حمیدرضا نعیمی در گفتگو با خبرنگار تئاتر هنرآنلاین درباره جایگاه نمایشنامه‌خوانی و کارکردهای آن اظهار داشت: نمایشنامه خوانی در کشورهای بزرگ تئاتری دارای کارکردهای بسیار بوده که از مهمترین آنها می توان به معرفی نمایشنامه به کمپانی‌های خصوصی و تهیه کنندگان برای حمایت در اجرای صحنه ای اشاره کرد.

نعیمی تصریح کرد: در کشور ما هم گاهی اینگونه تعبیر می‌شود که حرکت هنرمندان تئاتر به سمت ‌نمایشنامه‌خوانی مقاومت منفی آنها در برابر موانع موجود در اجراهای صحنه‌ای است که با استناد به تاریخچه نمایشنامه خوانی در خارج از کشور نباید چنین برداشتی وجود داشته باشد و البته این امر منوط به تحقق تئاتر خصوصی و حمایت تهیه کنندگان از اجرای نمایشنامه های درخور است.

این نمایشنامه‌نویس، کارگردان و مدرس تئاتر در دانشگاه با اشاره به لزوم تعریف چشم انداز روشن برای ادامه حیات هنر نمایش بیان کرد: تئاتر نشاندهنده فرهنگ و هنر هر کشور است اما از آنجا که گاهی به دلیل نبود بارقه های امید در اجرای حتمی صحنه هنرمندان به نمایشنامه خوانی روی می آورند نباید چندان مورد نقد قرار گیرد.

نعیمی افزود: اساسا همه دوست ندارند نمایشنامه بخوانند اما علاقه مندند نمایشنامه بشنوند پس رونق نمایشنامه خوانی می تواند منجر به جلب توجه بیشتر مخاطب عام به این حوزه شود.

انتهای پیام/52/53