قطب‌الدین صادقی درباره با جایگاه ادبیات نمایشی ایران در سایر کشورهای جهان به خبرنگار تئاتر هنرآنلاین گفت: متاسفانه در ایران نه ترجمه آثار نمایشنامه نویسان به درستی صورت گرفته است و نه نمایش‌های ایرانی در خارج از کشور اجرا می شنوند تا به واسطه آن شناخته شوند تنها 2 یا 3 اجرای پراکنده وجود دارد که قطعا کافی نیست. ضمن اینکه تکنیک های اجرایی گروه‌های نمایشی ما با گروه‌های فعال در خارج از کشور فرق می‌کند.

صادقی با اشاره به این مطلب که نظام تولید هنری ما در جهان شناخته شده نیست، افزود: اگر قرار باشد نمایشنامه‌نویس ایرانی در جهان مطرح باشد باید برنامه ریزی و بودجه برای این کار صورت گیرد. 18 میلیارد تومان هزینه در سال برای کل هنر نمایش در کشور بسیار کم است و تولیدات نمایشی به هزینه‌ای بیشتر از این نیاز دارند، معتقدم ابتدا ما باید شرایط را در ایران بررسی کنیم و جایگاه ملی خود را دریابیم سپس موضوع را گسترده بررسی کنیم.

صادقی تصریح کرد: نمایشنامه‌نویس برآمده از بدنه عظیم تئاتر کشور است پس اینکه به طور مجرد نمایشنامه‌نویس را بررسی کنیم اشتباه است ابتدا باید در رابطه با کل اقتصاد تئاتر، سالن‌های تئاتر کشور، گروه‌های نمایشی و هر آنچه مربوط به تئاتر است صحبت کرد.

وی در ادامه گفت: در خارج از ایران در کشورهای مطرح در این عرصه سالانه 600 نمایش به روی صحنه می‌رود، این آثار بررسی، نقد و دیده می‌شوند و سپس به جهان ادبیات معرفی می‌شوند. همچنین امکان اجرا آثار نمایشی در خارج یکی از مولفه‌های مهم برای معرفی ادبیات نمایشی ایران و نمایشنامه‌نویسان به سایر کشورهاست و متاسفانه نمایش‌ها و نمایشنامه‌نویسان ما در خارج از ایران جایگاهی ندارند.

با نگاهی به اقتصاد تئاتر در می‌یابیم که روزانه 3.8 درصد از بودجه مردم صرف هنر می‌شود که این نسبت به جمعیت ایران بسیار کم است، ابتدایی‌ترین ارزش‌ها و اصول‌مان باید درست باشد و مدیریت امکانات و بودجه باید به درستی انجام شود تا انگیزه برای نوشتن نمایشنامه وجود داشته باشد.

انتهای پیام/54/53