ریچارد اوتی، اقتصاددان مشهور، سه دهه پیش، اصطلاح «بلای منابع» یا «نفرین منابع» را ابداع کرد؛ این مفهوم که وجود منابع طبیعی فراوان، بیش از این که برکت برای اقتصاد یک کشور بیاورد، بلا و نکبت خواهدآورد. او توضیح داد چرا کشورهایی با انبوه منابع طبیعی، مثل نفت، نتوانستهاند از ثروتشان در جهت شکوفایی اقتصاد بهره ببرند.
در ماه مه ۲۰۲۵، در حراجی کریستیز نیویورک، یک نقاشی از ژان میشل باسکیا به قیمت ۲۳.۴میلیون دلار به فروش رسید. این عدد، نزدیک یک و نیم برابر گردش مالی کل حراجهای هنر ایران، در داخل و خارج کشور، در همان سال مالی بود. این که اثر یک هنرمند فقید آفریقاییتبار، ارزشی بیش از کل بازار حراجی یک ملت با میراث هنری چندهزارساله دارد، پیش از هر چیز نشاندهنده…
حدود هفت سال پیش، تابلوی «پرتره ادموند بلامی» به قیمت 432500 دلار در حراج کریستیز نیویورک به فروش رفت. اما این اثر یک تفاوت بنیادین با تمام آثاری داشت که در بیش از 250 سال فعالیت این حراجخانه تا آن روز، به فروش رفتهبود. خالق آن، هوش مصنوعی بود! این اولین باری بود که یک نقاشی هوش مصنوعی به این حراجی مشهور راه پیدا کرد و به قیمتی بیش از چهل برابر…
شاید مهمترین حلقه زنجیره ارزش هنر، بعد از خود هنرمند، نمایشگاههای هنر باشد که اثر هنری را معرفی میکند و به آن ارزش میدهد. از آنجا که در هنر، ارزش اقتصادی، صرفاً بر مبنای عناصر فیزیکی نیست و در وهله اول نمادین، فرهنگی و اجتماعی است، نمایشگاه، صرفاً محل عرضه نیست و در واقع بخشی از فرایند خلق ارزش را به عهده دارد و به اثر هنری، اعتبار و…
چرا ایران، با سرمایه استعدادهای هنری تحسین برانگیز و تولیدات هنری پُرشُمار، در تبدیل این ثروت به ارزش اقتصادی، اشتغال پایدار و قدرت نرم جهانی ناکام ماندهاست؟ شاید پاسخ این پرسش را بتوان در مفهوم «زنجیره ارزش» جستوجو کرد.
چند روز پیش، نهمین دوره انتخابات نظام پزشکی ایران در بیش از 279 حوزه انتخابیه و 900 صندوق رأی و با مشارکت 76هزار و 410نفر برگزار شد. این آمار و اعداد، میتواند نشان از احساس تعلق جامعه پزشکی به نهاد صنفی خود و وجود یک صنف ساختاریافته و منسجم باشد. در خیلی از حرفههای دیگر از جمله مهندسی، وکالت و... نیز، تشکیلات صنفی قدرتمند مشابهی وجود دارد. اما…
