مسعود دلخواه در بررسی وضعیت تئاتر در دانشگاهها و روند نظام آموزشی موجود به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: امنیت شغلی برای مدرسان تئاتر و همچنین امکانات آموزشی موجود در دانشگاههای این رشته بسیار ناچیز است و نبود امکانات کافی آموزشی به نسبت میزان پذیرش دانشجو موجب شده که هنرمندان حرفهای از گروههای فارغ التحصیل وارد عرصه هنرهای نمایشی نشوند.
این مدرس دانشگاه با اشاره به نبود تخصص کافی در دانشجویان رشته تئاتر تصریح کرد: پس از پایان تحصیلات دانشجویان تئاتر در دانشگاهها، جای خالی بسیاری از نکات آموزشی، علمی و عملی برای آنها حس شده و ناچارند برای فراگیری کاستیها به آموزشگاههای خصوصی مراجعه کنند.
دلخواه به 9 سال سابقه خود در تدریس تئاتر و دانشگاه های خارج از کشور اشاره کرد و گفت: در تمامی سالهای حضور در خارج از کشور به منظور تحصیل و تدریس در رشته تئاتر شاهد بودم که تعداد پذیرش دانشجوی تئاتری بسیار کمتر از داخل کشور است و به طور مثال اگر در ایران یک دانشگاه 30 نفر ورودی را برای هر سال در نظر گرفته در خارج از کشور این رقم به 2 یا 3 نفر میرسد و همین امر موجب شده که کیفیت آموزش در کشورمان کاهش یابد.
کارگردان، بازیگر و پژوهشگر تئاتر تصریح کرد: یکی دیگر از نقاط ضعف نظام آموزشی جاری در کشور، تعیین گرایش تحصیلی از بدو ورود به دانشگاه بوده که به عقیده من این عمل باید در مقاطع کارشناسی ارشد به بالا تحقق پیدا کند چرا که دانشجو در چهار سال نخست به شناخت کافی از رشته تحصیلی و علایق خود رسیده و میتواند به انتخاب گرایش بازیگری، کارگردانی، طراحی صحنه، نمایشنامهنویسی و سایر گرایشات اقدام کند.
دلخواه در ادامه گفت: یک دانشگاه حرفهای باید به تربیت دانشجویانی بیندیشد که پس از اتمام دوره تحصیل وارد بازار کار مرتبط با تخصص دانشگاهی اش شود و رشته تئاتر نیز از این حوزه مستثنی نیست. مسئولان دانشگاه های هنر موظفند در پایان هر سال گزارشی از آمار دانشجویان فارغ التحصیل و اوضاع اشتغال آنها اعلام کنند تا دیگر سازمان سنجش و یا هر دانشگاهی به افزایش روزافزون دانشجویان خود نبالد.
این مدرس دانشگاه در پایان تصریح کرد: تئاتر دانشگاهی در سطح حرفهای و هرگونه نمایشی که ممکن است در اقصی نقاط کشور اجرا شود نیازمند نگاه کارشناسی، جدی و دلسوزانه مسئولان وزارت علوم، تحقیقات و فنآوری، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مدیریت دانشگاهها، شهرداری و صدا و سیما بوده تا تئاتر به عنوان یک هنر انسانساز در جامعه رشد و تعالی یابد.
انتهای پیام/52