سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: این فیلم بر مبنای رمانی شش جلدی نوشته جومئی گومیکاوا ساخته شد. فیلم به نتایج جنگ جهانی دوم بر یک ژاپنی صلح‏‌جو می‏‌پردازد. "وضع بشر" را یکی از بهترین آثاری می‌‏دانند که در ژانر سینمای جنگ تاکنون ساخته شده است.

قسمت اول با نام: عشق بزرگتری وجود ندارد

منچوری تحت اشغال ژاپن، بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵.

کاجی در مقام سرپرست یک معدن است که در بهبود شرایط کار و رفاه کارگران می‏‌کوشد، اما متهم به خیانت می‏‌شود و او را به خدمت سربازی می‏‌فرستند.

قسمت دوم با نام: جاده ابدیت

کاجی در ارتش از خشونت بیزار است و به همین خاطر افسران را علیه خود برمی‏‌انگیزد. پس از نبردی خونین با سربازان چینی، او از معدود بازماندگان است.

قسمت سوم با نام: دعای یک سرباز

کاجی پس از شکست ژاپن و در راه بازگشت نزد همسرش، اسیر روس‌ها می‏‌شود. او فرار می‌‏کند، با این حال سرانجام در سرما و بوران، جان می‏‌دهد.

این سه‌‏گانه تلاش انسانیِ قهرمانی است که می‏‌خواهد تحت تاثیر زمانه‌‏اش قرار نگیرد و اسیر بی‏‌عدالتی‏‌هایی که در جهان وجود دارد، نشود. کوبایاشی البته به دلیل اینکه خودش درگیر با جنگ جهانی بود، مصائب و ویرانی‏‌های ناشی از جنگ را از نزدیک لمس کرده بود. کوبایاشی هرگز سعی نکرد تاریخ را دوباره بسازد، به این معنا که هرگز چون سینماگران بعد از جنگِ ژاپن، نخواست با مظلوم نشان دادن ارتش ژاپن در جنگ جهانی دوم تاریخ را از نو بنویسد.

یکی از ویژگی‏‌های فیلم‏‌های کوبایاشی تنهایی آدم‏‌های اوست. او در صحنه‏‌های فیلم‌‏هایش اغلب از بازیگران کمی استفاده می‌‏کرد تا تنهایی آن‏ها را به مخاطبش نشان دهد. کوبایاشی با استفاده از سایه‌‏ها و دوربینی که فضاهای خالی را بیشتر نشان می‏‌دهد، مخاطب را از لحاظ حسی، با این تصور روبه‏‌رو می‏کند که صحنه، زیادی خالی‌ است (البته این شیوه را آنتونیونی هم در فیلم‏‌هایش استفاده کرده تا غلبه و احاطه محیط اطراف را بر شخصیت‏‌هایش نشان دهد).

کوبایاشی در آثارش با سنت‏‌های اصلی شیوه زندگی ژاپنی مبارزه کرده است. او را به خاطر استادی در بیان قصه و روانکاوی ماهرانه‌‏اش از مقام یک خرده‌‏گیر اجتماعی به مراتب بالاتر می‌رود.

قاب‏بندی‏‌های دقیق، انتخاب صحنه‏‌هایی بدیع، بازی با نور و سایه و گرفتن بازی دقیق از بازیگر از ویژگی‏‌ها و توانمندی‏‌های فیلم‏سازی چون، ماساکی کوبایاشی است.

انتهای پیام/

علیرضا سردشتی