گروه نمایش هنرآنلاین// مجید جعفری

" بباید تا نباید

ظاهرا گریزی نیست از چرخه قتل ها نابخردانه در زینی از ازل تا ابد ، از هابیل و قابیل بگیر تا امروز و فرداهای دور .هرچه نابخردانه تر کشته و می کشند خردمندان را ، چه تجربه مردم داری کرده باشند چه نکرده باشند .

حمیدرضا نعیمی در نمایش « مرکب خوانی ارکسترمردگان » چهار قصه و محمودرضا رحیمی یک قصه از سمفونی غم انگیز مرگ های نابخردانده را رقم زده اند . مقتولینی که زخمهای تیغ های نشسته برتن شان را با خود به زیر خاک می برند و بازخوانی قصه های و دردهایشان شاید به هوشمان بیاورد که بگریزیم از بیدادگری .

در مرکب خوانی « مرکب خوانی ارکسترمردگان» که با قلمی توانمند توسط حمید رضا نعیمی به نگارش در آمده و انصافا جدا از علاقه شخصی ام به ایشان، حضورش نوید بزرگی را میدهد در عرصه نمایشنامه نویسی برای آیندگان، اگر به روزمرگی نکشانندش ، تفکر خلاقانه محمودرضا رحیمی که دیوانه وار تئاتر را دوست دارد و بازی روی لبه تیغ تیز شمشیر را به سخره می گیرد و با اطمینان و اعتمادی عجیب بر لبه های تیغ آن بند بازی می کند و متن را به اجرا می رساند.

بی شک اینــــجا می خواهم اعتراف کنم که اگر در این نمایش بازی نمی کردم بسیار حسرت می خوردم و به بازیگر نقش هایم در این اثر هرکه بود حسادت می ورزیدم ، سختی نقش و اینکه توانسته ام یا نتوانسته ام از عهده اش بربیایم بماند برای قضاوت دیگران ، اما آنچه خودم را ارضا می کرد کلنجار رفتن با شخصیت هایی بود که بازی کردم ، برایم افتخاری نیست که بگویم خوشحالم که در کنار حمیدرضا نعیمی و یا دیگران برای محمودرضا رحیمی بازی می کنم که قبلا هم افتخار همکاری با نویسنده و کارگردان این نمایش را داشته ام که البته افتخار همبازی شدن با خانم گلیدا حمیدی که بسیار متین و حرفه ای است را در خاطره ام خواهم داشت .

افتخارم این است که در متنی ارضای روحی می شوم که بی شک از حسورانه ترین متن های ادبیات نمایشی ایران است و در شکل اجرایی اثری حضور دارم که کارگردان تلاشش را کرد که هوشمندانه نوازندگان این ارکستر را انتخاب و هدایت کند، نقاظ ضعف اثر را نمی توان کتمان کرد که هرکه فکر کند اثری آفریده بدون ضعف ، بی شک خود شیفته ای است که کار نابلد است . حقیقت اینکه انتخابم برای عینیت بخشیدن به شخصیت بوسهل زوزنی شیفتگی ام به محمودرضا رحیمی را بیشتر کرد و سعی کردم این شخصیت در یک کلام بی شعور تاریخی را با دقت و وسواس بازی کنم که امیدوارم پدرسوختگی ناشی از سیاست زدگی اش را توانسته باشم نشان بدهم .

همینطور نقش پیشکار موذی و مکار را .ولی سخت تر و غم انگیر تر از این دو نقش راوی تابلوی سوگ جامه ایرانی بود که باید میان یک راوی و نقال شناور می بود و به اصرار کارگردان، و چه سخت بود هم به لحاظ متن و هم به لحاظ اجرا، غم انگیزی این تابلو آن جاست که در بخش هایی از بازی باید فقط نظاره گر باشی که چگونه پلشتان مست سرود مرگ می خوانند و شادمانه می رقصند ؛ و آیا واقعا

بباید هشتن و رفتن به جاهای دور

و یا ماندن و خفتن در خاک گور

و این دو راهی عجیب و گیج کننده است .

حق نگهدار ." این گزارش می افزاید: " مرکب خوانی ارکستر مردگان" جدید ترین همکاری مشترک محمودرضا رحیمی (کارگردان) و حمیدرضا نعیمی (نویسنده نمایش) بوده و شامل پنج اپیزود به اسامی : سوگ چامه ی ایرج (نسخه ای برای گوسانی ) که روایت فریدون و پسرانش بر اساس شاهنامه ی فردوسی است به همراه مجلس وزیرکشی (مکاشفه در چگونگی بر دار شدن امیر حسنک وزیر) ، تیغ ماهی (روایت یکی از وزرای قجر و پسرش) ، آوار پریشانی(روایت شاعری به همراه همسرش در محضر برای طلاق) و اپیزود نزاع (روایت واگویه های انسانها هنگام ماهیگیری) است که هریک به شیوه ای خاص با داستان دیگر ارتباط پیدا می کند.

بر پایه این گزارش" مرکب خوانی ارکستر مردگان" همه روزه تا هفتم خرداد ماه سال جاری ساعت 19/30 در تالار قشقایی تئاتر شهر به مدت 75 دقیقه به روی صحنه می رود. این نمایش را گروه تئاتر نیوشا تولید کرده است.

انتهای پیام/52/53