سرویس تئاتر هنرآنلاین، "افتال گولبوداگ" طراح حرکت و بازیگر تئاتر خیابانی ترکیه از سال 1983 فعالیت هنری خود را در قالب کار در گروه‌های آکروبات، سیرک و گروه های پانتومیم آغاز کرده و همواره تلاش داشته است تا در کارهای خود پانتومیم و موسیقی را برای برقرای ارتباط بیشتر با مخاطب تلفیق کند. وی این بار به جمع بازیگران نمایش "داستانک"به کارگردانی‌امیرحسین شفیعی پیوست تا نخستین اثر بین‌المللی در عرصه تئاتر خیابانی ایران تولید شود. این بازیگر ترک سابقه حضور در سی‌امین جشنواره تئاتر فجر و جشنواره تئاتر خیابانی مریوان را دارد، نمایش خیابانی و بی کلام "من، تو، او، ما، شما، ایشان" به نویسندگی و کارگردانی و بازی وی در جشنواره فجر به اجرا در آمد. افتال گولبوداک تاکید زیادی بر بی کلام بودن کارهای خود دارد و معتقد است بدون کلام بهتر می‌توان در مخاطب نفوذ کرد و مخاطب را در اجرا و بازی درگیر کرد. گفتگویی با این بازیگر را در رابطه با حضورش در ایران و تئاتر خیابانی می‌خوانید.

وضعیت تئاتر خیابانی ایران را چطور ارزیابی می‌کنید؟ دو بار افتخار حضور در ایران را داشته‌ام، نخستین بار سال گذشته و در جشنواره بین‌المللی تئاتر خیابانی مریوان و هم اکنون در جشنواره شهروند لاهیجان حضور دارم. آنچه در تئاتر خیابانی ایران مشاهده کردم وجود گروه هایی سرشار از انرژی و با اجراهایی متفاوت و خلاقانه است به گونه ای که با هر اجرا تفسیری از زندگی را ارائه داده و مشکلات جامعه خود را بیان می کنند. بازیگرانی بسیار توانمند که با کوچکترین امکانات ایده های بزرگی را ارائه می دهند. مردم ایران نیز به تئاتر خیابانی علاقه مند هستند و با آغاز اجراهای خیابانی استقبال خوبی از سوی مردم از اجراها انجام می‌شود.

موضوع جالبی که در برگزاری جشنواره تئاتر خیابانی با آن مواجه شدید؟ در ایران گروه های زیادی در عرصه تئاتر خیابانی فعال هستند و برای من بسیار جالب است که در این کشور می توان یک نمایش آیینی و همچنین یک نمایش بین المللی مدرن را همزمان در یک فستیوال مشاهده کرد. در تئاتر خیابانی ایران هنرمندان وضعیت سیاسی جهان را رصد می کنند و نمایش هایی متناسب با موضوعات جهانی اجرا می کنند.

تئاتر خیابانی ایران نسبت به استاندارد جهانی در چه جایگاهی قرار دارد؟ اتفاقی که در تئاتر خیابانی جهان و اروپا می افتد این است که برای تولید اثری خلاقانه و ارائه نمایش از امکانات اجرایی وسیع و کارشناسان آگاه در این عرصه استفاده می شود اما در ایران آنچه مشاهده کردم متفاوت است، گروه ها با امکانات محدود خلاقیت و نمایشی را ارائه می‌دهند که گرچه بودجه عظیمی ندارد اما بسیار هنرمندانه است. از نظر من بازیگران تئاتر خیابانی ایران در برخی از شیوه های اجرایی بسیار توانمندتر از بازیگران خارجی هستند و نمایشهای ایرانی با آزادی تمام مشکلات جامعه خود را بیان می کنند.

چه اقدامی در تئاتر خیابانی ایران جهت ارتباط بیشتر با جهان باید انجام شود؟ مشکلی که تئاتر خیابانی ایران با آن روبرو است استفاده از دیالوگ و کلام در اجرای نمایش ها است. اگر ایران بخواهد تئاتر خیابانی خود را در جهان مطرح کند باید از زبان بدن در نمایش ها استفاده کند و گروه ها اجراهایی بدون کلام داشته باشند، نمونه آن نمایش "هیس" است که پس از تماشای آن متحول شدم. اما معتقد هستم تئاتر خیابانی ایران به زودی در جهان مطرح می شود و با توجه به حضور گروه های توانمند در ایران تئاتر خیابانی آن به یکی از خاستگاه های این نمایش ها تبدیل می شود.

به چه علت تصمیم به همکاری با گروهی ایرانی را گرفتید؟ من عاشق تئاتر و علاقه مند به تجربه کردن هستم، گروه ایرانو ترکیه از لحاظ تفکر به هم نزدیکی خاصی دارند و با خلاقیت هایی که از گروه ایرانی دیدم تصمیم گرفتم همکاری مشترکی را با این گروه در نمایشی بدون کلام و در حد استانداردهای بین المللی تجربه کنم.

امکان اجرای نمایش در ترکیه وجود دارد؟ من رای زنی هایی را با مسئولان تئاتر برای اجرای نمایش "داستانک" در ترکیه انجام داده ام، امیدوار هستم بتوانم گروه تئاتر خیابانی ایران را به هنرمندان و مردم ترکیه معرفی کنم.

بهترین خاطره ای که از حضور در ایران دارید؟ اولین روز اجرای نمایش "داستانک" در لاهیجان از پنجره اتاقم در هتل بیرون را نگاه می کردم باران شدیدی در حال بارش بود پنجره را بستم و با خودم گفتم با این باران شدید امکان اجرای هیچ تئاتر خیابانی وجود ندارد اما در کمال شگفتی در اتاقم زده شد و من را به محل اجرای نمایش بردند در ماشین فکر می کردم حتما اشتباهی رخ داده اما وقتی به محل اجرا رسیدیم با جمعیت زیادی از مردم روبرو شدم که در زیر باران در حال تماشای اجرای نمایش بودند بسیار شگفت زده شدم چرا که در هیچ جای جهان چنین صحنه ای را ندیده بودم.حضور مردم در زیر باران چنان انگیزه ای به من داد که به طور کلی استرس اولین اجرا را فراموش کردم.

کمی در رابطه با نمایش "داستانک" توضیح بدهید؟ این نمایش بدون کلام است و سعی کردیم با نزدیک شدن به زبان بین المللی آن را اجرا کنیم. نسبت به نقش هایی که تا به حال اجرا کردم تجربه متفاوتی بود. در زمان زیادی از نمایش من در داخل آب قرار دارم و در برخی قسمتها باید از بدن خود از لحاظ تکنیکی استفاده کنم. هر دو گروه چیزهای بسیاری از هم آموختیم، هر چند که نگاه ما به تئاتر مشترک است اما فضای صمیمی کار من را تحت تاثیر قرار داد.

انتهای پیام/54/53