گروه نمایش هنرآنلاین؛ آنچه که مسلم است اینکه شمارگان نمایشنامههای منتشر شده ایرانی و ترجمه خارجی اگر شانس چاپ و نشر پیدا کنند در مقایسه با میزان تقاضاهای اهالی تئاتر و علاقه مندان که هر روز تعداد آنها فزونی مییابد بسیار ناچیز است.
خوشبختانه در حوزه ترجمه نمایشنامههای خارجی شاهد حضور مترجمان مستعدی هستیم که بر اساس ذوق و علاقه به ترجمه مجدد نمایشنامه های مرجع و مطرح پرداخته و دلسوزانه با ترجمه آثار جدید نمایشنامهنویسان گمنام سعی در شناساندن آنها به علاقه مندان تئاتر دارند اما آیا در عرصه نشر شاهد بازنمایی آنها خواهیم بود؟
در حقیقت آنها با این کار سعی در معرفی نمایشنامه نویس تازه ای دارند اما هیچگاه خودشان به عنوان یک مترجم با انتشار نیافتن نمایشنامههایشان به جامعه تئاتری معرفی نمیشوند.
البته حوزه نشر در زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، عرصه مشترکی میان دو معاونت فرهنگی و هنری است و با وجود دلسوزیهای مجدانه معاونت هنری و پیگیریهایی که در این چند ساله صورت گرفته است اما از آنجا که نمایشنامه فیالنفسه جزئی از ادبیات مکتوب محسوب میشود، لذا به مجوز معاونت فرهنگی نیازمند است و میطلبد که این معاونت همپای با معاونت هنری در راه اعتلای تئاتر کشور با چاپ و نشر نمایشنامه های گوناگون ایرانی به منظور ایجاد انگیزه میان نمایشنامه نویسان و نمایشنامه های خارجی برای پیوند مؤثر میان فرهنگ اقوام و ملل مختلف نهایت همکاری را به عمل آورد.
تیراژ پایین چاپ نمایشنامه و استقبال کم رنگ ناشران برای انتشار این نوع آثار یک سری از مشکلات نشر نمایشنامه در ایران است که البته به لطف افزایش بیش از پیش دانشجویان و علاقه مندان به حوزه نمایش در سالهای اخیر شاهد رفع این نقیصه بودهایم.
از همین رو، حضور ناشران تئاتری در 26اُمین نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران مجال خوبی است تا وضعیت نشر نمایشنامه به عنوان رکن اصلی تئاتر مورد بازنگری مجدد قرار گیرد.
یادداشت از: عطیه پژم
انتهای پیام/52/53