به گزارش خبرنگار تئاتر هنرآنلاین، رضا مهدیزاده که طراحی صحنه نمایشهایی همچون "دو لیتر در دو لیتر صلح"، "فاوست"، "خیال" و "درخشش در ساعت مقرر" را انجام داده است در رابطه با طراحی صحنه و طراحی نمایش "درخشش در ساعت مقرر" به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: وقتی طراح صحنه نمایشی را میخواند دنبال نشانههایی میگردد که در جهان ذهنی او یا ناخودآگاه او حضور منسجم دارند و شاید نخستین مشاهده طراح محرک او باشد.
مهدیزاده با اشاره به اینکه خوانش متن توسط طراح ماهها قبل از انتخاب بازیگران انجام میشود گفت: گفتگوی بین طراح و کارگردان ایده اجرای اصلی نمایش است در صورت وجود ایده اولیه در طول تمرینات با حضور طراح کنار کارگردان ایدههای جدید باعث تحول ایدههای اولیه میشود، دیالوگها و کشف اتفاقی و لحظهای از عمل بازیگر میتواند محرک طراح صحنه باشد.
طراح صحنه نمایش "دو لیتر در دو لیتر صلح" عنوان کرد: وقتی متن "درخشش در ساعت مقرر" را خواندم احساس کردم در آن دغدغههای امروزی وجود دارد نشانههایی که زمینه ایجاد خلاقیت است و در مراحل طراحی ایدههای متنوعی به کارگردان پیشنهاد داده شد که برای رسیدن به ایده اجرایی کنار گذاشته شد.
وی ادامه داد: این نمایش سه فضای اصلی دارد سارایو، تماشاخانه سارایو و نمایش "در انتظار گودو". جهانی که آدمهای این نمایش در آن زندگی میکنند جهانی پر از سردی، تهاجم و آسیب پذیری است و آنچه دست مایه طراحی قرار میگیرد فضایی بسته، خشونت، سرما و انتظار است.
مهدیزاده عنوان کرد: در طراحی صحنه به شیوه کمینه گرایی معتقد هستم، طراح صحنه به عنوان عامل پیش برنده با حداقل نشانهها به حداکثر بهرهبرداری باید برسد و سازماندهی نشانهها عملکرد یک طراح است.
وی تصریح کرد: طراح موفق کسی است که بتواند بر اساس متن و نیازهای اجرا نشانهگذاری کند و متن و اجرا را در ارتباط با مخاطب یک پله به جلو هدایت کند.
انتهای پیام/54/53