبات، همیاری و مشارکت مردمی و بخش خصوصی و بخشی هم حمایتهای دولتی باید اداره شود. مبلغی در صندوق خانه تئاتر است که برای برگزاری مراسم اضطراری پیشبینی شده است.
خلیلیان درباره برنامههای پیش روی این کانون گفت: نگرش کلی و عمومی در کانون اصل را بر گرفتن اجرا برای گروهها گذاشته است و تاکنون برای 40 گروه اجرا داشتهایم متاسفانه بضاعت اجرای عموم نداریم با روابط و ارتباطات با ارگانها توانستیم حداقل 2 اجرا برای گروهها گرفتهایم. هدف ما این است که این مسئله را گسترش بدهیم.
مهمترین اضطرار ما مسئله آموزش و علمی شدن است چرا که از این ناحیه آسیب میبینیم بنا؛ بر این است که در این حوزه فعالیت خود را در کانون گسترش بدهیم. روابطی با ناشرین برقرار کردیم همچنین 2 کتاب آماده داریم که فقط در انتظار انتشار است. از دیگر برنامههای آتی ما این است که وضعیت کسانی را که قبلا عضو این کانون بودهاند ولی در حال حاضر تنها فقط اسم آنها در لیست اعضای کانون است را پیگیری کنیم. قصد داریم آنها را از منفعل بودن خارج کنیم و به چرخه تولیدکنندگان بازگردانیم این کار البته زمان بر است اما منطقی است. جلسات فوقالعاده دو هفته یکبار را طبق آئیننامه برگزار میکنیم .ضمن اینکه تصمیم داریم پس از چند سال آئیننامه را اصلاح و بازنگری و به روز کنیم و با عضوگیری جدید بتوانیم از اکثر نمایشگران خیابانی حمایت کنیم.
وی از مهمترین برنامههای کاربردی این کانون به فعالیتهای جدید در روابط عمومی کانون اشاره کرد و گفت: روابط عمومی کانون نمایشگران خیابانی بسیار فعال شده است. همه سایتها و لینکهای معتبر برای ارتباط بینالملل گروهها رصد میشود تا گروهها با جشنوارههای بینالمللی ارتباط برقرار کنند و بتوانند در آنها شرکت کنند.
فعالیت اعضای انجمن تئاتر کودک و نوجوان در عرصه بینالمللی
مهدی قلعه رئیس هیات مدیره انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر نیز درباره فعالیتهای این انجمن به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: این انجمن در سال1385 به وسیله جمعی از اعضای فعال حوزه تئاتر کودک و نوجوان به خانه تئاتر پیشنهاد شد و هدف آن سر و سامان دادن به فعالیت هنرمندان در این حوزه بود؛ چرا که برای تئاتر کودک و نوجوان رشته تحصیلی و دانشگاهی وجود ندارد. از این رو، این کانون بخشهای آموزشی و کارگاههایی در همه زمینههای تئاتر کودک از جمله کارگردانی، نویسندگی ، بازیگری و سایر تخصصهای دیگر برگزار میکند.
وی درباره مشکلات موجود در این کانون گفت: اصولا مشکلات خانه تئاتر مربوط به بخش مالی است که گریبانگیر همه انجمنهاست، چرا که هر کاری را بخواهیم انجام دهیم نیاز به بودجه داریم. خانه تئاتر بودجه آنچنانی ندارد و بخشی از بودجهاش از پرداختی حق عضویت اعضا تامین میشود که آنهم مبلغ زیادی نیست. خانه تئاتر براساس برنامه انجمنها تقسیم مالی میکند البته تفاهمنامهای بین خانه تئاتر و معاون هنری هست که سالانه 200 میلیون تومان باید به این صنف پرداخت شود که معمولا این اتفاق نمیافتد.
وی درباره فعالیتهای آتی این کانون گفت: از دو هفته آینده کارگاههای نمایشنامهنویسی برگزار میکنیم که البته سر فصلهای آن هنوز مشخص نیست و همه اعضای انجمن نویسنده یا کارگردان و .. میتوانند در این کارگاه شرکت کنند و 2 تن از پیشکسوتان این حوزه در آن تدریس میکنند. انجمن تئاتر کودک از همه قشر تخصصی عضو دارد و آموزش یکی از اهداف اصلی ما در این کانون است.
رئیس هیات مدیره انجمن تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر در ادامه افزود: در بازار تئاتر کودک و نوجوان با چند کشور خارجی رایزنی کردیم؛ البته خوشبختانه اعضا گروههای تئاتر کودک در عرصه بینالمللی خیلی فعال هستند و در جشنوارههای مختلف دنیا شرکت کردهاند و گروههای خارجی اکثرا آنها را میشناسند. در کل برنامههای متفاوتی برای حفظ پویایی این کانون اجرا میشود از جمله برنامه " شب خاطره" که در یک کارگاه یک روزه از اعضا دعوت میکنیم خاطره خود را بگویند و آخرین جلسه را در جشنواره همدان با خاطرهگویی محب اهری برگزار کردیم که تقریبا 40 درصد اعضا آنجا بودند. تمام برنامههای کانون ما روی وبلاگ کانون قابل دیدن است؛ ضمن اینکه شنبه آخر هر ماه مجله شفاهی" توکا" را برگزار میکنیم که به مسائل و انتشار مقالات و کتب موجود در این حوزه میپردازد و ورود برای عموم آزاد است. 16 برنامه مجله شفاهی را تاکنون برگزار کردیم در هر فصل هم یک کتاب به چاپ خواهد رسید که یک جلد از آن تا کنون به چاپ رسیده است. ما وظیفه صنفی خود را تا اینجا انجام دادیم و متاسفانه بخش دولتی در این زمینه کوتاهی کرده است.
مهدی قلعه درباره مشکلات موجود در حوزه تخصصیاش گفت: از مهمترین مشکلات ما در عرصه تئاتر کودک و نوجوان این است که این عرصه جدی گرفته نمیشود چه از طرف مسئولان و چه از طرف هنرمندان. این یک حوزه تخصصی است و همه دغدغه ما این است که این تئاتر کودک جدی گرفته شود و بتوانیم فعالیتهایمان را گسترش بدهیم.
پایان پیام/ب