به گزارش خبرنگار هنرآنلاین، علی نصیریان در آیین اختتامیه اردیبهشت تئاتر ایران که شنبه 4 خرداد در تالار وحدت برگزار شد در خصوص خاطرات سال های دور خود از فعالیت های تئاتری گفت: زمانی که ما گروه داشتیم، و به صورت مستمر کار تئاتر می کردیم و متمرکز بودیم، یکی از دغدغه های ما تئاتر شهرستان بود. البته بعضی شهرها تئاترهای سنتی داشتند مثل ارحام صدر در اصفهان و در مشهد یا خود شیراز و در جاهایی یک گروه هایی به صورت تئاترهای حرفه ای سنتی یا غیر سنتی ولی در حد تئاتر امروز نبود و خیلی جنبه سرگرمی داشت.
وی افزود: ما آن زمان از لحاظ آموزشی خیلی ضعیف بودیم تاحدی که فقط یک کتاب تئاتر داشتیم و آن هم کتاب هنرتئاتر نوشین بود. خوب آموزش نبود در این شهرها . حتی در تهران تنها دو کلاس آموزشی بود یکی تئاتر سعدی بود که پیروان نوشین بودند و یکی تئاتر جامعه باربد و یک هنرستان هنرپیشگی که دوره اش سه سال بود. در نتیجه شهرستان ها خیلی محروم تر بودند.
نصیریان در ادامه همین خاطرات عنوان کرد: مسئول وقت، انتظامی و من را خواست و به ما ماموریت دادند که به اصفهان و شیراز برویم و گروه هایی را که اعتراض داشتند ببینیم. در اصفهان یک مدیری بود که خیلی علاقمند بود و گروه خوبی را آنجا ملاقات کردیم. موردی پیش آمده بود که یک گروهی در شیراز اعتراض کرده بودند که به ما توجه نمی شود. بعد به شیراز رفتیم و با گروهی که معترض بودند دیدار کردیم و آن ها عکس های اجراهایشان را به ما نشان دادند و ما دیدیم که واقعا درست و خوب و صادق هستند. از بازماندگان این گروه مهدی فقیه، سپاسدار و محی الدین لایق هستند.
بازیگز برجسته تئاتر و سینما بیان کرد: به هرحال از اینجا تئاتر شهرستان شروع شد و ما تئاترها را به شهرها می بردیم. جوان ها می امدند دور ما جمع می شدند و ما با اینها حرف می زدیم. اگرچه در ابتدا این ارتباطات به تقلید انجامید ولی به مرور گروه های شهرستانی خلاق شدند و با خلاقیت های خودشان کارهای بسیار درخشانی کردند. شهرستان های ما الان بسیاری از هنرمندان درجه یک را به عرصه هنر معرفی کرده اند.
نصیریان در خصوص مدیریت فرهنگی استان ها تصریح کرد: یک نکته خیلی مهم در تئاتر شهرستان مدیر فرهنگی است. مدیر فرهنگی خیلی نقش دارد. بعضی از مدیران فرهنگی اصلا سد راه تئاتر هستند. یعنی سلیقه ای عمل می کنند و اصلا از تئاتر خوششان نمی آید. مثلا هنر را فقط در خوشنویسی می دانند. اما بعضی از مدیران فداکارانه حمایت می کنند و بسترسازی می کنند برای هنر و خلاقیت بچه های شهرستان.
وی در بخش دیگر سخنانش عنوان کرد: من واقعا تعظیم می کنم و ارادتم را تقدیم می کنم به مدیرانی که جوان های ما را حمایت می کنند. این جوان ها باید کار کنند و باید بستر کار داشته باشند و هم انرژی هایشان را بیرون بریزند و هم خلاقیت هایشان را ادامه بدهند. تئاتر بهترین محل و محفل تمرین دموکراسی است. برای اینکه وقتی ما تئاتر کار می کنیم درست است که مولف و سرکرده ای دارد ولی وقتی نگاه می کنیم در مجموع یک کار جمعی است و یک نفر محور نیست.
انتهای پیام/