سرویس فرهنگ و ادبیات هنرآنلاین: داشیل همت یکی از بهترین نویسندگان ادبیات پلیسی جهان، که در جوانی کاراگاه خصوصی بوده، در "شاهین مالت" اثری معمایی و جذاب را به رشته تحریر درآورده و خوانندگان کتاب خود را در لذتی شیرین ناشی از معماهای طرح شده شریک کرده است.
"شاهین مالت" درباره یک کارآگاه خصوصیاست که در پی دنبال کردن پروندهای، با سه مجرم عجیب و غریب مواجه میشود که قصد دزدیدن مجسمهای گران قیمت را دارند.
به همین خاطر نیز "شاهین مالت" پیش از نسخه هیوستن، دو بار ساخته شد که در هر دو بار نیز به دلایل مختلف با شکست مواجه شده اند. مهمترین علت این اتفاق، به ظرافتها و پیچیدگیهای نوشته داشیل همت و علاقه فیلمسازان فوق به دخل و تصرف در آن بازمیگردد.
جان هیوستن با وفاداری کامل به کتاب که از نمونههای درخشان همکاری سینما و ادبیات به حساب می آید، پایههای موفقیت نخستین اثر سینمایی خود را رقم زده و ظرایف قصه را به بهترین شکل ممکن به تصویر کشیده است. جان هیوستن برای روایت داستان از کاراگاه سام اسپید به عنوان راوی بهره گرفته و مخاطب تمامی حوادث به جز صحنه قتل (همکارش) را از زاویه دید او میبیند. نکته ای که از ابتدا تا انتها رعایت شده و هیچگونه اشتباهی در این باب از سوی کارگردان صورت نگرفته است.
"شاهین مالت" از آن دسته فیلمهایی است که اندکی لغزش در انتخاب بازیگران اصلیاش میتوانست، کلیت آن را به مخاطره انداخته و به اثری کاملا معمولی تبدیل کند، اما حضور همفری بوگارت در نقش سام اسپید و مری آستور در نقش بریجیت اوشانسی، جلوی این اتفاق را گرفته و نقطه قوت بزرگی را برای فیلم رقم زده است. همفری بوگارت با خونسردی خاص و نگاههای به شدت سینمایی خود، سام اسپید را از یک کاراگاه صرف کلیشهای دور کرده و کیفیت متمایزی بدان بخشیده است. مری آستور نیز در نقش زنی حیله گر و زیرک، حضوری متقاعدکننده داشته و در برابر همفری بوگارت به اصطلاح کم نیاورده است.
"شاهین مالت" فیلمی است متکی بر ادبیات که با وفاداری کامل به آن، به فیلمی مرجع در گونه پلیسی تبدیل شده و پس از گذشت هفت دهه از نخستین نمایش خود، همچنان دوستداران پروپا قرصی دارد.
انتهای پیام/
علیرضا سردشتی